Mahabharata · Chapter 12.52

tataḥ praviśya bhavanaṃ praviśye madhusūdanaḥ /
yāmamātrāvaśeṣāyāṃ yāminyāṃ pratyabudhyata //

sa dhyānapathamāviśya sarvajñānāni mādhavaḥ /
avalokya tataḥ paścāddadhyau brahma sanātanam //

sūtāḥ stutipurāṇajñā raktakaṇṭhāḥ suśikṣitāḥ /
astuvanviśvakarmāṇaṃ vāsudevaṃ prajāpatim //

paṭhanti pāṇisvanikāstathā gāyanti gāyanāḥ /
śaṅkhānatha mṛdaṅgāṃśca pravādyanti sahasraśaḥ //

vīṇāpaṇavaveṇūnāṃ svanaścātimanoramaḥ /
sahāsa iva vistīrṇaḥ śuśruve tasya veśmani //

tato yudhiṣṭhirasyāpi rājño maṅgalasaṃhitāḥ /
uccerurmadhurā vāco gītavāditrabṛṃhitāḥ //

tata utthāya dāśārhaḥ snātaḥ prāñjaliracyutaḥ /
japtvā guhyaṃ mahābāhuragnīnāśritya tasthivān //

tataḥ sahasraṃ viprāṇāṃ caturvedavidāṃ tathā /
gavāṃ sahasreṇaikaikaṃ vācayāmāsa mādhavaḥ //

maṅgalālambhanaṃ kṛtvā ātmānamavalokya ca /
ādarśe vimale kṛṣṇastataḥ sātyakimabravīt //

gaccha śaineya jānīhi gatvā rājaniveśanam /
api sañjo mahātejā bhīṣmaṃ draṣṭuṃ yudhiṣṭhiraḥ //

tataḥ kṛṣṇasya vacanātsātyankistvarito yayau /
upagamya ca rājānaṃ yudhiṣṭhiramabhāṣata //

yukto rathavaro rājanvāsudevasya dhīmataḥ /
samīpamāpageyasya prayāsyati janārdanaḥ //

bhavatpratīkṣaḥ kṛṣṇo'sau dharmarāja mahādyute /
yadatrānantaraṃ kṛtyaṃ tadbhavānkartumarhati //

evamuktaḥ pratyuvāca dharmaputro yudhiṣṭhiraḥ /
yujyatāṃ me rathavaraḥ phalgunāpratimadyute //

na sainikaiśca yātavyaṃ yāsyāmo vayameva hi /
na ca pīḍayitavyo me bhīṣmo dharmabhṛtāṃ varaḥ //

ataḥ puraḥsarāścāpi nivartantu dhanañjaya / adyaprabhṛti gāṅgeyaḥ paraṃ guhyaṃ pravakṣyati /
ato necchāmi kaunteya pṛthagjanasamāgamam //
vaiśampāyana uvāca /

sa tadvākyamathājñāya kuntīputro dhanañjayaḥ /
yuktaṃ rathavaraṃ tasmā ācacakṣe nararṣabhaḥ //

tato yudhiṣṭhiro rājā yamau bhīmārjunāvapi /
bhūtānīva samastāni yayuḥ kṛṣṇaniveśanam //

āgacchatsvatha kṛṣṇo'pi pāṇḍaveṣu mahātmasu /
śaineyasahito dhīmānrathamevānvapadyata //

rathasthāḥ saṃvidaṃ kṛtvā sukhāṃ pṛṣṭvā ca śarvarīm /
meghaghoṣai rathavaraiḥ prayayuste nararṣabhāḥ //

balāhakaṃ meghapuṣpaṃ śaibyaṃ sugrīvamevaca /
dārukaścodayāmāsa vāsudevasya vājinaḥ //

te hayā vāsudevasya dārukeṇa pracoditāḥ /
gāṃ khurāgraistathā rājam̐llikhantaḥ prayayustadā //

te grasanta ivākāśaṃ vegavanto mahābalāḥ /
kṣetraṃ dharmasya kṛtsnasya kurukṣetramavātaran //

tato yayuryatra bhīṣmaḥ śaratalpagataḥ prabhuḥ /
āste maharṣibhiḥ sārdhraṃ brahmā devagaṇairyathā //

tato'vatīrya govindo rathātsa ca yudhiṣṭhiraḥ / bhīmo gāṇḍīvadhanvā ca yamau sātyakireva ca /
ṛṣīnabhyarcayāmāsuḥ karānudyamya dakṣiṇān //

sa taiḥ parivṛto rājā nakṣatrairiva candramāḥ /
abhyājagāma gāṅgeyaṃ brahmāṇamiva vāsavaḥ //

śaratalpe śayānaṃ tamādityaṃ patitaṃ yathā /
sa dadarśa mahābāhuṃ bhayāccāgatasādhvasaḥ //