Mahabharata · Chapter 13.202

anuśāsya śubhairvākyairbhīṣmamāha mahāmatiḥ /
prītyā punaḥ sa śuśrūṣurvacanaṃ yadyudhiṣṭhiraḥ //
janamejaya uvāca /

pitāmaho me viprarṣe bhīṣmaṃ kālavaśaṃ gatam /
kimapṛcchattadā rājā sarvasāmājikaṃ hitam //

ubhayorlokayoryuktaṃ puruṣārthamanuttamam /
tanme vada mahāprājña śrotuṃ kautūhalaṃ hi me //
vaiśampāyana uvāca /

bhūya eva mahārāja śṛṇu dharmasamuccayam /
yadapṛcchattadā rājā kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ //

śaratalpagataṃ bhīṣmaṃ sarvapārthivasannidhau /
ajātaśatruḥ prītātmā punarevābhyabhāṣata //

pitāmaha mahāprājña sarvaśāstraviśāradaḥ /
śrūyatāṃ me hi vacanamarthitvātprabravīmyaham //

parāvarajño bhūtānāṃ dayāvānsarvajantuṣu /
āgamairbahubhiḥ prīto bhavānnaḥ paramaṃ kule //

tvādṛśo durlabho loke sāmprataṃ jñānasaṃyutaḥ /
bhavatā guruṇā caiva dhanyāścaiva vayaṃ prabho //

ayaṃ sa kālaḥ samprāpto durlabhairjñātibāndhavaiḥ /
śāstā tu nāsti naḥ kaścittvadṛte puruṣarṣabha //

tasmāddharmārthasahitamāyatyāṃ ca hitodayam /
āścaryaṃ paramaṃ vākyaṃ śrotumicchāmi bhārata //

ayaṃ nārāyaṇaḥ śrīmansarvapārthivasannidhau /
bhavantaṃ bahumānācca praṇayāccaiva sevate //

asyaiva tu samakṣaṃ naḥ pārtivānāṃ tathaiva ca /
itivṛttaṃ purāṇaṃ ca śrotṝṇāṃ paramaṃ hitam //

yadi te'hamanugrāhyo bhrātṛbhiḥ sahito'nagha /
matpriyārthaṃ hi kauravya snehādbhāṣitumarhasi //
vaiśampāyana uvāca /

tasya tadvacanaṃ śrutvā snehādāgataviklavaḥ /
pravibanniva taṃ dṛṣṭvā bhīṣmo vacanamabravīt //

śṛṇu rājanpurāvṛttimitihāsaṃ purātanam / etāvaduktvā gāṅgeyaḥ praṇamya śirasā harim /
dharmarājaṃ samīkṣyedaṃ punarvaktuṃ samārabhat //