મહાભારત · અધ્યાય 13.258
શૃણુ મૂઢ ગુણાન્કાંશ્ચિદ્બ્રાહ્મણાનાં મહાત્મનામ્ ।
યે ત્વયા કીર્તિતા રાજંસ્તેભ્યોઽથ બ્રાહ્મણો વરઃ ॥
ત્યક્ત્વા મહીત્વં ભૂમિસ્તુ સ્પર્ધયા કાશ્યપસ્ય હ ।
નાશં જગામ તાં વિપ્રો વ્યસ્તમ્યયત કશ્યપઃ ॥
અક્ષયા બ્રાહ્મણા રાજન્દિવિ ચેહ ચ નિત્યદા ।
અપિબત્તેજસા હ્યાપઃ સ્વયમેવાઙ્ગિરાઃ પુરા ॥
સ તાઃ પિબઞ્શીરમિવ નાતૃપ્યત મહાતપાઃ ।
અપૂરયન્મહૌઘેન મહીં સર્વાં ચ પાર્થિવ ॥
તસ્મિન્નહં ચ ક્રુદ્ધે વૈ જગત્ત્યક્ત્વા તતો ભયાત્ ।
વ્યતિષ્ઠમગ્નિહોત્રે ચ ચિરમઙ્ગિરસો ભયાત્ ॥
અથ શપ્તશ્ચ ભગવાન્ગૌતમેન પુરન્દરઃ ।
અહલ્યાં કામયાનો વૈ ધર્માર્થં ચ ન હિંસિતઃ ॥
તથા સમુદ્રો નૃપતે પૂર્ણો દૃષ્ટશ્ચ વારિણા ।
બ્રાહ્મણૈરભિશપ્તશ્ચ બભૂવ લવણોદકઃ ॥
સુવર્ણવર્ણો નિર્ધૂમઃ સઙ્ગતોર્ધ્વશિખઃ કવિઃ ।
ક્રુદ્ધેનાઙ્ગિરસા શપ્તો ગુણૈરેતૈર્વિવર્જિતઃ ॥
મહતશ્ચૂર્ણિતાન્પશ્ય યે હાસન્ત મહોદધિમ્ ।
સુવર્ણિધારિણા નિત્યમવશપ્તા દ્વિજાતિના ॥
સમ્મતત્વં દ્વિજાતિભ્યઃ શ્રેષ્ઠં વિદ્ધિ નરાધિપ ।
ગર્ભસ્થાન્બ્રાહ્મણાઞ્શશ્વન્નમસ્યતિ કિલ પ્રભુઃ ॥
દણ્ડકાનાં મહદ્રાજ્યં બ્રાહ્મણેન વિનાશિતમ્ ।
તાલજઙ્ઘં મહાક્ષત્રમૌર્વેણૈકેન નાશિતમ્ ॥
ત્વયા ચ વિપુલં રાજ્યં બલં ધર્મં શ્રુતં તથા ।
દત્તાત્રેયપ્રસાદેન પ્રપ્તં પરમદુર્લભમ્ ॥
અગ્નિં ત્વં યજસે નિત્યં કસ્માદ્બ્રાહ્મણમર્જન ।
સ હિ સર્વસ્ય લોકસ્ય હવ્યવાટ્ કિં ન વેત્સિ તમ્ ॥
અથવા બ્રાહ્મણશ્રેષ્ઠમનુભૂતાનુપાલકમ્ ।
કર્તારં જવલોકસ્ય કસ્માજ્જાનન્વિમુહ્યસે ॥
તથા પ્રજાપતિર્બ્રાહ્મા અવ્યક્તપ્રભવોઽવ્યયઃ ।
યેનેદં વિપુલં વિશ્વં જનિતં સ્થાવરં ચરમ્ ॥
અણ્ડજાતં તુ બ્રહ્માણં કેચિદિચ્છિન્ત્યપણ્ડિતાઃ ।
અણ્ડાદ્ભિન્નાદ્બભુઃ શૈલા દિશોંઽભઃ પૃથિવી દિવમ્ ॥
દૃષ્ટવાનેતદેવં હિ કથં જાયેદજો હિ સઃ ।
સ્થાનમાકાશમણ્ડં તુ યસ્માજ્જાતઃ પિતામહઃ ॥
તિષ્ઠેત્કથમિતિ બ્રૂયાન્ન કિઞ્ચિદ્ધિ તદા ભવેત્ ।
અહઙ્કાર ઇતિ પ્રોક્તઃ સર્વતેજોગતઃ પ્રભુઃ ॥
નાસ્ત્યન્તમસ્તિ તુ બ્રહ્મા સ રાજા લોકભાવનઃ ।
ઇત્યુક્તઃ સ તદા તૂષ્ણીમભૂદ્વાયુસ્તમબ્રવીત્ ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0