Mahabharata · Chapter 1.222

na rocate vigraho me pāṇḍuputraiḥ kathañcana /
yathaiva dhṛtarāṣṭro me tathā pāṇḍurasaṃśayam //

gāndhāryāśca yathā putrāstathā kuntīsutā mama /
yathā ca mama te rakṣyā dhṛtarāṣṭra tathā tava //

yathā ca mama rājñaśca tathā duryodhanasya te /
tathā kurūṇāṃ sarveṣāmanyeṣāmapi pārthiva //

evaṃ gate vigrahaṃ tairna roce sandhāya vīrairdīyatāmardhabhūmiḥ /
teṣāmapīdaṃ prapitāmahānāṃ rājyaṃ pituścaiva kurūttamānām //

duryodhana yathā rjāyaṃ tvamidaṃ tāta paśyasi /
mama paitṛkamityevaṃ te'pi paśyanti pāṇḍavāḥ //

yadi rājyaṃ na te prāptāḥ pāṇḍaveyā yaśasvinaḥ /
kuta eva tavāpīdaṃ bhāratasyāpi kasyacit //

adharmeṇa ca rājyaṃ tvaṃ prāptavānbharatarṣabha /
te'pi rājyamanuprāptāḥ pūrvameveti me matiḥ //

madhureṇaiva rājyasya teṣāmardhaṃ pradīyatām /
etaddhi puruṣavyāghra hitaṃ sarvajanasya ca //

ato'nyathā cetkriyate na hitaṃ no bhaviṣyati /
tavāpyakīrtiḥ sakalā bhaviṣyati na saṃśayaḥ //

kīrtirakṣaṇamātiṣṭha kīrtirhi paramaṃ balam /
naṣṭakīrtermanuṣyasya jīvitaṃ hyaphaḷaṃ smṛtam //

yāvatkīrtirmanuṣyasya na praṇaśyati kaurava /
tāvajjīvati gāndhare naṣṭakīrtistu naśyati //

tamimaṃ samupātiṣṭha dharmaṃ kurukulocitam /
anurūpaṃ mahābāho pūrveṣāmātmanaḥ kuru //

diṣṭyā dhriyante pārthā hi diṣṭyā jīvati sā pṛthā /
diṣṭyā purocanaḥ pāpo na sakāmo'tyayaṃ gataḥ //

yadāprabhṛti dagdhāste kuntibhojasutāsutāḥ /
tadāprabhṛti gāndhāre na śaknomyabhivīkṣitum //

loke prāṇabhṛtāṃ kiñcicchrutvā kuntīṃ tathāgatām / na cāpi doṣeṇa tathā loko manyetpurocanam /
yathā tvāṃ puruṣavyāghra loko doṣeṇa gacchati //

tadidaṃ jīvitaṃ teṣāṃ tava kilbiṣanāśanam /
sammantavyaṃ mahārāja pāṇḍavānāṃ ca darśanam //

na cāpi teṣāṃ vīrāṇāṃ jīvatāṃ kurunandana /
pitryoṃśaḥ śakya ādātumapi vajrabhṛtā svayaṃ //

te sarve'vasthitā dharme sarve caivaikacetasaḥ /
adharmeṇa nirastāśca tulye rājye viśeṣataḥ //

yadi dharmastvayā kāryo yadi kāryaṃ priyaṃ ca me /
kṣemaṃ ca yadi kartavyaṃ teṣāmardhaṃ pradīyatām //