Mahabharata · Chapter 1.22

nāgāśca saṃvidaṃ kṛtvā kartavyamiti tadvacaḥ /
niḥsnehā vai dahenmātā asamprāptamanorathā //

prasannā mokṣayedasmāṃstasmācchāpācca bhāminī /
kṛṣṇaṃ pucchaṃ kariṣyāmasturagasya na saṃśayaḥ //

iti niścitya te tasya kṛṣṇā vālā iva sthitāḥ / etasminnantare te tu sapatnyau paṇite tadā //

tataste paṇitaṃ kṛtvā bhaginyau dvijasattama /
jagmatuḥ parayā prītyā paraṃ pāraṃ mahodadheḥ //

kadrūśca vinatā caiva dākṣāyaṇyau vihāyasā /
ālokayantyāvakṣobhyaṃ samudraṃ nidhimambhasām //

vāyunā'tīva sahasā kṣobhyamāṇaṃ mahāsvanam /
timingilasamākīrṇaṃ makarairāvṛtaṃ tathā //

saṃyutaṃ bahusāhasraiḥ satvairnānāvidhairapi /
ghorarghoramanādhṛṣyaṃ gambhīramatibhairavam //

ākaraṃ sarvaratnānāmālayaṃ varuṇasya ca /
nāgānāmālayaṃ cāpi suramyaṃ saritāṃ patim //

pātālajvalanāvāsamasurāṇāṃ tathālayam /
bhayankarāṇāṃ sattvānāṃ payaso nidhimavyayam //

śubhraṃ divyamamartyānāmamṛtasyākaraṃ param /
aprameyamacintyaṃ ca supumyajalasammitam //

mahānadībhirbahvībhistatra tatra sahasraśaḥ /
āpūryamāṇamatyarthaṃ nṛtyantamiva cormibhiḥ //

ityevaṃ taralatarormisankulaṃ te gambhīraṃ vikasitamambaraprakāśam /
pātālajvalanaśikhāvidīpitāṅgaṃ garjantaṃ drutamabhijagmatustataste //