મહાભારત · અધ્યાય 1.199

અસ્માકમનુરૂપો વૈ યઃ સ્યાદ્ગન્ધર્વ વેદવિત્ ।
પુરોહિતસ્તમાચક્ષ્વ સર્વં હિ વિદિતં તવ ॥
ગન્ધર્વ ઉવાચ ।

યવીયાન્દેવલસ્યૈષ વને ભ્રાતા તપસ્યતિ ।
ધૌમ્ય ઉત્કોચકે તીર્થે તં વૃણુધ્વં યીચ્છથ ॥
વૈશમ્પાયન ઉવાચ ।

તતોઽર્જુનોઽસ્ત્રમાગ્નેયં પ્રદદૌ તદ્યથાવિધિ ।
ગન્ધર્વાય સ ચ પ્રીતો વચનં ચેદમબ્રવીત્ ॥

મયિ સન્તિ હયશ્રેષ્ઠાસ્તવ દાસ્યામિ વૈ સખે ।
ઉપકારકૃતં મિત્રં પ્રતિકારેણ યોજયે ॥

ગૃહ્ણીષ્વ ચાક્ષુષીં વિદ્યામિમાં ભરતસત્તમ ।
એવમુક્તોઽર્જુનઃ પ્રીતો વચનં ચેદમબ્રવીત્ ॥

ત્વય્યેવ તાવત્તિષ્ઠન્તુ હયા ગન્ધર્વસત્તમ ।
કાર્યકાલે ગ્રહીષ્યામઃ સ્વસ્તિ તેઽસ્ત્વિતિ ચાબ્રવીત્ ॥

તેઽન્યોન્યમભિસમ્પૂજ્ય ગન્ધર્વઃ પાણ્ડવાશ્ચ હ ।
રમ્યાદ્ભાગીરથીતીરાદ્યથાકામં પ્રતસ્થિરે ॥

તત ઉત્કોચકં તીર્થં ગત્વા ધૌમ્યાશ્રમં તુ તે ।
તં વવ્રુઃ પાણ્ડવા ધૌમ્યં પૌરોહિત્યાય ભારત ॥

તાન્ધૌમ્યઃ પ્રતિજગ્રાહ સર્વવેદવિદાં વરઃ ।
વન્યેન ફલમૂલેન પૌરોહિત્યેન ચૈવ હ ॥

તે સમાશંસિરે લબ્ધાં શ્રિયં રાજ્યં ચ પાણ્ડવાઃ ।
બ્રાહ્મણં તં પુરસ્કૃત્ય પાઞ્ચાલીં ચ સ્વયંવરે ॥

પુરોહિતેન તેનાથ ગુરુણા સન્ગતાસ્તદા ।
નાથવન્તમિવાત્માનં મેનિરે ભરતર્ષભાઃ ॥

સ હિ વેદાર્થતત્ત્વજ્ઞસ્તેષાં ગુરુરુદારધીઃ ।
વેદવિચ્ચૈવ વાગ્મી ચ ધૌમ્યઃ શ્રીમાન્દ્વિજોત્તમઃ ॥

તેજસા ચૈવ બુદ્ધ્યા ચ રૂપેણ યશસા શ્રિયા ।
મન્ત્રૈશ્ચ વિવિધૈર્ધૌમ્યસ્તુલ્ય આસીદ્બૃહસ્પતેઃ ॥

સ ચાપિ વિપ્રસ્તાન્મેને સ્વભાવાભ્યધિકાન્ભુવિ ।
તેન ધર્મવિદા પાર્થા યોજ્યા સર્વવિદા વૃતાઃ ॥

મેનિરે સહિતા વીરાઃ પ્રાપ્તં રાજ્યં ચ પાણ્ડવાઃ ।
બુદ્ધિવીર્યબલોત્સાહૈર્યુક્તા દેવા ઇવાપરે ॥

કૃતસ્વસ્ત્યયનાસ્તેન તતસ્તે મનુજાધિપાઃ ।
મેનિરે સહિતા ગન્તું પાઞ્ચાલ્યાસ્તં સ્વયંવરમ્ ॥