Mahabharata · Chapter 1.237

tato vayaṃ pravyathitāḥ sarvā bhāratasattama /
ayāma śaraṇaṃ vipraṃ taṃ tapodhanamacyutam //

rūpeṇa vayasā caiva kandarpeṇa ca darpitāḥ /
ayuktaṃ kṛtavatyaḥ sma kṣantumarhasi no dvija //

eṣa eva vadho'smākaṃ svayaṃ prāptastapodhana /
yadvayaṃ saṃśitātmānaṃ pralobdhuṃ tvāmihāgatāḥ //

avadhyāstu striyaḥ sṛṣṭā manyante dharmacāriṇaḥ /
tasmāddharmeṇa vardha tvaṃ nāsmanhiṃsitumarhasi //

sarvabhūteṣu dharmajña maitro brāhmaṇa ucyate /
satyo bhavatu kalyāṇa eṣa vādo manīṣiṇām //

śaraṇaṃ ca prapannānāṃ śiṣṭāḥ kurvanti pālanam /
śaraṇaṃ tvāṃ prapannāḥ sma tasmāttvaṃ kṣantumarhasi //
vaiśampāyana uvāca /

evamuktaḥ sa dharmātmā brāhmaṇaḥ śubhakarmakṛt /
prasādaṃ kṛtavānvīra ravisomasamaprabhaḥ //
brāhmaṇa uvāca /

śataṃ śatasahasraṃ tu sarvamakṣayyavācakam /
parimāṇaṃ śataṃ tvetannedamakṣayyavācakam //

yadā ca vo grāhabhūtā gṛhṇantīḥ puruṣāñjale /
utkarṣati jalāttasmātsthalaṃ puruṣasattamaḥ //

tadā yūyaṃ punaḥ sarvāḥ svaṃ rūpaṃ pratipatsyatha /
anṛtaṃ noktapūrvaṃ me hasatāpi kadācana //

tāni sarvāṇi tīrthāni tataḥ prabhṛti caiva ha / nārītīrthāni nāmneha khyātiṃ yāsyanti sarvaśaḥ /
puṇyāni ca bhaviṣyanti pāvanāni manīṣiṇāṃ //
vargovāca /

tato'bhivādya taṃ vipraṃ kṛtvā cāpi pradakṣiṇam /
acintayāmo'pasṛtya tasmāddeśātsuduḥkhitāḥ //

kva nu nāma vayaṃ sarvāḥ kālenālpena taṃ naram /
samāgacchema yo nastadrūpamāpādayetpunaḥ //

tā vayaṃ cintayitvaiva muhūrtādiva bhārata /
dṛṣṭavatyo mahābhāgaṃ devarṣimuta nāradam //

samprahṛṣṭāḥ sma taṃ dṛṣṭvā devarṣimamitadyutim /
abhivādya ca taṃ pārtha sthitāḥ sma vrīḍitānanāḥ //

sa no'pṛcchadduḥkhamūlamuktavatyo vayaṃ ca tam /
śrautvā tatra yathāvṛttamidaṃ vacanamabravīt //

dakṣiṇe sāgarānūpe pañca tīrthāni santi vai /
puṇyāni ramaṇīyāni tāni gacchata mā ciraṃ //

tatrāśu puruṣavyāghraḥ pāṇḍaveyo dhanañjayaḥ /
mokṣayiṣyati śuddhātmā duḥkhādasmānna saṃśayaḥ //

ityuktvā nāradaḥ sarvāstatraivāntaradhīyata / tasya sarvā vayaṃ vīra śrutvā vākyamito gatāḥ /
tadidaṃ satyamevādya mokṣitāhaṃ tvayā'nagha //

etāstu mama tāḥ sakhyaścatasro'nyā jale śritāḥ /
kuru karma śubhaṃ vīra etāḥ sarvā vimokṣaya //
vaiśampāyana uvāca /

tatastāḥ pāṇḍavaśreṣṭhaḥ sarvā eva viśāmpate /
avagāhya ca tattīrthaṃ gṛhīto grāhibhistadā //

grāhībhiścottatārāśu tarayāmāsa tatkṣaṇāt /
sā cāpsarā babhūvāśu sarvābharaṇabhūṣitā //

evaṃ krameṇa tāḥ sarvā mokṣayāmāsa vīryavān //

utthāya ca jalāttasmātpratilabhya vapuḥ svakam /
tāstadā'psaraso rājannadṛśyanta yathā purā //

tīrthāni śodhayitvā tu tathānujñāya tāḥ prabhuḥ /
citrāṅgadāṃ punardraṣṭuṃ maṇalūraṃ punaryayau //

tasyāmajanayatputraṃ rājānaṃ babhruvāhanam /
taṃ dṛṣṭvā pāṇḍavo rājaṃścitravāhanamabravīt //

citrāṅgadāyāḥ śulkaṃ tvaṃ gṛhāṇa babhruvāhanam /
anena ca bhaviṣyāmi ṛṇānmukto narādhipa //

citrāṅgadāṃ punarvākyamabravītpāṇḍunandanaḥ /
ihaiva bhava bhadraṃ te vardhethā babhruvāhanam //

indrapasthanivāsaṃ me tvaṃ tatrāgatya raṃsyasi /
kuntī yudhiṣṭhiraṃ bhīmaṃ bhrātarau me kanīyasau //

āgatya tatra paśyethā anyānapi ca bāndhavān /
bāndhavaiḥ sahitāḥ sarvairnandase tvamanindite //

dharme sthitaḥ satyadhṛtiḥ kaunteyo'tha yudhiṣṭhiraḥ /
jitvā tu pṛthivīṃ sarvāṃ rājasūyaṃ kariṣyati //

tatrāgacchanti rājānaḥ pṛthivyāṃ nṛpasañjñitāḥ /
bahūni ratnānyādāya āgamiṣyati te pitā //

ekasārthaṃ prayātāsi citravāhanasevayā /
drakṣyāmi rājasūye tvāṃ putraṃ pālaya mā śucaḥ //

babhruvāhananāmnā tu mama prāṇo bahiścaraḥ /
tasmādbharasva putraṃ vai puruṣaṃ vaṃśavardhanam //

citrāvāhanadāyādaṃ dharmātpauravanandanam /
pāṇḍavānāṃ priyaṃ putraṃ tasmātpālaya sarvadā //

viprayogeṇa santāpaṃ mā kṛthāstvamanindite /
citrāṅgadāmevamuktvā sāgarānūpamāśritaḥ //

sthānaṃ dūraṃ samāplutya dattvā bahudhanaṃ tadā /
keralānsamatikramya gokarṇamabhito'gamat //

ādyaṃ paśupateḥ sthānaṃ darśanādeva muktidam /
yatra pāpo'pi manujaḥ prāpnotyabhayadaṃ padam //