Mahabharata · Chapter 1.117

tataḥ sa muniśārdūlastānuvāca tapodhanān /
doṣataḥ kaṃ gamiṣyāmi na hi me'nyoparādhyati //

taṃ dṛṣṭvā rakṣiṇastatra tathā bahutithe'hani /
nyavedayaṃstathā rājñe yathāvṛttaṃ narādhipa //

rājā ca tamṛṣiṃ śrutvā niṣkramya saha mantribhiḥ /
prasādayāmāsa tadā śūlasthamṛṣisattamam //
prajovāca /

yanmayā'pakṛtaṃ mohādajñānādṛṣisattama /
prasādaye tvāṃ tatrāhaṃ na me tvaṃ kroddhumarhasi //
vaiśampāyana uvāca /

evamuktastato rājñā prasādamakaronmuniḥ /
kṛtaprasādaṃ rājā taṃ tataḥ samavatārayat //

avatārya ca śūlāgrāttacchūlaṃ niścakarṣa ha /
aśaknuvaṃśca niṣkraṣṭuṃ śūlaṃ mūle sa cicchide //

sa tathāntargatenaiva śūlena vyacaranmuniḥ / kaṇṭhapārśvāntarasthena śaṅkunā munirācat /
puṣpabhājanadhārī syāditi cintāparo'bhavat //

sa cātitapasā lokānvijigye durlabhānparaiḥ //

aṇīmāṇḍavya iti ca tato lokeṣu gīyate /
sa gatvā sadanaṃ vipro dharmasya paramārthavit //

āsanasthaṃ tato dharmaṃ dṛṣṭvopālabhata prabhum /
kiṃ nu tadduṣkṛtaṃ karma mayā kṛtamajānatā //

yasyeyaṃ phalanirvṛttirīdṛśyāsāditā mayā /
śīghramācakṣva me tattvaṃ paśya me tapaso balam //
dharma uvāca /

pataṅgikānāṃ puccheṣu tvayeṣīkā praveśitā /
karmaṇastasya te prāptaṃ phalametattapodhana //

svalpameva yathā dattaṃ dānaṃ bahuguṇaṃ bhavet /
adharma evaṃ viprarṣe bahuduḥkhaphalapradaḥ //
aṇīmāṇḍavya uvāca /

kasminkāle mayā tattu kṛtaṃ brūhi yathātatham /
tenoktaṃ dharmarājena bālabhāve tvayā kṛtam //
aṇīmāṇḍavya uvāca /

bālo hi dvādaśādvarṣājjanmato yatkariṣyati /
na bhaviṣyatyadharmo'tra na prajñāsyati vai diśaḥ //

alpe'parādhe'pi mahānmama daṇḍastvayā dhṛtaḥ /
garīyānbrāhmaṇavadhaḥ sarvabhūtavadhādapi //

śūdrayonāvato dharma mānuṣaḥ sambhaviṣyasi /
maryādāṃ sthāpayāmyadya loke karmaphalodayām //

ā caturdaśakādvarṣānna bhaviṣyati pātakam /
parataḥ kurvatāmeva doṣa eva bhaviṣyati //
vaiśampāyana uvāca /

etena tvaparādhena śāpāttasya mahātmanaḥ /
dharmo vidurarūpeṇa śūdrayonāvajāyata //

dharme cārthe ca kuśalo lobhakrodhavivarjitaḥ /
dīrghadarśī śamaparaḥ kurūṇāṃ ca hite rataḥ //