Mahabharata · Chapter 14.41

avyaktātpūrvamutpanno mahānātmā mahāmatiḥ /
ādirguṇānāṃ sarveṣāṃ prathamaḥ sarga ucyate //

mahānātmā matirviṣṇurjiṣṇuḥ śambhuśca vīryavān / buddhiḥ prajñopalabdhiśca tatā khyātirdhṛtiḥsmṛtiḥ /

paryāyavācakaiḥ śabdairmahānātmā vibhāvyate /
taṃ jānanbrāhmaṇo vidvānpramohaṃ nādhigacchati //

sarvataḥpāṇipādaṃ ca sarvatokṣiśiromukham /
sarvataḥśrutimalloke sarvaṃ vyāpyavatiṣṭhati //

mahāprabhāvaḥ puruṣaḥ sarvasya hṛdi niṣṭhitaḥ /
aṇimā laghimā prāptirīśāno jyotiravyayaḥ //

tatra buddhimatāṃ loke sadbhāvaniratāśca ye /
dhyānino nityayogāśca satyasandhā jitendriyāḥ //

jñānavantaśca ye kecidalubdhā jitamanyavaḥ /
prasannamanaso dhīrā nirmamā nirahankriyāḥ //

vimuktāḥ sarva evaite mahattvamupayāntyuta /
ātmano mahato veda yaḥ puṇyāṃ gatimuttamām //

ahaṅkārātprasūtāni mahābhūtāni pañca vai /
pṛthivī vāyurākāśamāpo jyotiśca pañcamam //

teṣu bhūtāni yujyante mahābhūteṣu pañcasu /
te śabdasparśarūpeṣu rasagandhakriyāsu ca //

mahābhūtavināśānte pralaye pratyupasthite /
sarvaprāṇabhṛtāṃ dhīrā mahadutpadyate bhayam //

sa dhīraḥ sarvalokeṣu na mohamadhigacchati /
viṣṇurevādisargeṣu svayambhūrbhavati prabhuḥ //

evaṃ hi yo veda guhāśayaṃ prabhuṃ paraṃ purāṇaṃ puruṣaṃ viśvarūpam /
hiraṇmayaṃ buddhimatāṃ parāṃ gatiṃ sa buddhimānbuddhimatītya tiṣṭhati //

ya utpanno mahānpūrvamahaṅkāraḥ sa ucyate /
ahamityeva sambhūto dvitīyaḥ sarga ucyate //

ahaṅkāraśca bhūtādirvaikārika iti smṛtaḥ /
tejasaścetanā dhātuḥ prajāsargaḥ prajāpatiḥ //

devānāṃ prabhavo devo manasaśca trilokakṛt /
ahamityeva tatsarvamabhimānaḥ sa ucyate //

adhyātmajñānatṛptānāṃ munīnāṃ bhāvitātmanām /
svādhyāyakratusiddhānāmeṣa lokaḥ sanātanaḥ //

ahaṅkāreṇāharato guṇānimā- nbhūtādirevaṃ sṛjate sa bhūtakṛt /
vaikārikaḥ sarvamidaṃ viceṣṭate svatejasā rañjayate jagattathā //