Mahabharata · Chapter 1.102

ikṣvākuvaṃśaprabho rājāsītpṛthivīpatiḥ /
mahābhiṣagiti khyātaḥ satyavāksatyavikramaḥ //

so'śvamedhasahasreṇa rājasūyaśatena ca /
toṣayāmāsa deveśaṃ svargaṃ lebhe tataḥ prabhuḥ //

tataḥ kadācidbrahmāṇamupāsāñcakrire surāḥ /
tatra rājarṣayo hyāsansa ca rājā mahābhiṣak //

atha gaṅgā saricchreṣṭhā samupāyātpitāmaham /
tasyā vāsaḥ samuddhūtaṃ mārutena śaśiprabham //

tato'bhavansuragaṇāḥ sahasā'vāṅmukhāstadā /
mahābhiṣaktu rājarṣiraśaṅko dṛṣṭavānnadīm //

sopadhyāto bhagavatā brahmaṇā tu mahābhiṣak /
uktaśca jāto martyeṣu punarlokānavāpsyasi //

yayā hṛtamanāścāsi gaṅgayā tvaṃ hi durmate /
sā te vai mānuṣe loke vipriyāṇyācariṣyati //

yadā te bhavitā manyustadā śāpādvimokṣyate /
vaiśampāyana uvāca /
sa cintayitvā nṛpatirnṛpānanyāṃstapodhanān //

pratīpaṃ rocayāmāsa pitaraṃ bhūritejasam /
sā mahābhiṣajaṃ dṛṣṭvā nadī dairyāccyutaṃ nṛpam //

tameva manasā dhyāyantyupāvṛttā saridvarā /
sā tu vidhvastavapuṣaḥ kaśmalābhihatānnṛpa //

dadarśa pathi gacchantī vasūndevāndivaukasaḥ /
tathārūpāṃśca tāndṛṣṭvā prapaccha saritāṃ varā //

kimidaṃ naṣṭarūpāḥ stha kaccitkṣemaṃ divaukasām /
tāmūcurvasavo devāḥ śaptāḥ smo vai mahānadi //

alpe'parādhe saṃrambhādvasiṣṭhena mahātmanā /
vimūḍhā hi vayaṃ sarve pracchannamṛṣisattamam //

sandhyāṃ vasiṣṭhamāsīnaṃ tamatyabhisṛtāḥ purā /
tena kopādvayaṃ śaptā yonau sambhavateti ha //

na tacchakyaṃ nivartayituṃ yaduktaṃ brahmavādinā /
tvamasmānmānuṣī bhūtvā sūṣva putrānvasūnbhuvi //

na mānuṣīṇāṃ jaṭharaṃ praviśema vayaṃ śubhe /
ityuktā taiśca vasubhistathetyuktvā'bravīdidam //
gaṅgovāca /

martyeṣu puruṣaśreṣṭhaḥ ko vaḥ kartā bhaviṣyati /
vasava ūcuḥ /
pratīpasya suto rājā śāntanurlokaviśrutaḥ /
bhavitā mānuṣe loke sa naḥ kartā bhaviṣyati //
gaṅgovāca /

mamāpyevaṃ mataṃ devā yathā māṃ vadathānaghāḥ /
priyaṃ tasya kariṣyāmi yuṣmākaṃ cetadīpsitam //
vasava ūcuḥ /

jātānkumārānsvānapsu prakṣeptuṃ vai tvamarhasi /
yathā nacirakālaṃ no niṣkṛtiḥ syāttrilokage //

jighṛkṣavo vayaṃ sarve surabhiṃ mandabuddhayaḥ /
śaptā brahmarṣiṇā tena tāṃstvaṃ mocaya cāśu naḥ //
gaṅgovāca /

evametatkariṣyāmi putrastasya vidhīyatām /
nāsya moghaḥ saṅgamaḥ syātputrahetormayā saha //
vasava ūcuḥ /

turīyārdhaṃ pradāsyāmo vīryasyaikaikaśo vayam /
tena vīryeṇa putraste bhavitā tasya cepsitaḥ //

na sampatsyati martyeṣu punastasya tu santatiḥ /
tasmādaputraḥ putraste bhaviṣyati sa vīryavān //

evaṃ te samayaṃ kṛtvā gaṅgayā vasavaḥ saha /
jagmuḥ saṃhṛṣṭamanaso yathāsankalpamañjasā //