Garuda Purana · Chapter 3.6

iti śrīgāruḍe mahāpurāṇe tṛtīyāṃśe brahmakāṇḍe tattvābhimāni devatotpattitattāratamyanirūpaṇaṃ nāma pañcamo 'dhyāyaḥ
śrīgaruḍamahāpurāṇam- 6
śrīkṛṣṇa uvāca /
tatratatra sthitāstattve tattattattvābhimāninaḥ /
svesve hyāyatane svāṅge tadarthaṃ ca khageśvara

hariṃ nārāyaṇaṃ samyak stotuṃ samupacakrire /
cintyācintyaguṇe viṣṇau viruddhāḥ saṃti sadguṇāḥ

ekaikaśohyanantāste tadguṇānāṃ stutau mama /
kva śaktiriti buddhyā sā vrīḍayāvanatābravīt

śrīruvāca /
natāsmi te nātha padāravindaṃ na veda cānyaccaraṇādṛte tava /
tvayīśvare saṃti guṇāḥ śrutāstu tathāśrutāḥ saṃti ca devadeva

samyak sṛṣṭaṃ svāyatanaṃ ca datvā govinda dāmodara māṃ ca pāhi /
stutyā madīyaśca sukhakapūrṇaḥ priyo jano nāsti tathā tvadanyaḥ

brahmovāca /
lakṣmīpate sarvajagannivāsa tvaṃ jñānasiṃdhuḥ kva ca viśvamūrte /
ahaṃ kva cājñastava vai śaktirasti hyajñohaṃ vai hyalpaśaktirmamāsti

lakṣmyāścaiva jñānavairāgyabhakti hyatyalpamaddhā mayi sarvadaiva /
tava prasādādasti jagannivāsa tatra svāmitvaṃ nāsti viṣṇo sadaiva

na dehi tvaṃ sarvadā me murāre ahaṃmamatvaṃ prāpyametāvadeva /
gamyajñānaṃ yogyaguṇe rameśa pramādo vā nāstināstyadya nitya

tanme hṛṣīkāṇi patantyasatpathe padāravinde tu patantu sarvadā /
lakṣmyā hyahaṃ koṭiguṇena hīnaḥ stotuṃ sāmarthyaṃ nāsti me suprasīda

iti stavaṃ viṣṇuguṇānvidhātā tārkṣyasthitaḥ prāñjalistasya cāgre /
tadā vāyurdevadevo mahātmā dṛṣṭvā viṣṇu bhaktisaṃvardhitātmā

snahottharāvaḥ skhalitākṣarastaṃ muñcankaṇānprāñjalirābabhāṣe /
vāyuruvāca /
ete hi devāstava bhṛtyabhūtāḥ padāravindaṃ paramaṃ sudurlabham

caturvidhānpuruṣārthānrameśa saṃprārthaye tacca sadāpi deva /
dṛṣṭvā hareḥ saiva māyaiva tāvatsukāraṇaṃ kiñcidanyanna cāsti

ato nāhaṃ pradayopi bhūman bhavatpadāṃbhojaniṣavaṇotsukaḥ /
lokasya kṛṣṇādvimukhasya karmaṇā apuṇyaśīlasya suduḥ khitasya

anugrahārthaṃ ca tavāvatāro nānyaśca kiñcitpuruṣārthastaveśa /
gobhūsurāṇāṃ ca mahīruhāṇāṃ tathā surāṇāṃ pravarāvatāraiḥ

kṣemopakārāṇi ca vāsudeva krīḍanvidhatte na ca kiñcidanyat /
mano na tṛpyatyapi śaṃsatāṃ naḥ sukarmamauleścaritāmṛtāni

acchinnabhaktasya hi me mukunda sadā bhaktiṃ dehi pādāravinde /
sadā tadevāstu na kiñcidanyadyatra tvamāsīḥ puruṣe devadeva

ahaṃ ca tatrāsmi tava prasādādyatrāsmyahaṃ tatra bhavānmahāprabho /
vyaṃsirmameyaṃ ca śarīramadhye caturmukhaścaiva na caitatadanyaiḥ

madīyanidrā tava vandanaṃ prabho madīyayāmācaraṇaṃ pradakṣiṇam /
madīyavyākhyāharaṇaṃ stutiḥ syādevaṃ viditvā ca samarpayāmi

madbrṛddhiyogyaṃ ca padārthajātaṃ dṛṣṭvā hareḥ pratimā eva tacca /
itthaṃ matvāhaṃ sarvadā devadeva tatrasthitānharirūpān bhajiṣye

yaccandanaṃ yattu puṣpaṃ ca dhūpaṃ vastraṃ ca yadbhakṣyabhojyādikaṃ ca /
etatsarvaṃ viṣṇuprītyarthamevetyetadvrataṃ sarvadā vai kariṣye

avaiṣṇavāndūṣayiṣye sadāhaṃ sadvaiṣṇavānpā (llāṃ) layiṣye murāre /
viṣṇudruhāṃ chedayiṣye ca jihvāṃ tacchṛṇvatāṃ pūrayiṣye trapūlkāḥ

etādṛśī śaktirmamāsti deva tava prasādādbra linopi viṣṇo /
athāpi nāhaṃ stavane samarthaḥ lakṣmyā hyahaṃ koṭiguṇairvihīnaḥ

etatstotraṃ hyarthayeccaiva yā naḥ tatra prītirhyakṣayā me sadā syāt /
stotraṃ hyetatpāṭhayantīha loke te vaiṣṇavāste ca haripriyāśca

kurvanti ye paṭhanaṃ nityameva samarpayiṣyati sadā harau ca /
teṣāṃ hariḥ prīyate keśavolaṃ harau prasanne kimalabhyamasti

evaṃ stutvā valadevo mahātmā tūṣṇīṃ sthitaḥ prāñjaliragrato hareḥ /
sarasvatyuvāca /
ko vā rasajño bhagavan murāre hare guṇastavanātkīrtanādvā

alaṃbuddhiṃ prāpnuyāddevadeva brahmādibhiḥ sarvadā stūyamāna /
yaḥ karṇanāḍīṃ puruṣasya yāto bhavapradāṃ deharatiṃ chinatti

na kevalaṃ deharatiṃ chinattyasadgṛhakṣetrabhāryāsuteṣu nityam /
paśvādirūpeṣu dhanādikeṣu anarghyaratneṣu priyaṃ chinātti

anaṃ tavedapratipāditopi lakṣmīrna vai veda tava svarūpam /
caturmukho naiva veda na vāyurasau na vettīti kimatra citram

etādṛśasya stavane kvāsti śaktirmama prabho brahmavāyvoḥ sakāśāt /
śatairguṇaiḥ sarvadā nyūnatāsti ato hare dayayā māṃ ca pāhi

evaṃ stutvā hariṃ sā tu tūṣṇīmāsa khagaśvara /
bhāratī tu tadā stotuṃ hariṃ samupacakrame

bhāratyuvāca /
brahmeśa lakṣmīśa hare murāre guṇāṃstava śraddadhānasya nityam /
tathā stuvantosya vivardhamānāṃ matiṃ ca nityaṃ viṣayeṣvasatsu

kurvanti vairāgyamamutra loke tataḥ paraṃ bhaktidṛḍhāṃ tathaiva /
tataḥ paraṃ caiva hareḥ prasannatāṃ kurvanti nityaṃ tava devadeva

tenāparokṣaṃ ca bhavecca tasya ato guṇānāṃ stavane ca me ratiḥ /
sā tu prajātā puruṣasya nityaṃ saṃsāraduḥ khaṃ tu tadācchinatti

vicchinnaduḥ khasya tadādhikāriṇa ānandarūpākhyaphalaṃ dadāti /
harerguṇānastuvatāṃ ca pāpaṃ teṣāṃ hi puṇyaṃ ca tathā kṣiṇoti

evaṃ viditvā paramo gururmama vāyurdayālurmama vallabhaśca /
harerguṇānsarvaguṇaprasārānmamaiva yogyānsukhamukhyabhūtān

uddhṛtya puṇyebhya ivārtabandhuḥ śivaśca no druhyati puṇyakīrtim /
tava prasādācca śriyaḥ prasādādvāyoḥ prasādācca mamāsti nityam

yadyatkarotyeva sadaiva vāyustattatkarotyeva sadaiva nityam /
vāyorvirodhaṃ na karoti devaḥ sa tadvirodhaṃ ca karoti nityam

harervirodhaṃ na karoti vāyurvāyorvirodhaṃ na karoti viṣṇuḥ /
vāyoḥ prasādānmamanāsti kiñcidatānabhāvaśca tava prasādāt

yathaiva mūlaṃ ca tathāvatāre duḥ khādikaṃ nāsti samīraṇasya /
vāyustathānye ca ubhau mukundastathāvatāreṣu na duḥ kharūpau

aśaktavaddṛśyate vāyudevaḥ yugānusārāṃllokadharmāṃstu rakṣan /
narāvatāre tatra deve murāre hyaśaktatā neti vicaṃ tanīyam

avatārarūpe yamaduḥ khādikaṃ ca na cintanīyaṃ jñānibhirdevadeva /
ahaṃ kadācitsukhanāśapradeśe daityāṃstathā mārayituṃ gatosmi

naitāvatā mama vāyośca nityaṃ duḥ khātanaṃ naiva saṃcitanīyam /
etādṛśohaṃ stavanenu kāsti śaktirguṇānāṃ madhusūdana prabho /
vāyoḥ sakāśācca guṇena hīnā saṃsārarūpe muktarūpe ca deva

evaṃ stutvā bhāratī tu tūṣṇīmāsa khageśvara /
tadanantarajaḥ śeṣaḥ prāñjaliḥ prāha keśavam

śeṣa uvāca /
nāhaṃ ca jāne tava pādamūlaṃ rudro na vetti garuḍo na veda /
ahaṃ vāṇyāḥ śataguṇāṃśahīno dattvā hyāyatanaṃ pāhi māṃ vāsudeva

evaṃ stutvā saśeṣastu tūṣṇīmāsa khageśvara /
tadanantarajo vīśaḥ stotuṃ samupacakrame

garuḍa uvāca /
tava padoḥ stutiṃ kiṃ karomyahaṃ mama padāṃbuje hyarpitaṃ manaḥ /
kathamahaṃ mukhe pakṣiyonijaḥ kathamevaṅguṇā nīḍituṃ kṣamaḥ

evaṃ stutvā tu garuḍastūṣṇīmāsa nayānvitaḥ /
tadanantarajo rudrastotuṃ samupacakrame

rudra uvāca /
yā vai taveśa bhagavanna vidāma bhūman bhaktirmamāstu śivapādasarojamūle /
channāpi sā nanu sadā na mamāsti deva tenādruhaṃ tava viruddhamataḥ karomi

sarvānna buddhisahitasya hare murāre kā śaktirasti vacane mama mūḍhabuddheḥ /
vāṇyā sadā śataguṇena vihīnamenaṃ māṃ pāhi ceśa mama cāyatanaṃ ca dattvā

evaṃ stutvā sa rudrastu tūṣṇīmāsa dvijottamaḥ /
śeṣānantarajā devī vāruṇī vākyamabravīt

vāruṇyuvāca /
lakṣmīpate brahmapate manoḥ pategiraḥ pate rudrapate nṛṇāṃ pate /
guṇāṃstava stotumahaṃ samarthā na pārvatī nāpi suparṇapatnī

śeṣādahaṃ daśaguṇairvihīnā māṃ pāhi nityaṃ jagatāmadhīśa

evaṃ stutvā vāruṇī tu tūṣṇīmāsa khageśvara /
tadanantarajā brāhmī sauparṇī hyupacakrame

sauparṇyuvāca /
stotuṃ guṇāṃstava hare jagadī śavācā śrotuṃ hare tava kathāṃ śravaṇe na śaktiḥ /
yastattvanuṃ smarati deva tava svarūpaṃ ko vai nu veda bhuvi taṃ bhagavatpadārtham

ato guṇastavane nāsti śaktirvīndrāhadaṃ daśaguṇairavarā ca nityam

evaṃ stutvā tu sauparṇī tūṣṇīmāsa khageśvara /
rudrānantarajā stotuṃ girijā tūpacakrame

pārvatyuvāca govinda nārāyaṇa vāsudeva tvayā hi me kiñcidapi prayojanam /
nāstyeva svāminna ca nāma vācā saubhāgyarūpaḥ sarvadā eka eva

nārāyaṇeti tava nāma ca ekameva vairāgyabhaktivibhave paramaṃ samarthām /
asaṃkhyabrahmādikahatyanāśāne gurvaṅganākoṭivināśane ca

nāmādhikāriṇī cāhaṃ guṇānāṃ ca mahāprabho /
stavane nāsti me śaktī rudrāddaśaguṇairaham

avarā ca sadāsmyeva nātra kāryā vicāraṇā /
evaṃ stutvā sā girijā stūṣṇīmāsa khageśvara