Kalika Purana · Chapter 87

//aurva uvāca//
athātaḥ śṛṇu rājendra śakotthānaṃ dhvajotsavam/
yat kṛtvā nṛpatiryāti na kadācit parābhavam

ravau haristhe dvādaśyāṃ śravaṇena viḍaujasam/
arādhayennapaḥ samyak sarvavighnopaśāntaye

rājoparircaro nāma vasunāmāparastu yaḥ/
nṛpastenāyamatulo yajñaḥ prāvartitaḥ purā

pravṛṭkāle ca nabhasi dvādaśyāmasitetare/
purāhito bahuvidhairvādyaistūryaiḥ samanvitaḥ

prathamaṃ śakaketvartha vṛkṣamāmantrya vardhayet/
sāṃvatsaro vārdhakiśca kṛtamaṅgalakautukaḥ

udyāne devātagāre śmaśāne mārgamadhyataḥ/
ye jātāstaravastāṃstu varjayed vāsavadhvaje

bahuvallīyutaṃ śuṣkaṃ bahukaṇṭakasaṃyutam/
kubjaṃ vṛkṣādanīyuktaṃ latācchannataruṃ tyajet

pakṣivāsasamākīrṇaṃ koṭarairbahubhiryutam/
pavanānalavidhvastaṃ taruṃ yatnena varjayet

nārīsaṃjñāśca ye vṛkṣā atihrasvā atikṛśāḥ/
tān sadā varjayed dhīraḥ sarvadā śakrapūjane

arjuno'pyaśvakarṇaśca vaṭaḥ priyakoṣakaśca/
audumbaraśca paṃcaite ketvarthe hyuttamāḥ smṛtāḥ

anye ca devadārvādyāḥ śālādyāstaravastathā/
praśastāstu parigrāhyā nāpraśastāḥ kadācana

dhṛtvā vṛkṣaṃ tato rātrau spṛṣṭvā mantramimaṃ paṭhet/
yāni vṛkṣeṣu bhūtāni tebhyaḥ svasti namo'stu vaḥ

upahāraṃ gṛhītvemaṃ kriyatāṃ vāsavadhvajam/
pārthivastvāṃ varayate svasti te'stu nagottama

dhvajārthaṃ devarājasya pūjeyaṃ pratigṛhyatām/
tato'pare'hni taṃ chittvā mūlamaṣṭāṃgulaṃ punaḥ

jale kṣipet tathāgrasya chitvaiva caturaṅgulam/
tato nītvā puradvāraṃ ketuṃ nirmāya tatra vai

śuklāṣṭamyāṃ bhādrapade ketuṃ vedīṃ praveśayet/
dvāviṃśaddhastamānastu adhamaḥ keturucyate

dvātriṃśat tu tato jyāyān dvācatvāriṃśadeva ca/
tato'dhikaḥ samākhyāto dvāpañcāśat tathottamaḥ

kumāryaḥ pañca kartavyāḥ śaktasya nṛpasattama/
śālamayyastu tāḥ sarvā aparāḥ śakramātṛkāḥ

ketoḥ pādapramāṇena kāryāḥ śakrakumārikāḥ/
mātṛkārdhapramāṇāstu yantraṃhastadvayaṃ tathā

evaṃ kṛtvā kumārīśca mātṛkāḥ ketumeva ca/
ekādaśyāṃ site pakṣe yaṣṭiṃ tāmadhivāsayet

adhivāsya tato yaṣṭiṃ gandhadvārādimantrakaiḥ/
dvādaśyāṃ maṇḍalaṃ kṛtvā vāsavaṃ vistṛtātmakam

acyutaṃ pūjayitvā tu śakraṃ paścāt prapūjayet/
śakrasya pratimāṃ kuryāt kāñcanīṃ dākhīṃ ca vā

anyataijasasambhūtāṃ sarvābhāve tu mṛnmayīm/
tāṃ maṇḍalasya madhye tu pūjayitvā viśeṣataḥ

tataḥ śubhe muhūrte tu ketumutthāpayennṛpaḥ/
vajrahasta surārighna bahunetra purandara/
kṣemārthaṃ sarvalokānāṃ pūjeyaṃ pratigṛhyatām

ehyehi sarvāmarasiddhasaṅghairabhiṣṭuto vajradharāmareśa/
samutthitastvaṃ śravaṇādyapāde gṛhāṇa pūjāṃ bhagavannamaste

evamuttaratantroktairdahanaplavanādibhiḥ/
iti mantreṇa tantreṇa nānānaivedyavedanaiḥ

apapaiḥ pāyasaiḥ pānairguḍairdhānābhireva ca/
bhakṣyairbhojyaiśca vividhaiḥ pūjayecchrīvivṛddhaye

ghaṭe tu daśadikpālān grahāṃśca paripūjayet/
sādhyādīn sakalān devān mātṛḥ sarvā anukramāt

tataḥ śubhe muhūrte tu jñānivardhakisaṃyutaḥ/
ketūtthāpanabhūmiṃ tu yajñavedyāstu paścime

vipraiḥ purohitaiḥ sārdhaṃ gacchedrājā sumaṃgalaiḥ/
rajjubhiḥ paṃcabhirbaddhaṃ yantraśliṣṭaṃ samātṛkam

kumārībhistu saṃyuktaṃ dikpālānāṃ ca paṭṭakaiḥ/
bṛhadbhiratikāntaiśca nānādravyaiḥ supūritaiḥ

yathāvarṇairyathādeśe yojitairvastraveṣṭitaiḥ/
yuktaṃ taṃ kiṅkiṇījālairbṛhadghaṇṭaughacāmarai

bhūṣitaṃ mukurairuccairmālyairbahuvidhaistathā/
bahupuṣpaiḥ sugandhaiśca bhūṣitaṃ ratnamālayā

citramālyāmbaraiścaiva caturbhirapi toraṇaiḥ/
utthāpayenmahāketuṃ rājakīyai śanaiḥ śanaiḥ

tamutthāya mahāketuṃ pūjitaṃ maṇḍalāntare/
pratimāṃ tāṃ nayenmūlaṃ ketoḥ śakraṃ vicintayan

yajet taṃ pūrvavat tatra śacīṃ mātalimeva ca/
jayantaṃ tanayaṃ tasya vajramairāvataṃ tathā

grahāṃścāpyatha dikapālān sarvāśca gaṇadevatāḥ/
apūpādyaiḥ pūtayet tu valibhiḥ pāyasādibhiḥ

pūjitānāṃ ca devānāṃ śaśvaddhomaṃ samācaret/
homānte tu baliṃ dadyād vāsavāya mahātmane

tilaṃ ghṛtaṃ cākṣataṃ ca pūṣpaṃ dūrvāṃ tathaiva ca/
etaistu juhuyād devān svaiḥ svairmantrairnarottama

tato homāvasāne tu bhojayed brāhmaṇānapi/
evaṃ sampūjayennityaṃ saptarātraṃ dine dine

brāhmaṇaiḥ sahitā rājā vedavedāṃgapāragaiḥ/
sarvatra śakrapūjāsu yajñeṣu parikīrtitaḥ

trātāramiti mantro'yaṃ vāsavasya priyaḥ paraḥ/
evaṃ kṛtvā divābhāge śakrotthāpanamāditaḥ

śravaṇarkṣayutāyāṃ tu dvādaśyāṃ pārthivaḥ svayam/
antyapāde bharaṇyāṃ tu niśi śakraṃ visarjayet

supteṣu sarvalokeṣu yathā rājā na paśyati/
ṣaṇmāsānmṛtyumāpnoti rājā dṛṣṭvā visarjanam

śakrasya nṛpaśārdūla tasmānnekṣeta tannapaḥ/
visarjanasya mantro'yaṃ purāvidbhirudīritaḥ

sārdhaṃ surāsuragaṇaiḥ purandara śatakrato/
upahāraṃ gṛhītvema mahendradhvaja gamyatām

sūtake tu samutpanne vāre bhaumasya vā śanaiḥ/
bhūmikampādikotpāte vāsavaṃ na visarjayet

utpāte saptarātraṃ tu tathopaplavadarśane/
vyatītya śanibhaumau ca hyanyarkṣe'pi visarjayet

sūtake tvatha saṃprāpte vyatīte sūtake punaḥ/
yasmin tasmin caiva sūtakānte visarjayet

tathā ketuṃ nṛpo rakṣet patanti śakunā yathā/
na ketau nṛpaśārdūla yāvannahi visarjanam

śanaiḥ śanaiḥ pātayet tu yathotthāpanamāditaḥ/
kṛtaṃ tathā yathā bhagne ketau mṛtyumavāpnuyāt

visṛṣṭaṃ śakraketuṃ tu sālaṅkāraṃ tathā niśi/
kṣipedanena mantreṇa tvagādhe salile nṛpa

tiṣṭha keto mahābhāga yāvat saṃvatsaraṃ jale/
bhavāya sarvalokānāmantarāya vināśaka

utthāpayet tūryaravaiḥ sarvalokasya vai puraḥ/
raho visarjayet ketuṃ viśeṣo yaḥ prapūjane

evaṃ yaḥ kurute pūjāṃ vāsavasya mahātmanaḥ/
sa ciraṃ pṛthivīṃ bhuktvā vāsavaṃ lokamāpnuyāt

na tasya rājye durbhikṣaṃ nādhayo vyādhayaḥ kvacit/
sthāsyanti mṛtyurnākāle janānāṃ tatra jāyate

tattulyaḥ ko'pi nānyo'sti priyaḥ śakrasya pārthiva/
tasya pūjā sarvapūjā keśavādyāśca tatragāḥ

sakalakaluṣahāri vyādhidurbhikṣanāśaṃ sakalabhavaniveśaṃ sarvasaubhāgyakāri/
surapatigṛhagābhirvārcanaṃ śakraketoḥ pratiśaradamanekaiḥ pūjayecchrīvivṛddhayai

// iti śrīkālikāpurāṇe saptāśītitamo'dhyāyaḥ