Mahabharata · Chapter 1.116

kiṃ kṛtaṃ karma dharmeṇa yena śāpamupeyivān /
kasya śāpācca brahmarṣeḥ śūdrayonāvajāyata //
vaiśampāyana uvāca /

babhūva brāhmaṇaḥ kaścinmāṇḍavya iti viśrutaḥ /
dhṛtimānsarvadharmajñaḥ satye tapasi ca sthitaḥ //

sa tīrthayātrāṃ vicarannājagāma yadṛcchayā / sannikṛṣṭāni tīrthāni grāmāṇāṃ yāni kāni ca /
tatrāśramapadaṃ kṛtvā vasati sma mahāmuniḥ //

sa āśramapadadvāri vṛkṣamūle mahātapāḥ /
ūrdhvabāhurmahāyogī tasthau maunavratānvitaḥ //

tasya kālena mahatā tasmiṃstapasi vartataḥ /
tamāśramamanuprāptā dasyavo loptrahāriṇaḥ //

anusāryamāṇā bahubhī rakṣibhirbharatarṣabha /
tāmeva vasatiṃ jagmuste grāmālloptrahāriṇaḥ //

yasminnāvasathe śete sa muniḥ saṃśitavrataḥ / te tasyāvasathe loptraṃ dasyavaḥ kurusattama //

nidhāya ca bhayāllīnāstatraivānāgate bale /
teṣu līneṣvatho śīghraṃ tatastadrakṣiṇāṃ balam //

ājagāma tato'paśyaṃstamṛṣiṃ taskarānugāḥ /
tamapṛcchaṃstato rājaṃstathāvṛttaṃ tapodhanam //

katareṇa pathā yātā dasyavo dvijasattama /
tena gacchāmahe brahmanyathā śīghrataraṃ vayam //

tathā tu rakṣimāṃ teṣāṃ bruvatāṃ sa tapodhanaḥ /
na kiñcidvacanaṃ rājannabravītsādhvasādhu vā //

tataste rājapuruṣā vicinvānāstamāśramam /
dadṛśustatra līnāṃstāṃścorāṃstaddravyameva ca //

tataḥ śaṅkā samabhavadrakṣiṇāṃ taṃ muniṃ prati /
saṃyamyainaṃ tato rājñe dasyūṃścaiva nyavedayan //

taṃ rājā saha taiścorairanvaśādvadhyatāmiti /
sa rakṣibhistairajñātaḥ śūle proto mahātapāḥ //

tataste śūlamāropya taṃ muniṃ rakṣiṇastadā /
pratijagmurmahīpālaṃ dhanānyādāya tānyatha //

śūlasthaḥ sa tu dharmātmā kālena mahatā tataḥ /
nirāhāro'pi viprarṣirmaraṇaṃ nābhyapadyata //

dhārayāmāsa ca prāṇānṛṣīṃśca samupānayat /
śūlāgre tapyamānena tapastena mahātmanā //

santāpaṃ paramaṃ jagmurmunayastapasā'nvitāḥ / te rātrau śakunā bhūtvā sannipattya tu bhārata /
darśanto yathāśakti tamapṛcchandvijottamam //

śrotumicchāmahe brahmankiṃ pāpaṃ kṛtavānasi /
yeneha samanuprāptaṃ śūle duḥkhabhayaṃ mahat //