Mahabharata · Chapter 13.102

śrutaṃ dānaphalaṃ tāta yattvayā parikīrtitam /
annadānaṃ viśeṣeṇa praśastamiha bhārata //

pānīyadānamevaitatkathaṃ ceha mahāphalam /
ityetacchrotumicchāmi vistareṇa pitāmaha //
bhīṣma uvāca /

hanta te vartayiṣyāmi yathāvadbharatarṣabha / gadatastanmamādyeha śṛṇu satyaparākrama /
pānīyadānātprabhṛti sarvaṃ vakṣyāmi te'nagha //

yadannaṃ yacca pānīyaṃ sampradāyāśnute phalam /
na tābhyāṃ paramaṃ dānaṃ kiñcidastīti me manaḥ //

annātprāṇabhṛtastāta pravartante hi sarvaśaḥ /
tasmādannaṃ paraṃ loke sarvadāneṣu kathyate //

annādbalaṃ ca tejaśca prāṇināṃ vardhate sadā /
annādānamatastasmācchreṣṭhamāha prajāpatiḥ //

sāvitryā hyapi kaunteya śrūyate vacanaṃ śubham /
yaccedaṃ nānyathā caitaddeva satre mahāmakhe //

anne datte nareṇeha prāṇā dattā bhavantyuta /
prāṇadānāddhi paramaṃ na dānamiha vidyate //

śrutaṃ hi te mahābāho lomaśasyāpi tadvacaḥ /
prāṇāndattvā kapotāya yatprāptaṃ śibinā purā //

yāṃ gatiṃ labhate dattvā dvijasyānna viśāmpate /
tato viśiṣṭāṃ gacchanti prāṇadā iti naḥ śrutaṃ //

annaṃ cāpi prabhavati pānīyātkurusattama /
nīrajātena hi vinā na kiñcitsampravartate //

nīrajātaśca bhagavānsomo grahagaṇeśvaraḥ /
amṛtaṃ ca sudhā caiva sudhā caivāmṛtaṃ tathā //

annauṣadhyo mahārāja vīrudhaśca jalodbhavāḥ /
yataḥ prāṇabhṛtāṃ prāṇāḥ sambhavanti viśāmpate //

devānāmamṛtaṃ hyannaṃ nāgānāṃ ca sudhā tathā /
pitṝṇāṃ ca svadhā proktā paśūnāṃ cāpi vīrudhaḥ //

annameva manuṣyāṇāṃ prāṇānāhurmanīṣiṇaḥ /
tacca sarvaṃ naravyāghra pānīyātsampravartate //

tasmātpānīyadānādvai na paraṃ vidyate kvacit /
tacca dadyānnaro nityaṃ yadīcchedbhūtimātmanaḥ //

dhanyaṃ yaśasyamāyuṣyaṃ jaladānamihocyate /
śatrūṃścāpyadhi kaunteya sadā tiṣṭhati toyadaḥ //

sarvakāmānavāpnoti kīrtiṃ caiva hi śāśvatīm /
pretya cānantyamaśnāti pāpebhyaśca pramucyate //

toyado manujavyāghra svargaṃ gatvā mahādyute /
akṣayānsamavāpnoti lokānityabravīnmanuḥ //