Mahabharata · Chapter 12.51

tataḥ kṛṣṇasya tadvākyaṃ dharmārthasahitaṃ hitam /
śrutvā śāntanavaḥ kṛṣṇaṃ pratyuvāca kṛtāñjaliḥ //

lokanātha mahābāho śiva nārāyaṇācyuta /
tava vākyamupaśrutya harṣeṇāsmi pariplutaḥ //

kiñcāhamabhidhāsyāmi vākpate tava sannidhau /
yadā vācogataṃ sarvaṃ tava vāci samāhitam //

yacca kiñcitkṛtaṃ loke kartavyaṃ kriyate ca yat /
tvattastanniḥ sṛtaṃ deva loke buddhimato hite //

kathayeddevalokaṃ yo devarājasamīpataḥ /
dharmakāmārthamokṣāṇāṃ so'rthaṃ brūyāttavāgrataḥ //

śarābhitāpādvyathitaṃ mano me madhusūdana /
gātrāṇi cāvasīdanti na ca buddhiḥ prasīdati //

na ca me pratibhā kācidasti kiñcitprabhāṣitum /
pīḍyamānasya govinda vipānalasamaiḥ śaraiḥ //

balaṃ me prajahātīva prāṇāḥ satvarayanti ca /
marmāṇi paritapyanti bhrāntacittastathā hyaham //

daurbalyātsajjate vāṅbhe sa kathaṃ vaktumutsahe /
sādhu me tvaṃ prasīdasva dāśārhakulavardhana //

tatkṣamasva mahābāho na brūyāṃ kiñcidacyuta //
tvatsannidhau ca sīdeddhi vācaspatirapi bruvan //

na diśaḥ samprajānāmi nākāśaṃ na ca medinīm /
kevalaṃ tava vīryeṇa tiṣṭhāmi madhusūdana //

svayameva bhavāṃstasmāddharmarājasya yaddhitam /
tadbravītvāśu sarveṣāmāgamānāṃ tvamāgamaḥ //

kathaṃ tvayi sthite kṛṣṇe śāśvate lokakartari /
prabrūyānmadvidhaḥ kaścidgurau śiṣya iva sthite //
vāsudeva uvāca /

upapannamidaṃ vākyaṃ kauravāṇāṃ dhurandhare /
mahāvīrye mahāsatve sthire sarvārthadarśini //

yacca māmāttha gāṅgeya bāṇaghātarujaṃ prati /
gṛhāṇātra varaṃ bhīṣma matprasādakṛtaṃ prabho //

na te glānirna te mūrcchā na tāpo na ca te rujā /
prabhaviṣyanti gāṅgeya kṣutpipāse na cāpyuta //

jñānāni ca samagrāṇi pratibhāsyanti te'nagha /
na ca te kvacidāsattirbuddheḥ prādurbhaviṣyati //

satvasthaṃ ca mano nityaṃ tava bhīṣma bhaviṣyati /
rajastamobhyāṃ nirmuktaṃ ghanairmukta ivoḍurāṭ //

yadyacca dharmasaṃyuktamarthayuktamathāpi ca /
cintayiṣyasi tatrāgryā buddhistava bhaviṣyati //

imaṃ ca rājaśārdūla bhūtagrāmaṃ caturvidham /
cakṣurdivyaṃ samāśritya drakṣyasyamitavikrama //

caturvidhaṃ prajājālaṃ saṃyukto jñānacakṣuṣā /
bhīṣma drakṣyasi tattvena jale mīna ivāmale //
vaiśampāyana uvāca /

tataste vyāsasahitāḥ sarva eva maharṣayaḥ /
ṛgyajuḥsāmasahitairvacobhiḥ kṛṣṇamārcayan //

tataḥ sarvārtavaṃ divyaṃ puṣpavarṣaṃ na bhastalāt /
papāta yatra vārṣṇeyaḥ sagāṅgeyaḥ sapāṇḍavaḥ //

vāditrāṇi ca sarvāṇi jaguścāpsarasāṃ gaṇāḥ /
na cāhitamaniṣṭaṃ ca kiñcittatra vyadṛśyata //

vavau śivaḥ sukho vāyuḥ sarvagandhavahaḥ śuciḥ /
śāntāyāṃ diśiśantāśca prāvadanmṛgapakṣiṇaḥ //

tato muhūrtādbhagavānsahasrāṃśurdivākaraḥ /
dahanvanamivaikānte pratīcyāṃ pratyadṛśyata //

tato maharṣayaḥ sarve samutthāya janārdanam /
bhīṣmamāmantrayāñcakrū rājānaṃ ca yudhiṣṭhiram //

tataḥ praṇāmamakarotkeśavaḥ sahapāṇḍavaḥ /
sātyakiḥ s̤añjayaścaiva sa ca śāradvataḥ kṛpaḥ //

tataste dharmaniratāḥ samyak tairabhipūjitāḥ /
śvaḥ sameṣyāma ityuktvā yatheṣṭaṃ tvaritā yayuḥ //

tathaivāmantrya gāṅgeyaṃ keśavaḥ pāṇḍavāstathā /
pradakṣiṇamupāvṛtya rathānāruruhuḥ śubhān //

tato rathaiḥ kāñcanacitrakūbarai rmahīdharābhaiḥ samadaiśca dantibhiḥ /
hayaiḥ suparṇairiva cāśugāmibhiḥ padātibhiścāttaśarāsanādibhiḥ //

yayau rathānāṃ purato hi sā camū stathaiva paścādatimātrasāriṇī /
puraśca paścācca yathā mahānadī tamṛkṣavantaṃ girimetya narmadā //

tataḥ purastādbhagavānniśākaraḥ / samutthitastāmabhiharṣayaṃścamūm /
divākarāpītarasā mahauṣadhīḥ punaḥ svakenaiva guṇena yojayan //

tataḥ puraṃ surapurasammitadyuti praviśya te yaduvṛṣapāṇḍavāstadā /
yathocitānbhavanavarānsamāviśan śramānvitā mṛgapatayo guhā iva //