Mahabharata · Chapter 13.258

śṛṇu mūḍha guṇānkāṃścidbrāhmaṇānāṃ mahātmanām /
ye tvayā kīrtitā rājaṃstebhyo'tha brāhmaṇo varaḥ //

tyaktvā mahītvaṃ bhūmistu spardhayā kāśyapasya ha /
nāśaṃ jagāma tāṃ vipro vyastamyayata kaśyapaḥ //

akṣayā brāhmaṇā rājandivi ceha ca nityadā /
apibattejasā hyāpaḥ svayamevāṅgirāḥ purā //

sa tāḥ pibañśīramiva nātṛpyata mahātapāḥ /
apūrayanmahaughena mahīṃ sarvāṃ ca pārthiva //

tasminnahaṃ ca kruddhe vai jagattyaktvā tato bhayāt /
vyatiṣṭhamagnihotre ca ciramaṅgiraso bhayāt //

atha śaptaśca bhagavāngautamena purandaraḥ /
ahalyāṃ kāmayāno vai dharmārthaṃ ca na hiṃsitaḥ //

tathā samudro nṛpate pūrṇo dṛṣṭaśca vāriṇā /
brāhmaṇairabhiśaptaśca babhūva lavaṇodakaḥ //

suvarṇavarṇo nirdhūmaḥ saṅgatordhvaśikhaḥ kaviḥ /
kruddhenāṅgirasā śapto guṇairetairvivarjitaḥ //

mahataścūrṇitānpaśya ye hāsanta mahodadhim /
suvarṇidhāriṇā nityamavaśaptā dvijātinā //

sammatatvaṃ dvijātibhyaḥ śreṣṭhaṃ viddhi narādhipa /
garbhasthānbrāhmaṇāñśaśvannamasyati kila prabhuḥ //

daṇḍakānāṃ mahadrājyaṃ brāhmaṇena vināśitam /
tālajaṅghaṃ mahākṣatramaurveṇaikena nāśitam //

tvayā ca vipulaṃ rājyaṃ balaṃ dharmaṃ śrutaṃ tathā /
dattātreyaprasādena praptaṃ paramadurlabham //

agniṃ tvaṃ yajase nityaṃ kasmādbrāhmaṇamarjana /
sa hi sarvasya lokasya havyavāṭ kiṃ na vetsi tam //

athavā brāhmaṇaśreṣṭhamanubhūtānupālakam /
kartāraṃ javalokasya kasmājjānanvimuhyase //

tathā prajāpatirbrāhmā avyaktaprabhavo'vyayaḥ /
yenedaṃ vipulaṃ viśvaṃ janitaṃ sthāvaraṃ caram //

aṇḍajātaṃ tu brahmāṇaṃ kecidicchintyapaṇḍitāḥ /
aṇḍādbhinnādbabhuḥ śailā diśoṃ'bhaḥ pṛthivī divam //

dṛṣṭavānetadevaṃ hi kathaṃ jāyedajo hi saḥ /
sthānamākāśamaṇḍaṃ tu yasmājjātaḥ pitāmahaḥ //

tiṣṭhetkathamiti brūyānna kiñciddhi tadā bhavet /
ahaṅkāra iti proktaḥ sarvatejogataḥ prabhuḥ //

nāstyantamasti tu brahmā sa rājā lokabhāvanaḥ /
ityuktaḥ sa tadā tūṣṇīmabhūdvāyustamabravīt //