મહાભારત · અધ્યાય 1.257

અસ્માદ્બિલાન્નિષ્પતિતમાખું શ્યેનો જહાર તમ્ ।
ક્ષુદ્રં પદ્ભ્યાં ગૃહીત્વા ચ યાતો નાત્ર ભયં હિ વઃ ॥
શાર્ઙ્ગકા ઊચુઃ ।

ન હૃતં તં વયં વિદ્મઃ શ્યેનેનાખું કથઞ્ચન ।
અન્યેઽપિ ભિતારોઽત્ર તેભ્યોઽપિ ભમેવ નઃ ॥

સંશયો વહ્નિરાગચ્છેદ્દૃષ્ટં વાયોર્નિવર્તનમ્ ।
મૃત્યુર્નો બિલવાસિભ્યો બિલે સ્યાન્નાત્ર સંશયઃ ॥

નિઃસંશયાત્સંશયિતો મૃત્યુર્માતર્વિશિષ્યતે ।
ચર ખે ત્વં યથાન્યાયં પુત્રાનાપ્સ્યસિ શોભનાન્ ॥
જરિતોવાચ ।

અહં વેગેન તં યાન્તમદ્રાક્ષં પતતાં વરમ્ ।
બિલાદાખું સમાદાય શ્યેનં પુત્રા મહાબલમ્ ॥

તં પતન્તં મહાવેગા ત્વરિતા પૃષ્ઠતોઽન્વગામ્ ।
આશિષોઽસ્ય પ્રયુઞ્જાના હરતો મૂષિકં બિલાત્ ॥

યો નો દ્વેષ્ટારમાદાય શ્યેનરાજ પ્રધાવસિ ।
ભવ ત્વં દિવમાસ્થાય નિરમિત્રો હિરણ્મયઃ ॥

સ યદા ભક્ષિતસ્તેન શ્યેનેનાખુઃ પતત્રિણા ।
તદાહં તમનુજ્ઞાપ્ય પ્રત્યુપાયાં પુનર્ગૃહમ્ ॥

પ્રવિશધ્વં બિલં પુત્રા વિશ્રબ્ધા નાસ્તિ વો ભયમ્ ।
શ્યેનેન મમ પશ્યન્ત્યા હૃત આખુર્મહાત્મના ॥
શાર્ઙ્ગકા ઊચુઃ ।

ન વિદ્મહે હૃતં માતઃ શ્યેનૈનાખું કથઞ્ચન ।
અવિજ્ઞાય ન શક્યામઃ પ્રવેષ્ટં વિવરં ભુવઃ ॥
જરિતોવાચ ।

અહં તમભિજાનામિ હૃતં શ્યેનેન મૂષિકમ્ ।
નાસ્તિ વોઽત્ર ભયં પુત્રાઃ ક્રિયતાં વચનં મમ ॥
શાર્ઙ્ગકા ઊચુઃ ।

ન ત્વં મિથ્યોપચારેણ મોક્ષયેથા ભયાદ્ધિ નઃ ।
સમાકુલેષુ જ્ઞાનેષુ ન બુદ્ધિકૃતમેવ તત્ ॥

ન ચોપકૃતમસ્માભિર્ન ચાસ્માન્વેત્થ યે વયમ્ ।
પીડ્યમાના બિભર્ષ્યસ્માન્કા સતી કે વયં તવ ॥

તરુણી દર્શીયાઽસિ સમર્થા ભર્તુરેષણે ।
અનુગચ્છ પતિં માતુઃ પુત્રાનાપ્સ્યસિ શોમનાન્ ॥

વયમસ્નિં સમાવિશ્ય લોકાનાપ્સ્યામ શોભનાન્ ।
અથાસ્માન્ન દહેદગ્નિરાયાસ્ત્વં પુનરેવ નઃ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

એવમુક્તા તતઃ શાર્ઙ્ગી પુત્રાનુત્સૃજ્ય ખાણ્ડવે ।
જગામ ત્વરિતા દેશં ક્ષેમમગ્નેરનામયમ્ ॥

તતસ્તીક્ષ્ણાર્ચિરભ્યાગાત્ત્વરિતો હવ્યવાહનઃ ।
યત્ર શાર્ઙ્ગા વભૂવુસ્તે મન્દપાલસ્ય પુત્રકાઃ ॥

તતસ્તં જ્વલિતં દૃષ્ટ્વા જ્વલનં તે વિહઙ્ગમાઃ । વ્યથિતાઃ કરુણા વાચઃ શ્રાવયામાસુરન્તિકાત્ ।
જરિતારિસ્તતો વાક્યં શ્રાવયામાસ પાવકમ્ ॥