Mahabharata · Chapter 1.225

bhīṣmaḥ śāntanavo vidvāndroṇaśca bhagavānṛṣiḥ / hitaṃ ca paramaṃ satyamabrūtāṃ vākyamuttamam /
hitaṃ ca paramaṃ vākyaṃ tvaṃ ca satyaṃ bravīṣi mām //

yathaiva pāṇḍoste vīrāḥ kuntīputrā mahārathāḥ /
tathaiva dharmataḥ sarve mama putrā na saṃśayaḥ //

yathaiva mama putrāṇāmidaṃ rājyaṃ vidhīyate /
tathaiva pāṇḍuputrāṇāmidaṃ rājyaṃ na saṃśayaḥ //

kṣattarānaya gacchaitānsaha mātrā susatkṛtān /
tayā ca devarūpiṇyā kṛṣṇayā saha bhārata //

diṣṭyā jīvanti te pārthā diṣṭyā jīvati sā pṛthā /
diṣṭyā drupadakanyāṃ ca labdhavanto mahārathāḥ //

diṣṭyā vardhāmahe sarve diṣṭyā śāntaḥ purocanaḥ /
diṣṭyā mama paraṃ duḥkhamapanītaṃ mahādyute //

tvameva gatvā vidura tānihānaya mā ciram /
vaiśampāyana uvāca /
evamuktastataḥ kṣattā rathamāruhya śīghragam /
āgātkatipayāhobhiḥ pāñcālānrājadharmavit //

tato jagāma viduro dhṛtarāṣṭrasya śāsanāt /
sakāśaṃ yajñasenasya pāṇḍavānāṃ ca bhārata //

samupādāya ratnāni vasūni vividhāni ca /
draupadyāḥ pāṇḍavānāṃ ca yajñasenasya caiva ha //

tatra gatvā sa dharmajñaḥ sarvaśāstraviśāradaḥ /
drupadaṃ nyāyato rājansaṃyuktamupatasthivān //

sa cāpi pratijagrāha dharmeṇa viduraṃ tataḥ /
cakratuśca yathānyāyaṃ kuśalapraśnasaṃvidam //

dadarśa pāṇḍavāṃstatra vāsudevaṃ ca bhārata /
snehātpariṣvajya sa tānpapracchānāmayaṃ tataḥ //

taiścāpyamitabuddiḥ sa pūjito hi yathākramam /
vacanāddhṛtarāṣṭrasya snehayuktaṃ punaḥpunaḥ //

papracchānāmayaṃ rājaṃstatastānpāṇḍunandanān /
pradadau cāpi ratnāni vividhāni vasūni ca //

pāṇḍavānāṃ ca kuntyāśca draupadyāśca viśāmpate /
drupadasya ca putrāṇāṃ yathā dattāni kauravaiḥ //

provāca cāmitamatiḥ praśritaṃ vinayānvitaḥ /
drupadaṃ pāṇḍuputrāṇāṃ sannidhau keśavasya ca //
vidura uvāca /

rājañchṛṇu sahāmātyaḥ saputraśca vaco mama /
dhṛtarāṣṭraḥ saputrastvāṃ sahāmātyaḥ sabāndhavaḥ //

abravītkuśalaṃ rājanprīyamāṇaḥ punaḥpunaḥ /
prītimāṃste dṛḍhaṃ cāpi sambandhena narādhipa //

tathā bhīṣmaḥ śāntanavaḥ kauravaiḥ saha sarvaśaḥ /
kuśalaṃ tvāṃ mahāprājñaḥ sarvataḥ paripṛcchati //

bhāradvājo mahāprājño droṇaḥ priyasakhastava /
samāśleṣamupetya tvāṃ kuśalaṃ paripṛcchati //

dhṛtarāṣṭraśca pāñcālya tvayā sambandhameyivān /
kṛtārthaṃ manyatetmānaṃ tathā sarve'pi kauravāḥ //

na tathā rājyasamprāptisteṣāṃ prītikarī matā /
yathā sambandhakaṃ prāpya yajñasena tvayā saha //

etadviditvā tu bhavānprasthāpayatu pāṇḍavān /
draṣṭuṃ hi pāṇḍuputrāṃśca tvaranti kuravo bhṛśam //

viproṣitā dīrghakālamete cāpi nararṣabhāḥ /
utsukā nagaraṃ draṣṭuṃ bhaviṣyanti tathā pṛthā //

kṛṣṇāmapi ca pāñcālīṃ sarvāḥ kuruvarastriyaḥ /
draṣṭukāmāḥ pratīkṣte puraṃ ca viṣayāśca naḥ //

sa bhavānpāṇḍuputrāṇāmājñāpayatu mā ciram /
gamanaṃ sahadārāṇāmetadatra mataṃ mama //

nisṛṣṭeṣu tvayā rājanpāṇḍaveṣu mahātmasu / tato'haṃ preṣayiṣyāmi dhṛtarāṣṭrasya śīghragān /
āgamiṣyanti kaunteyāḥ kuntī ca saha kṛṣṇayā //