Garga Samhita · Chapter 7.37

hariśmaśru daityavadham
śrīnārada uvāca -
mahānābhaṃ mṛtaṃ śrutvā senāṃ vīkṣya palāyitām //
daityastimiṃgilārūḍho hariśmaśruḥ samāyayau

hariśmaśrustadā daityo ruṣā prasphuritādharaḥ //
uvāca paruṣaṃ vākyaṃ yādavānāṃ ca śṛṇvatām

hariśmaśruruvāca -
yūyaṃ sarve'pi me śaktyā manuṣyāḥ svalpavikramāḥ //
śastrairjayaṃto dīnā vai pauruṣaṃ kiṃ bhavādṛśe

bhavatāṃ balavān ko'pi vinā śastraṃ mayā saha //
karotu mallayuddhaṃ vai pauruṣaṃ yena dṛśyate

śrīnārada uvāca -
itthaṃ daityavacaḥ śrutvā dṛṣṭvā tatprod‌bhaṭaṃ vapuḥ //
sarve babhūvuste tūṣṇīṃ praśaṃsaṃtaḥ parasparam

sarveṣāṃ paśyatāṃ bhānuḥ satyabhāmātmajo balī //
tyaktvā śastrāṇī sahasā tasthau kṛṣṇaṃ smaran raṇe

timiṃgilātsamuttīrya hariśmaśrurmahābalaḥ //
tasthau tatsaṃmukhe rājan bhujamāsphoṭya yat‍nataḥ

bhujābhyāṃ ca bhujau baddhvā nodanāṃ cakraturbalāt //
daṃtairgajāviva vane praharantau parasparam

nodayāmāsa taṃ bhānuṃ sa daityaḥ śatayojanam //
bhujābhyāṃ rājarājedra siṃhaḥ siṃhamivaujasā

tataḥ punaḥ kṛṣṇasuto hariśmaśruṃ mahāsuram //
nodayāmāsa sahasā sahasraṃ yojanaṃ balāt

kandhare svabhujāṃ kṛtvā kaṭau ca vinidhāya tam //
bhānuṃ jānau saṃgṛhītvā pātayāmāsa daityarāṭ

bhānustaṃ pṛṣṭhadeśe'pi sannidhāya bhujaujasā //
gṛhītvā jaṃghayordaityaṃ pātayāmāsa bhūtale

atha tau punarutthāya bhujavāsphoṭya tasthatuḥ //
tvaraṃ tau balinau rājansuparṇaphaṇināviva

daityo bhujaujasā nītvā bhānuṃ śrīkṛṣṇanandanam //
cikṣepa dhṛtvā caraṇāvākāśe lakṣayojanam

ākāśātpatito bhānuḥ kiṃcidvyākulamānasaḥ //
prahlāda iva śailāṃgād‌rakṣitā kṛpayā hareḥ

hariśmaśruṃ saṃgṛhītvā dīrghaśmaśrau hareḥ sutaḥ //
bhrāmayitvātha cikṣepa vyomni taṃ lakṣayojanam

ākāśātpatitaḥ so'pi kiṃcidvyākulamānasaḥ //
mukhe kṛtvā svakaṃ kūrcaṃ muṣṭinā taṃ tatāḍa ha

muṣṭāmuṣṭi raṇaṃ rājan babhūva ghaṭikādvayam //
niṣpiṣṭāṃgo hariśmaśrurgrāvāṇaṃ bhānumūrddhani

cikṣepa ca mahāvegād‌raktākṣaḥ krodhamūrcchitaḥ //
bhānurdrumaṃ saṃgṛhītvā prākṣipattasya mastake

so'pi drumaṃ saṃgṛhītvā prāhiṇod‌bhānumūrddhani //
hariśmaśrurmahādaityo raktākṣaḥ krodhamūrcchitaḥ

gajaṃ gṛhītvā śuṇḍāyāṃ tena bhānuṃ tatāḍa ha //
bhānuścānyaṃ gajaṃ nītvā gṛhītvā tad‌gajaṃ kare

hariśmaśruṃ mahādaityaṃ gajenābhyahanad‍dṛḍham //
cītkāramatha kurvaṃtaṃ gajaṃ nītvā nipātya tam

tasya dantau samutpāṭya tābhyāṃ bhānuṃ tatāḍa ha //
bhānumākāśavāgāha kūrce mṛtyuḥ kilāsya ca

vareṇa śivadattena projjhito'yaṃ mahāsuraḥ //
iti śrutvā vaco bhānurdhāvan krodhaprapūritaḥ

saṃgṛhītvā bhujābhyāṃ taṃ pādayoḥ praṇadanmuhuḥ //
bhrāmayitvā mahārāja sarveṣāṃ paśyatāṃ satām

pātayāmāsa bhūpṛṣṭhe kamaṇḍalumivārbhakaḥ //
mukhātkūrcaṃ samunnīya samutpāṭya karaujasā

tatāḍa muṣṭinā mūrdhni hariśmaśruṃ mahāsuram //
tadā mṛtyuṃ gate daitye hariśmaśrau nṛpeśvaraḥ

devadundubhayo nedurnaradundubhayastathā //
abhūjjayajayarāvo nanṛturdevanāyakāḥ

prasannā divijā rājanpuṣpavarṣaṃ pracakrire //
itthaṃ śrīkṛṣṇaputrāṇāṃ vikramaḥ paramād‌bhutaḥ

mayā te kathitaḥ puṇyaḥ kiṃ bhūyaḥ śrotumicchasi

iti śrīgargasaṃhitāyāṃ śrīviśvajitkhaṇḍe śrīnāradabahulāśvasaṃvāde
hariśmaśrudaityavadho nāma saptatriṃśo'dhyāyaḥ