મહાભારત · અધ્યાય 14.41
અવ્યક્તાત્પૂર્વમુત્પન્નો મહાનાત્મા મહામતિઃ ।
આદિર્ગુણાનાં સર્વેષાં પ્રથમઃ સર્ગ ઉચ્યતે ॥
મહાનાત્મા મતિર્વિષ્ણુર્જિષ્ણુઃ શમ્ભુશ્ચ વીર્યવાન્ । બુદ્ધિઃ પ્રજ્ઞોપલબ્ધિશ્ચ તતા ખ્યાતિર્ધૃતિઃસ્મૃતિઃ ।
પર્યાયવાચકૈઃ શબ્દૈર્મહાનાત્મા વિભાવ્યતે ।
તં જાનન્બ્રાહ્મણો વિદ્વાન્પ્રમોહં નાધિગચ્છતિ ॥
સર્વતઃપાણિપાદં ચ સર્વતોક્ષિશિરોમુખમ્ ।
સર્વતઃશ્રુતિમલ્લોકે સર્વં વ્યાપ્યવતિષ્ઠતિ ॥
મહાપ્રભાવઃ પુરુષઃ સર્વસ્ય હૃદિ નિષ્ઠિતઃ ।
અણિમા લઘિમા પ્રાપ્તિરીશાનો જ્યોતિરવ્યયઃ ॥
તત્ર બુદ્ધિમતાં લોકે સદ્ભાવનિરતાશ્ચ યે ।
ધ્યાનિનો નિત્યયોગાશ્ચ સત્યસન્ધા જિતેન્દ્રિયાઃ ॥
જ્ઞાનવન્તશ્ચ યે કેચિદલુબ્ધા જિતમન્યવઃ ।
પ્રસન્નમનસો ધીરા નિર્મમા નિરહન્ક્રિયાઃ ॥
વિમુક્તાઃ સર્વ એવૈતે મહત્ત્વમુપયાન્ત્યુત ।
આત્મનો મહતો વેદ યઃ પુણ્યાં ગતિમુત્તમામ્ ॥
અહઙ્કારાત્પ્રસૂતાનિ મહાભૂતાનિ પઞ્ચ વૈ ।
પૃથિવી વાયુરાકાશમાપો જ્યોતિશ્ચ પઞ્ચમમ્ ॥
તેષુ ભૂતાનિ યુજ્યન્તે મહાભૂતેષુ પઞ્ચસુ ।
તે શબ્દસ્પર્શરૂપેષુ રસગન્ધક્રિયાસુ ચ ॥
મહાભૂતવિનાશાન્તે પ્રલયે પ્રત્યુપસ્થિતે ।
સર્વપ્રાણભૃતાં ધીરા મહદુત્પદ્યતે ભયમ્ ॥
સ ધીરઃ સર્વલોકેષુ ન મોહમધિગચ્છતિ ।
વિષ્ણુરેવાદિસર્ગેષુ સ્વયમ્ભૂર્ભવતિ પ્રભુઃ ॥
એવં હિ યો વેદ ગુહાશયં પ્રભું પરં પુરાણં પુરુષં વિશ્વરૂપમ્ ।
હિરણ્મયં બુદ્ધિમતાં પરાં ગતિં સ બુદ્ધિમાન્બુદ્ધિમતીત્ય તિષ્ઠતિ ॥
ય ઉત્પન્નો મહાન્પૂર્વમહઙ્કારઃ સ ઉચ્યતે ।
અહમિત્યેવ સમ્ભૂતો દ્વિતીયઃ સર્ગ ઉચ્યતે ॥
અહઙ્કારશ્ચ ભૂતાદિર્વૈકારિક ઇતિ સ્મૃતઃ ।
તેજસશ્ચેતના ધાતુઃ પ્રજાસર્ગઃ પ્રજાપતિઃ ॥
દેવાનાં પ્રભવો દેવો મનસશ્ચ ત્રિલોકકૃત્ ।
અહમિત્યેવ તત્સર્વમભિમાનઃ સ ઉચ્યતે ॥
અધ્યાત્મજ્ઞાનતૃપ્તાનાં મુનીનાં ભાવિતાત્મનામ્ ।
સ્વાધ્યાયક્રતુસિદ્ધાનામેષ લોકઃ સનાતનઃ ॥
અહઙ્કારેણાહરતો ગુણાનિમા- ન્ભૂતાદિરેવં સૃજતે સ ભૂતકૃત્ ।
વૈકારિકઃ સર્વમિદં વિચેષ્ટતે સ્વતેજસા રઞ્જયતે જગત્તથા ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0