Mahabharata · Chapter 10.11

sa dṛṣṭvā nihatānsaṅkhye putrānpātraunsakhīṃstathā /
mahāduḥkhaparītātmā babhūva janamejaya //

tatastasya mahāñśokaḥ prādurāsīnmahātmanaḥ /
smarataḥ putrapautrāṃstānbhrātṝnsuhṛda eva ca //

tamaśruparipūrṇākṣaṃ vepamānamacetasam /
suhṛdo bhṛśasaṃvignāḥ sāntvayāñcakrire tadā //

kṛtvā tu vidhivatteṣāṃ putrāṇāmamitaujasām /
pretakāryāṇi sarveṣāṃ babhūva bhṛśaduḥkhitaḥ //

tasminmuhūrte javanairvājibhirhemamālibhiḥ /
nakulaḥ kṛṣṇayā sārdhamupāyātparamārtayā //

upaplāvyaṃ gatā sā tu śrutvā sumahadapriyam /
tadā vināśaṃ sarveṣāṃ putrāṇāṃ vyathitendriyā //

kampamāneva kadalī vātenābhisamīritā /
kṛṣṇā rājānamāsādya śokārtā nyapatadbhuvi //

na babhau vadanaṃ tasyā rudantyāḥ śokakarśitam /
phullapadmapalāśākṣyā meghāvṛta ivoḍurāṭ //

tatastāṃ patitāṃ dṛṣṭvā saṃrambhī satyavikramaḥ /
vāhubhyāṃ parijagrāha samutpatya vṛkodaraḥ //

sā samāśvāsitā tena bhīmasenena bhāminī /
rudatī pāṇḍavajyeṣṭhamidaṃ vacanamabravīt //

diṣṭyā rājannavāpyemāmakhilāṃ bhokṣyase mahīm /
ātmajānkṣatradharmeṇa sampradāya yamāya vai //

diṣṭyā sarvāstrakuśalaṃ mattamātaṅgāminam /
avāpya pṛthivīṃ kṛtsnāṃ saubhadraṃ na smariṣyasi //

ātmajānkṣatradharmeṇa śrutvā śūrānnipātitān /
sthito rājye mayā sārdhaṃ viharanna smariṣyasi //

prasuptānāṃ vadhaṃ śrutvā drauṇinā pāpakarmaṇā /
śoko māṃ dahate gāḍho hutāśana ivāśrayam //

tasya pāpakṛto drauṇerna cedadya durātmanaḥ /
hiyate sānubandhasya yudhi vikramya jīvitam //

ihaiva prāyamāsiṣye tannibodhata pāṇḍavāḥ /
na cetphalamavāpnoti drauṇiḥ pāpasya karmaṇaḥ //

evamaktvā tataḥ kṛṣṇā pāṇḍavaṃ pratyupāviśat /
yudhiṣṭhiraṃ yājñasenī dharmarājaṃ yaśasvinī //

dṛṣṭvopaviṣṭāṃ rājā tu pāṇḍavo mahiṣīṃ priyām /
pratyuvāca sa dharmātmā draupadīṃ cārudarśanām //

kṣatradharmeṇa dharmajñe prāptāste nidhanaṃ śubhe /
putrāste bhrātaraścaiva tānna śocitumarhasi //

sa kalyāṇi vanaṃ durgaṃ dūraṃ drauṇirito gataḥ /
tasya tvaṃ pātanaṃ saṅkhye kathaṃ jñāsyasi śobhane //
draupadyuvāca /

droṇaputrasya sahajo maṇiḥ śirasi me śrutaḥ / nihatya saṅkhye taṃ pāpaṃ paśyeyaṃ maṇimāhṛtam /
drauṇeḥ śirasa utkṛtya jīveyamiti me matiḥ //

ityuktvā pāṇḍavaṃ kṛṣṇā rājānaṃ cārudarśanā /
bhīmasenakare spṛṣṭvā kupitā vākyamabravīt //

trātumarhasi māṃ bhīma kṣatradharmamanusmaran /
jahi taṃ pāpakarmāṇaṃ śambaraṃ saghavāniva //

na hi te vikrame tulyaḥ pumānastīha kaścana /
śrutaṃ tatsarvalokeṣu paramavyasane tathā //

dvīpo'bhūstvaṃ hi pārthānāṃ nagare vāraṇāvate /
hiḍimbadarśane caiva tathāṃ tvamabhavo gatiḥ //

tathā virāṭanagare kīcakena bhṛśārditām /
māmapyudvṛtavānkṛcchrātpaulomīṃ maghavāniva //

yathaitānyakṛthāḥ pārtha mahākarmāṇi vai purā /
tathā drauṇimamitraghna vinihatya sukhī bhava //
vaiśampāyana uvāca /

tasyā bahuvidhaṃ duḥkhaṃ niśamya paridevitam /
na cāmarṣata kaunteyo bhīmaseno mahābalaḥ //

sa kāñcanavicitrāṅgamāruroha mahāratham /
ādāya ruciraṃ citraṃ samārgaṇaguṇaṃ dhanuḥ //

nakulaṃ sārathiṃ kṛtvā droṇaputravadhe dhṛtaḥ /
visphārya saśaraṃ cāpaṃ tūrṇamaśvānacodayat //

te hayāḥ puruṣavyāghra dīpyamānāḥ svatejasā /
vahantaḥ sahasā jagmurharayaḥ śīghragāminaḥ //

śibirātsvādgṛhītvā sa rathasya padamacyutaḥ /
droṇaputragatenāśu yayau mārgeṇa bhārata //