Mahabharata · Chapter 1.159

vidurasya suhṛtkaścitkhanakaḥ kuśalaḥ kvacit /
vivikte pāṇḍavānrājannidaṃ vacanamabravīt //

prahito vidureṇāsmi khanakaḥ kuśalo hyaham /
pāṇḍavānāṃ priyaṃ kāryamiti kiṃ karavāṇi vaḥ //

pracchannaṃ vidureṇoktaṃ priyaṃ yanmlecchabhāṣayā /
tvayā ca tattathetyuktametadviśvāsakāraṇam //

kṛṣṇapakṣe caturdaśyāṃ rātrāvasyāṃ purocanaḥ /
bhavanasya tava dvāri pradāsyati hutāśanam //

mātrā saha pradagdhavyāḥ pāṇḍavāḥ puruṣarṣabhāḥ /
iti vyavasitaṃ tasya dhārtarāṣṭrasya durmateḥ //
vaiśampāyana uvāca /

uvāca taṃ satyadhṛtiḥ kuntīputro yudhiṣṭhiraḥ /
abhijānāmi saumya tvāṃ suhṛdaṃ vidurasya vai //

śucimāptaṃ priyaṃ caiva sadā ca dṛḍhabhaktikam /
na vidyate kaveḥ kiñcidavijñātaṃ prayojanam //

yathā tasya tathā nastvaṃ nirviśeṣā vayaṃ tvayi /
bhavataśca yathā tasya pālayāsmānyathā kaviḥ //

idaṃ śaraṇamāgneyaṃ madarthamiti me matiḥ /
purocanena vihitaṃ dhārtarāṣṭrasya śāsanāt //

sa pāpaḥ kośavāṃścaiva sasahāyaśca durmatiḥ /
asmānapi ca pāpātmā nityakālaṃ prabādhate //

sa bhavānbhokṣayatvasmānyatnenāsmāddhutāśanāt /
asmāsviha hi dagdheṣu sakāmaḥ syātsuyodhanaḥ //

samṛddhamāyudhāgāramidaṃ tasya durātmanaḥ /
vaprāntaṃ niṣpratīkāramāśrityedaṃ kṛtaṃ mahat //

idaṃ tadaśubhaṃ nūnaṃ tasya karma cikīrṣitam /
prāgeva viduro veda tenāsmānanvabodhayat //

seyamāpadanuprāptā kṣattā yāṃ dṛṣṭavānpurā /
purocanasyāviditānasmāṃstvaṃ pratimocaya //
vaiśampāyana uvāca /

sa tatheti pratiśrutya khanako yatnamāsthitaḥ /
parikhāmutkirannāma cakāra ca mahābilam //

cakre ca veśmanastasya madhye nātimahadbilam /
kapāṭayuktamajñātaṃ samaṃ bhūmyāśca bhārata //

purocanabhayādeva vyadadhātsaṃvṛtaṃ mukham / sa tasya tu gṛhadvāri vasatyaśubhadhīḥ sadā /
tatra te sāyudhāḥ sarve vasanti sma kṣapāṃ nṛpa //

divā caranti mṛgayāṃ pāṇḍaveyā vanādvanam /
viśvastavadaviśvastā vañcayantaḥ purocanam //

atuṣṭāstuṣṭavadrājannūṣuḥ paramavismitāḥ //

na cainānanvabudhyanta narā nagaravāsinaḥ /
anyatra vidurāmātyāttasmātkhanakasattamāt //