Mahabharata · Chapter 12.147

tato gato śākunike kapotī prāha duḥkhitā /
saṃsmṛtya sā ca bhartāraṃ rudatī śokakarśitā //

nāhaṃ te vipriyaṃ kānta kadācidapi saṃsmare /
sarvā'pi vidhavā nārī bahuputrā'pi śocate //

śocyā bhavati bandhūnāṃ patihīnā tapasvinī /
lālitā'haṃ tvayā nityaṃ bahumānācca pūjitā //

vacanairmadhuraiḥ snigdhairasankliṣṭamanoharaiḥ /
kandareṣu ca śailānāṃ nadīnāṃ nirjhareṣu ca //

drumāgreṣu ca ramyeṣu ramitā'haṃ tvayā saha / ākāśagamane caiva vihṛtā'haṃ tvayā sukham /
ramāmi sma purā kānta tanme nāstyadya me priya //

mitaṃ dadāti hi pitā mitaṃ bhrātā mitaṃ sutaḥ /
amitasya hi dātāraṃ bhartāraṃ kā na pūjayet //

nāsti bhartṛsamo nātho nāsti bhartṛsamaṃ sukham /
visṛjya dhanasarvasvaṃ bhartā vai śaraṇaṃ striyāḥ //

na kāryamiha me nātha jīvitena tvayā vinā /
patihīnā tu kā nārī satī jīvitumutsahet //

evaṃ vilapya bahudhā karuṇaṃ sā suduḥkhitā /
pativratā sampradīptaṃ praviveśa hutāśanam //

tataścitrāṅgadadharaṃ bhartāraṃ sā'nvapadyata /
vimānasthaṃ sukṛtibhiḥ pūjyamānaṃ mahātmabhiḥ //

citramālyāmbaradharaṃ sarvābharaṇabhūṣitam //
vimānaśatakoṭībhirāvṛtaṃ puṇyakarmabhiḥ //

tataḥ svargaṃ gataḥ pakṣī vimānavaramāsthitaḥ /
karmaṇā pūjitastatra reme sa saha bhāryayā //