Mahabharata · Chapter 1.257

asmādbilānniṣpatitamākhuṃ śyeno jahāra tam /
kṣudraṃ padbhyāṃ gṛhītvā ca yāto nātra bhayaṃ hi vaḥ //
śārṅgakā ūcuḥ /

na hṛtaṃ taṃ vayaṃ vidmaḥ śyenenākhuṃ kathañcana /
anye'pi bhitāro'tra tebhyo'pi bhameva naḥ //

saṃśayo vahnirāgaccheddṛṣṭaṃ vāyornivartanam /
mṛtyurno bilavāsibhyo bile syānnātra saṃśayaḥ //

niḥsaṃśayātsaṃśayito mṛtyurmātarviśiṣyate /
cara khe tvaṃ yathānyāyaṃ putrānāpsyasi śobhanān //
jaritovāca /

ahaṃ vegena taṃ yāntamadrākṣaṃ patatāṃ varam /
bilādākhuṃ samādāya śyenaṃ putrā mahābalam //

taṃ patantaṃ mahāvegā tvaritā pṛṣṭhato'nvagām /
āśiṣo'sya prayuñjānā harato mūṣikaṃ bilāt //

yo no dveṣṭāramādāya śyenarāja pradhāvasi /
bhava tvaṃ divamāsthāya niramitro hiraṇmayaḥ //

sa yadā bhakṣitastena śyenenākhuḥ patatriṇā /
tadāhaṃ tamanujñāpya pratyupāyāṃ punargṛham //

praviśadhvaṃ bilaṃ putrā viśrabdhā nāsti vo bhayam /
śyenena mama paśyantyā hṛta ākhurmahātmanā //
śārṅgakā ūcuḥ /

na vidmahe hṛtaṃ mātaḥ śyenainākhuṃ kathañcana /
avijñāya na śakyāmaḥ praveṣṭaṃ vivaraṃ bhuvaḥ //
jaritovāca /

ahaṃ tamabhijānāmi hṛtaṃ śyenena mūṣikam /
nāsti vo'tra bhayaṃ putrāḥ kriyatāṃ vacanaṃ mama //
śārṅgakā ūcuḥ /

na tvaṃ mithyopacāreṇa mokṣayethā bhayāddhi naḥ /
samākuleṣu jñāneṣu na buddhikṛtameva tat //

na copakṛtamasmābhirna cāsmānvettha ye vayam /
pīḍyamānā bibharṣyasmānkā satī ke vayaṃ tava //

taruṇī darśīyā'si samarthā bhartureṣaṇe /
anugaccha patiṃ mātuḥ putrānāpsyasi śomanān //

vayamasniṃ samāviśya lokānāpsyāma śobhanān /
athāsmānna dahedagnirāyāstvaṃ punareva naḥ //
vaiśampāyana uvāca /

evamuktā tataḥ śārṅgī putrānutsṛjya khāṇḍave /
jagāma tvaritā deśaṃ kṣemamagneranāmayam //

tatastīkṣṇārcirabhyāgāttvarito havyavāhanaḥ /
yatra śārṅgā vabhūvuste mandapālasya putrakāḥ //

tatastaṃ jvalitaṃ dṛṣṭvā jvalanaṃ te vihaṅgamāḥ / vyathitāḥ karuṇā vācaḥ śrāvayāmāsurantikāt /
jaritāristato vākyaṃ śrāvayāmāsa pāvakam //