Mahabharata · Chapter 14.1

nārāyaṇaṃ namaskṛtya naraṃ caiva narottamam /
devīṃ sarasvatīṃ vyāsaṃ tato jayamudīrayet //
vaiśampāyana uvāca /

kṛtodakastu rājānaṃ dhṛtarāṣṭraṃ yudhiṣṭhiraḥ /
puraskṛtya mahābāhuruttatārākulendriyaḥ //

uttīrya tu mahābāhurbāṣpavyākulalocanaḥ /
papāta tīre gaṅgāyā vyādhaviddha iva dvipaḥ //

taṃ sīdamānaṃ jagrāha bhīmaḥ kṛṣṇena coditaḥ /
maivamityabravīccainaṃ kṛṣṇaḥ parabalārdanaḥ //

tamārtaṃ patitaṃ bhūmau śvasantaṃ ca punaḥ punaḥ /
tadṛśuḥ pārthivā rājandharmaputraṃ yudhiṣṭhiram //

ta dṛṣṭvā dīnamanasaṃ gatasatvaṃ nareśvaram /
bhūyaḥ śokasamāviṣṭāḥ pāṇḍavāḥka samupāviśan //

rājā tu dhṛtarāṣṭrastaṃ tathā dīno mahābhujam /
vākyamāha mahābuddhiḥ prajñācakṣurnareśvaram //

uttiṣṭha kuruśārdūla kuru kāryamanantaram /
kṣatradharmeṇa kaunteya jiteyamavanī tvayā //

bhuṅkṣa sārdhaṃ bhrātṛbhistāṃ suhṛdbhiśca janeśvara /
śocitavyaṃ na paśyāmi tvayā dharmabhṛtāṃvara //

śocitavyaṃ mayā caiva gāndhāryā ca mahīpate /
yayoḥ putraśataṃ naṣṭaṃ svapnalabdhaṃ yathā dhanam //

aśrutvā hitakāmasya vidurasya mahātmanaḥ /
vākyāni sumahārthāni paritapyāmi durmatiḥ //

uktavānviduro yanmāṃ dharmātmā divyadarśanaḥ /
duryodhanāparādhena kulaṃ te vinaśiṣyati //

svasti cedicchase rājankulasya kuru me vacaḥ /
vadhyatāmeṣa duṣṭātmā mando rājā suyodhanaḥ //

karṇaśca śakuniścaiva nainaṃ paśyatu karhicit /
dyūtasaṅghātamapyeṣāmapramādena vāraya //

abhiṣecaya rājānaṃ dharmātmānaṃ yudhiṣṭhiram /
sa pālayiṣyati vaśī dharmeṇa pṛthivīmimām //

atha necchasi rājānaṃ kuntīputraṃ yudhiṣṭhiram / vināśamupayāstanti tava putrā na saṃśayaḥ /
meḍhībhūtaḥ svayaṃ rājyaṃ pratigṛhṇīṣva pārthiva //

samaṃ sarveṣu bhūteṣu vartamānaṃ narādhipa /
anujīvantu sarve tvāṃ jñātayo jñātivardhanna //

evaṃ bruvati kaunteya vidure dīrghadarśini /
duryodhanamahaṃ pāpamanvavartaṃ vṛthāmatiḥ //

aśrutvā tasya dhīrasya vākyāni madhurāṇyaham /
phalaṃ prāpya mahadduḥkhaṃ nimagnaḥ śokasāgare //

vṛddhau hi te'dya pitarau paśya nau duḥkhitau nṛpa /
na śocitavyaṃ bhavatā paśyāmīha janādhipa //