મહાભારત · અધ્યાય 10.11
સ દૃષ્ટ્વા નિહતાન્સઙ્ખ્યે પુત્રાન્પાત્રૌન્સખીંસ્તથા ।
મહાદુઃખપરીતાત્મા બભૂવ જનમેજય ॥
તતસ્તસ્ય મહાઞ્શોકઃ પ્રાદુરાસીન્મહાત્મનઃ ।
સ્મરતઃ પુત્રપૌત્રાંસ્તાન્ભ્રાતૄન્સુહૃદ એવ ચ ॥
તમશ્રુપરિપૂર્ણાક્ષં વેપમાનમચેતસમ્ ।
સુહૃદો ભૃશસંવિગ્નાઃ સાન્ત્વયાઞ્ચક્રિરે તદા ॥
કૃત્વા તુ વિધિવત્તેષાં પુત્રાણામમિતૌજસામ્ ।
પ્રેતકાર્યાણિ સર્વેષાં બભૂવ ભૃશદુઃખિતઃ ॥
તસ્મિન્મુહૂર્તે જવનૈર્વાજિભિર્હેમમાલિભિઃ ।
નકુલઃ કૃષ્ણયા સાર્ધમુપાયાત્પરમાર્તયા ॥
ઉપપ્લાવ્યં ગતા સા તુ શ્રુત્વા સુમહદપ્રિયમ્ ।
તદા વિનાશં સર્વેષાં પુત્રાણાં વ્યથિતેન્દ્રિયા ॥
કમ્પમાનેવ કદલી વાતેનાભિસમીરિતા ।
કૃષ્ણા રાજાનમાસાદ્ય શોકાર્તા ન્યપતદ્ભુવિ ॥
ન બભૌ વદનં તસ્યા રુદન્ત્યાઃ શોકકર્શિતમ્ ।
ફુલ્લપદ્મપલાશાક્ષ્યા મેઘાવૃત ઇવોડુરાટ્ ॥
તતસ્તાં પતિતાં દૃષ્ટ્વા સંરમ્ભી સત્યવિક્રમઃ ।
વાહુભ્યાં પરિજગ્રાહ સમુત્પત્ય વૃકોદરઃ ॥
સા સમાશ્વાસિતા તેન ભીમસેનેન ભામિની ।
રુદતી પાણ્ડવજ્યેષ્ઠમિદં વચનમબ્રવીત્ ॥
દિષ્ટ્યા રાજન્નવાપ્યેમામખિલાં ભોક્ષ્યસે મહીમ્ ।
આત્મજાન્ક્ષત્રધર્મેણ સમ્પ્રદાય યમાય વૈ ॥
દિષ્ટ્યા સર્વાસ્ત્રકુશલં મત્તમાતઙ્ગામિનમ્ ।
અવાપ્ય પૃથિવીં કૃત્સ્નાં સૌભદ્રં ન સ્મરિષ્યસિ ॥
આત્મજાન્ક્ષત્રધર્મેણ શ્રુત્વા શૂરાન્નિપાતિતાન્ ।
સ્થિતો રાજ્યે મયા સાર્ધં વિહરન્ન સ્મરિષ્યસિ ॥
પ્રસુપ્તાનાં વધં શ્રુત્વા દ્રૌણિના પાપકર્મણા ।
શોકો માં દહતે ગાઢો હુતાશન ઇવાશ્રયમ્ ॥
તસ્ય પાપકૃતો દ્રૌણેર્ન ચેદદ્ય દુરાત્મનઃ ।
હિયતે સાનુબન્ધસ્ય યુધિ વિક્રમ્ય જીવિતમ્ ॥
ઇહૈવ પ્રાયમાસિષ્યે તન્નિબોધત પાણ્ડવાઃ ।
ન ચેત્ફલમવાપ્નોતિ દ્રૌણિઃ પાપસ્ય કર્મણઃ ॥
એવમક્ત્વા તતઃ કૃષ્ણા પાણ્ડવં પ્રત્યુપાવિશત્ ।
યુધિષ્ઠિરં યાજ્ઞસેની ધર્મરાજં યશસ્વિની ॥
દૃષ્ટ્વોપવિષ્ટાં રાજા તુ પાણ્ડવો મહિષીં પ્રિયામ્ ।
પ્રત્યુવાચ સ ધર્માત્મા દ્રૌપદીં ચારુદર્શનામ્ ॥
ક્ષત્રધર્મેણ ધર્મજ્ઞે પ્રાપ્તાસ્તે નિધનં શુભે ।
પુત્રાસ્તે ભ્રાતરશ્ચૈવ તાન્ન શોચિતુમર્હસિ ॥
સ કલ્યાણિ વનં દુર્ગં દૂરં દ્રૌણિરિતો ગતઃ ।
તસ્ય ત્વં પાતનં સઙ્ખ્યે કથં જ્ઞાસ્યસિ શોભને ॥
દ્રૌપદ્યુવાચ ।
દ્રોણપુત્રસ્ય સહજો મણિઃ શિરસિ મે શ્રુતઃ । નિહત્ય સઙ્ખ્યે તં પાપં પશ્યેયં મણિમાહૃતમ્ ।
દ્રૌણેઃ શિરસ ઉત્કૃત્ય જીવેયમિતિ મે મતિઃ ॥
ઇત્યુક્ત્વા પાણ્ડવં કૃષ્ણા રાજાનં ચારુદર્શના ।
ભીમસેનકરે સ્પૃષ્ટ્વા કુપિતા વાક્યમબ્રવીત્ ॥
ત્રાતુમર્હસિ માં ભીમ ક્ષત્રધર્મમનુસ્મરન્ ।
જહિ તં પાપકર્માણં શમ્બરં સઘવાનિવ ॥
ન હિ તે વિક્રમે તુલ્યઃ પુમાનસ્તીહ કશ્ચન ।
શ્રુતં તત્સર્વલોકેષુ પરમવ્યસને તથા ॥
દ્વીપોઽભૂસ્ત્વં હિ પાર્થાનાં નગરે વારણાવતે ।
હિડિમ્બદર્શને ચૈવ તથાં ત્વમભવો ગતિઃ ॥
તથા વિરાટનગરે કીચકેન ભૃશાર્દિતામ્ ।
મામપ્યુદ્વૃતવાન્કૃચ્છ્રાત્પૌલોમીં મઘવાનિવ ॥
યથૈતાન્યકૃથાઃ પાર્થ મહાકર્માણિ વૈ પુરા ।
તથા દ્રૌણિમમિત્રઘ્ન વિનિહત્ય સુખી ભવ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।
તસ્યા બહુવિધં દુઃખં નિશમ્ય પરિદેવિતમ્ ।
ન ચામર્ષત કૌન્તેયો ભીમસેનો મહાબલઃ ॥
સ કાઞ્ચનવિચિત્રાઙ્ગમારુરોહ મહારથમ્ ।
આદાય રુચિરં ચિત્રં સમાર્ગણગુણં ધનુઃ ॥
નકુલં સારથિં કૃત્વા દ્રોણપુત્રવધે ધૃતઃ ।
વિસ્ફાર્ય સશરં ચાપં તૂર્ણમશ્વાનચોદયત્ ॥
તે હયાઃ પુરુષવ્યાઘ્ર દીપ્યમાનાઃ સ્વતેજસા ।
વહન્તઃ સહસા જગ્મુર્હરયઃ શીઘ્રગામિનઃ ॥
શિબિરાત્સ્વાદ્ગૃહીત્વા સ રથસ્ય પદમચ્યુતઃ ।
દ્રોણપુત્રગતેનાશુ યયૌ માર્ગેણ ભારત ॥
મૂળ પાઠ: Mahābhārata (southern recension) · Edition: Śrīman Mahābhāratam, ed. T. R. Krishnacharya and T. R. Vyasacharya, Nirnaya Sagar Press, Bombay 1906–1910; e-text by SARIT (Shrinivasa Varakhedi and others) · SARIT: Search and Retrieval of Indic Texts · SARIT (e-text) via Internet Archive · CC BY-SA 3.0