Mahabharata · Chapter 1.82

sarvāṇi karmāṇi samāpya rājan gṛhaṃ parityajya vanaṃ gato'si /
tattvāṃ pṛcchāmi nahuṣasya putra kenāsi tulyastapasā yayāte //
yayātiruvāca /

nāhaṃ devamanuṣyeṣu gandharveṣu maharṣiṣu /
ātmanastapasā tulyaṃ kañcitpaśyāmi vāsava //
indra uvāca /

yadā'vamaṃsthāḥ sadṛśaḥ śreyasaśca alpīyasaścāviditaprabhāvaḥ /
tasmāllokāstvantavantastave me kṣīṇe puṇye patitā'syadya rājan //
yayātiruvāca /

surarṣigandharvanarāvamānā- tkṣayaṃ gatā me yadi śakralokāḥ /
icchāmyahaṃ suralokādvihīnaḥ satāṃ madhye patituṃ devarāja //
indra uvāca /

satāṃ sakāśe patitā'si rājaṃ- ścyutaḥ pratiṣṭhāṃ yatra labdhāsi bhūyaḥ /
etadviditvā ca punaryayāte tvaṃ mā'vamaṃsthāḥ sadṛśaḥ śreyasaśca //
vaiśampāyana uvāca /

tataḥ prahāyāmararājajuṣṭā- npuṇyām̐llokānpatamānaṃ yayātim /
samprekṣya rājarṣivaro'ṣṭakasta- muvāca saddharmavidhānagoptā //
aṣṭaka uvāca /

kastvaṃ yuvā vāsavatulyarūpaḥ svatejasā dīpyamāno yathā'gniḥ /
patasyudīrṇāmbudharāndhakārā- tkhātkhecarāṇāṃ pravaro yathā'rkaḥ //

dṛṣṭvā ca tvāṃ sūryapathātpatantaṃ vaiśvānarārkadyutimaprameyam /
kiṃ nu svidetatpatatīti sarve vitarkayantaḥ parimohitāḥ smaḥ //

dṛṣṭvā ca tvāṃ dhiṣṭhitaṃ devamārge śakrārkaviṣṇupratimaprabhāvam /
abhyudgatāstvāṃ vayamadya sarve tattvaṃ prapāte tava jijñāsamānāḥ //

na cāpi tvāṃ dhṛṣṇumaḥ praṣṭumagre na ca tvamasmānpṛcchasi ye vayaṃ smaḥ /
tattvāṃ pṛcchāmi spṛhaṇīyarūpa kasya tvaṃ vā kinnimittaṃ tvamāgāḥ //

bhayaṃ tu te vyetu viṣādamohau tyajāśu caivendrasamaprabhāva /
tvāṃ vartamānaṃ hi satāṃ sakāśe nālaṃ prasoḍhuṃ balahā'pi śakraḥ //

santaḥ pratiṣṭhā hi sukhacyutānāṃ satāṃ sadaivāmararājakalpa /
te saṅgatāḥ sthāvarajaṅgameśāḥ pratiṣṭhitastvaṃ sadṛśeṣu satsu //

prabhuragniḥ pratapane bhūmirāvapane prabhuḥ /
prabhuḥ sūryaḥ prakāśitve satāṃ cābhyāgataḥ prabhuḥ //