Mahabharata · Chapter 1.199

asmākamanurūpo vai yaḥ syādgandharva vedavit /
purohitastamācakṣva sarvaṃ hi viditaṃ tava //
gandharva uvāca /

yavīyāndevalasyaiṣa vane bhrātā tapasyati /
dhaumya utkocake tīrthe taṃ vṛṇudhvaṃ yīcchatha //
vaiśampāyana uvāca /

tato'rjuno'stramāgneyaṃ pradadau tadyathāvidhi /
gandharvāya sa ca prīto vacanaṃ cedamabravīt //

mayi santi hayaśreṣṭhāstava dāsyāmi vai sakhe /
upakārakṛtaṃ mitraṃ pratikāreṇa yojaye //

gṛhṇīṣva cākṣuṣīṃ vidyāmimāṃ bharatasattama /
evamukto'rjunaḥ prīto vacanaṃ cedamabravīt //

tvayyeva tāvattiṣṭhantu hayā gandharvasattama /
kāryakāle grahīṣyāmaḥ svasti te'stviti cābravīt //

te'nyonyamabhisampūjya gandharvaḥ pāṇḍavāśca ha /
ramyādbhāgīrathītīrādyathākāmaṃ pratasthire //

tata utkocakaṃ tīrthaṃ gatvā dhaumyāśramaṃ tu te /
taṃ vavruḥ pāṇḍavā dhaumyaṃ paurohityāya bhārata //

tāndhaumyaḥ pratijagrāha sarvavedavidāṃ varaḥ /
vanyena phalamūlena paurohityena caiva ha //

te samāśaṃsire labdhāṃ śriyaṃ rājyaṃ ca pāṇḍavāḥ /
brāhmaṇaṃ taṃ puraskṛtya pāñcālīṃ ca svayaṃvare //

purohitena tenātha guruṇā sangatāstadā /
nāthavantamivātmānaṃ menire bharatarṣabhāḥ //

sa hi vedārthatattvajñasteṣāṃ gururudāradhīḥ /
vedaviccaiva vāgmī ca dhaumyaḥ śrīmāndvijottamaḥ //

tejasā caiva buddhyā ca rūpeṇa yaśasā śriyā /
mantraiśca vividhairdhaumyastulya āsīdbṛhaspateḥ //

sa cāpi viprastānmene svabhāvābhyadhikānbhuvi /
tena dharmavidā pārthā yojyā sarvavidā vṛtāḥ //

menire sahitā vīrāḥ prāptaṃ rājyaṃ ca pāṇḍavāḥ /
buddhivīryabalotsāhairyuktā devā ivāpare //

kṛtasvastyayanāstena tataste manujādhipāḥ /
menire sahitā gantuṃ pāñcālyāstaṃ svayaṃvaram //