મહાભારત · અધ્યાય 1.22

નાગાશ્ચ સંવિદં કૃત્વા કર્તવ્યમિતિ તદ્વચઃ ।
નિઃસ્નેહા વૈ દહેન્માતા અસમ્પ્રાપ્તમનોરથા ॥

પ્રસન્ના મોક્ષયેદસ્માંસ્તસ્માચ્છાપાચ્ચ ભામિની ।
કૃષ્ણં પુચ્છં કરિષ્યામસ્તુરગસ્ય ન સંશયઃ ॥

ઇતિ નિશ્ચિત્ય તે તસ્ય કૃષ્ણા વાલા ઇવ સ્થિતાઃ । એતસ્મિન્નન્તરે તે તુ સપત્ન્યૌ પણિતે તદા ॥

તતસ્તે પણિતં કૃત્વા ભગિન્યૌ દ્વિજસત્તમ ।
જગ્મતુઃ પરયા પ્રીત્યા પરં પારં મહોદધેઃ ॥

કદ્રૂશ્ચ વિનતા ચૈવ દાક્ષાયણ્યૌ વિહાયસા ।
આલોકયન્ત્યાવક્ષોભ્યં સમુદ્રં નિધિમમ્ભસામ્ ॥

વાયુનાઽતીવ સહસા ક્ષોભ્યમાણં મહાસ્વનમ્ ।
તિમિન્ગિલસમાકીર્ણં મકરૈરાવૃતં તથા ॥

સંયુતં બહુસાહસ્રૈઃ સત્વૈર્નાનાવિધૈરપિ ।
ઘોરર્ઘોરમનાધૃષ્યં ગમ્ભીરમતિભૈરવમ્ ॥

આકરં સર્વરત્નાનામાલયં વરુણસ્ય ચ ।
નાગાનામાલયં ચાપિ સુરમ્યં સરિતાં પતિમ્ ॥

પાતાલજ્વલનાવાસમસુરાણાં તથાલયમ્ ।
ભયન્કરાણાં સત્ત્વાનાં પયસો નિધિમવ્યયમ્ ॥

શુભ્રં દિવ્યમમર્ત્યાનામમૃતસ્યાકરં પરમ્ ।
અપ્રમેયમચિન્ત્યં ચ સુપુમ્યજલસમ્મિતમ્ ॥

મહાનદીભિર્બહ્વીભિસ્તત્ર તત્ર સહસ્રશઃ ।
આપૂર્યમાણમત્યર્થં નૃત્યન્તમિવ ચોર્મિભિઃ ॥

ઇત્યેવં તરલતરોર્મિસન્કુલં તે ગમ્ભીરં વિકસિતમમ્બરપ્રકાશમ્ ।
પાતાલજ્વલનશિખાવિદીપિતાઙ્ગં ગર્જન્તં દ્રુતમભિજગ્મતુસ્તતસ્તે ॥