મહાભારત · અધ્યાય 1.222

ન રોચતે વિગ્રહો મે પાણ્ડુપુત્રૈઃ કથઞ્ચન ।
યથૈવ ધૃતરાષ્ટ્રો મે તથા પાણ્ડુરસંશયમ્ ॥

ગાન્ધાર્યાશ્ચ યથા પુત્રાસ્તથા કુન્તીસુતા મમ ।
યથા ચ મમ તે રક્ષ્યા ધૃતરાષ્ટ્ર તથા તવ ॥

યથા ચ મમ રાજ્ઞશ્ચ તથા દુર્યોધનસ્ય તે ।
તથા કુરૂણાં સર્વેષામન્યેષામપિ પાર્થિવ ॥

એવં ગતે વિગ્રહં તૈર્ન રોચે સન્ધાય વીરૈર્દીયતામર્ધભૂમિઃ ।
તેષામપીદં પ્રપિતામહાનાં રાજ્યં પિતુશ્ચૈવ કુરૂત્તમાનામ્ ॥

દુર્યોધન યથા ર્જાયં ત્વમિદં તાત પશ્યસિ ।
મમ પૈતૃકમિત્યેવં તેઽપિ પશ્યન્તિ પાણ્ડવાઃ ॥

યદિ રાજ્યં ન તે પ્રાપ્તાઃ પાણ્ડવેયા યશસ્વિનઃ ।
કુત એવ તવાપીદં ભારતસ્યાપિ કસ્યચિત્ ॥

અધર્મેણ ચ રાજ્યં ત્વં પ્રાપ્તવાન્ભરતર્ષભ ।
તેઽપિ રાજ્યમનુપ્રાપ્તાઃ પૂર્વમેવેતિ મે મતિઃ ॥

મધુરેણૈવ રાજ્યસ્ય તેષામર્ધં પ્રદીયતામ્ ।
એતદ્ધિ પુરુષવ્યાઘ્ર હિતં સર્વજનસ્ય ચ ॥

અતોઽન્યથા ચેત્ક્રિયતે ન હિતં નો ભવિષ્યતિ ।
તવાપ્યકીર્તિઃ સકલા ભવિષ્યતિ ન સંશયઃ ॥

કીર્તિરક્ષણમાતિષ્ઠ કીર્તિર્હિ પરમં બલમ્ ।
નષ્ટકીર્તેર્મનુષ્યસ્ય જીવિતં હ્યફળં સ્મૃતમ્ ॥

યાવત્કીર્તિર્મનુષ્યસ્ય ન પ્રણશ્યતિ કૌરવ ।
તાવજ્જીવતિ ગાન્ધરે નષ્ટકીર્તિસ્તુ નશ્યતિ ॥

તમિમં સમુપાતિષ્ઠ ધર્મં કુરુકુલોચિતમ્ ।
અનુરૂપં મહાબાહો પૂર્વેષામાત્મનઃ કુરુ ॥

દિષ્ટ્યા ધ્રિયન્તે પાર્થા હિ દિષ્ટ્યા જીવતિ સા પૃથા ।
દિષ્ટ્યા પુરોચનઃ પાપો ન સકામોઽત્યયં ગતઃ ॥

યદાપ્રભૃતિ દગ્ધાસ્તે કુન્તિભોજસુતાસુતાઃ ।
તદાપ્રભૃતિ ગાન્ધારે ન શક્નોમ્યભિવીક્ષિતુમ્ ॥

લોકે પ્રાણભૃતાં કિઞ્ચિચ્છ્રુત્વા કુન્તીં તથાગતામ્ । ન ચાપિ દોષેણ તથા લોકો મન્યેત્પુરોચનમ્ ।
યથા ત્વાં પુરુષવ્યાઘ્ર લોકો દોષેણ ગચ્છતિ ॥

તદિદં જીવિતં તેષાં તવ કિલ્બિષનાશનમ્ ।
સમ્મન્તવ્યં મહારાજ પાણ્ડવાનાં ચ દર્શનમ્ ॥

ન ચાપિ તેષાં વીરાણાં જીવતાં કુરુનન્દન ।
પિત્ર્યોંશઃ શક્ય આદાતુમપિ વજ્રભૃતા સ્વયં ॥

તે સર્વેઽવસ્થિતા ધર્મે સર્વે ચૈવૈકચેતસઃ ।
અધર્મેણ નિરસ્તાશ્ચ તુલ્યે રાજ્યે વિશેષતઃ ॥

યદિ ધર્મસ્ત્વયા કાર્યો યદિ કાર્યં પ્રિયં ચ મે ।
ક્ષેમં ચ યદિ કર્તવ્યં તેષામર્ધં પ્રદીયતામ્ ॥