Mahabharata · Chapter 12.6

etāvaduktvā devarṣirvirarāma sa nāradaḥ /
yudhiṣṭhirastu rājarṣirdadhyau śokapariplutaḥ //

taṃ dīnamanasaṃ vīramadhovadanamāturam /
niḥśvasantaṃ yathā nāgaṃ paryaśrunayanaṃ tathā //

kuntī śokaparītāṅgī duḥkhopahatacetanā /
abravīnmadhurābhāṣā kāle vacanamarthavat //

yudhiṣṭhira mahābāho nainaṃ śocitumarhasi /
jahi śokaṃ mahāprājña śrṛṇu cedaṃ vaco mama //

yācitaḥ sa mayā pūrvaṃ bhrātā jñāpayituṃ tava /
bhāskareṇa ca devena pitrā dharmabhṛtāṃ varaḥ //

yadvācyaṃ hitakāmena suhṛdāṃ bhūtimicchatā /
tathā divākareṇoktaḥ svapnānte mama cāgrataḥ //

na cainamaśakadbhānurahaṃ vā snehakāraṇaiḥ /
purā pratyanunetuṃ vā netuṃ vā'pyekatāṃ tvayā //

tataḥ kālaparītaḥ sa vairasyoddharaṇe rataḥ /
pratīpakārī yuṣmākamiti copekṣito mayā //

ityukto dharmarājastu mātrā bāṣpākulekṣaṇaḥ /
uvāca vākyaṃ dharmātmā śokavyākulalocanaḥ //

bhavatyā gūḍhamantratvādvañcitāḥ sma tadā bhṛśam //

śaśāpa ca mahātejāḥ sarvalokeṣu yoṣitaḥ /
na guhyaṃ dhārayiṣyantītyevaṃ duḥkhasamanvitaḥ //

sa rājā putrapautrāṇāṃ sambandhisuhṛdāṃ tadā /
smarannudvignahṛdayo babhūvodvignacetanaḥ //

tataḥ śokaparītātmā sadhūma iva pāvakaḥ /
nirvedamagamaddhīmānrājye santāpapīḍitaḥ //