Mahabharata · Chapter 12.366

atibhārodyatasyaiva bhārāvataraṇaṃ mahat /
parāśvāsakaraṃ vākyamidaṃ me bhavataḥ śrutam //

adhyaklāntasya śayanaṃ sthānaklāntasya cāsanam /
tṛṣitasyeva pānīyaṃ kṣudhārtasyeva bhojanam //

īpsitasyeva samprāptirarthasya samaye'tithe /
epitasyātmanaḥ kāle bṛddhasyaiva sutā yathā //

manasā cintitasyeva prītisnigdhasya darśanam /
prahlādayati māṃ vākyaṃ bhavatā yadudīritam //

manaścakṣurivākāśe paśyāmi vimṛśāmi ca /
prajñānavacanādyoyamupadeśo hi me kṛtaḥ //

vāḍhamevaṃ kariṣyāmi yathā me bhāṣate bhavān /
imāṃ hi rajanīṃ sādho nivasasva mayā saha //

prabhāte yāsyati cavānparyāśvastaḥ sukhopitaḥ /
asau hi bhagavānsūryo mandaraśmiravāṅbhukhaḥ //
bhīṣma uvāca /

tatastena kṛtātithyaḥ so'nithiḥ śatrusūdana /
uvāsa kila tāṃ rātriṃ saha tena dvijena vai //

tatvaṃ ca dharmasaṃyuktaṃ tayoḥ kathayatostadā /
vyatītā sā niśā kṛtsnā sukhena divasopamā //

tataḥ prabhātasamaye so'tithistena pūjitaḥ /
brāhmaṇena yathāśaktyā svakāryamabhikāṅkṣatā //

tataḥ sa vipraḥ kṛtakarmaniścayaḥ kṛtābhyanujñaḥ svajanena dharmakṛt /
yathopadiṣṭaṃ bhujagendrasaṃśrayaṃ jagāma kāle sukṛtaikaniścayaḥ //