Mahabharata · Chapter 12.282

bhrātaraḥ pitaraḥ pautrā jñātayaḥ suhṛdaḥ sutāḥ /
arthahetorhatāḥ krūrairasmābhiḥ pāpabuddhibhiḥ //

yeyamarthodbhavā tṛṣṇā kathametāṃ pitāmaha /
nivartayeyaṃ pāpāni tṛṣṇayā kāritā vayam //
bhīṣma uvāca /

atrāpyudāharantīmamitihāsaṃ purātanam /
gītaṃ videharājena māṇḍavyāyānupṛcchate //

susukhaṃ bata jīvāmi yasya me nāsti kiñcana /
mithilāyāṃ pradīptāyāṃ na me dahyati kiñcana //

arthāḥ khalu samṛddhā hi gāḍhaṃ duḥkhaṃ vijānatām /
asamṛddhāstvapi sadā mohayantyavicakṣaṇān //

yacca kāmasukhaṃ loke yacca divyaṃ mahatsukham /
tṛṣṇākṣayasukhasyaite nārhataḥ ṣoḍaśīṃ kalām //

yathaiva śṛṅgaṃ goḥ kāle vardhamānasya vardhate /
tathaiva tṛṣṇā vittena vardhamānena vardhate //

kiñcideva mamatvena yadā bhavati kalpitam /
tadeva paritāpāya nāśe sampadyate punaḥ //

na kāmānanurudhyeta duḥkhaṃ kāmeṣu vai ratiḥ /
prāpyārthamupayuñjīta dharmaṃ kāmānvivarjayet //

vidvānsarveṣu bhūteṣu vyāghramāṃsopamo bhavet /
kṛtakṛtyo viśuddhātmā sarvaṃ jyajati vai svayam //

ubhe satyānṛte tyaktvā śokānandau priyāpriye /
bhayābhaye ca santyajya bhava śānto nirāmayaḥ //

yā dustyajā durmatibhiryā na jīryati jīryataḥ /
yosau prāṇāntiko rogastāṃ tṛṣṇāṃ tyajataḥ sukhaṃ //

cāritramātmanaḥ paśyaṃścandraśuddhamanāmayam /
dharmātmā labhate kīrti pretya ceha yathāsukham //

rājñastadvacanaṃ śrutvā prītimānabhavaddvijaḥ /
pūjayitvā ca tadvākyaṃ māṇḍavyo mokṣamāśritaḥ //