Garga Samhita · Chapter 6.5

śrīnārada uvāca //
dhyāyaṃtī kṛṣṇa pādābjaṃ bhaiṣmī kamalalocanā //
moghaṃ vā manute vāha meghaśyāmamaciṃtayat

rukmiṇyuvāca //
ahotriyāmāṃtarito vivāho mamaiva nāgacchati kṛṣṇacandraḥ //
na vedmi kiṃ kāraṇamatra dhātarnāvartate'dyāpi ca bhūmidevaḥ

yadūttamo devavaro mamaiṣa dṛṣṭvā hi kiṃcitkaluṣaṃ vidhātaḥ //
kṛtodyamo nūnamatīva hastagrāheṇa cāgacchati kiṃ karomi

hā durbhagāyāścana me vidhātā na sānukūlaḥ kila candramauliḥ//
na caikadaṃto vimukhā ca gaurī gāvo hi viprāśca na sānukūlāḥ

śrīnārada uvāca //
evaṃ viciṃtayaṃtī sā bhaiṣmī gehāṭṭabhūmiṣu //
paribhraṃmatī śrīkṛṣṇaṃ paśyaṃtī gṛhaśekharāt

tadaiva tasyā vāmāṃgamasphuratpratibhāṣaṇam //
tena prasannā śrībhaiṣmī kālajñā sarvamaṃgalā

kṛṣṇapraṇodito vipraḥ sadyaścāgatavāṃstadā/
śrīkṛṣṇāgamanaṃ tasyai śanaiḥ sarvaṃ śaśaṃsa ha

tataḥ prasannā śrībhaiṣmī tadaṃghryoḥ praṇipatya sā //
prāha tvadvaṃśato vipra na yāsyāmi vacomama

śrutvāgatau rāmakṛṣṇau vivāhaprekṣaṇotsukau //
bhīṣmako nirgato netuṃ brāhmaṇaistatprabhāvit

bhṛśaṃ maṃgalapātreṣu gaṃdhākṣatayuteṣu ca //
vāsoratnacayaṃ dhṛtvā gītavāditra maṃgalaiḥ

koṭiśo madhuparkāṇāṃ kumbhavyūhānvidhāya ca //
pūjayitvātha vidhivadrāmakṛṣṇau pareśvarau

aho cāsmai na datteyamiti khinnamanāḥ param //
ānaṃdanavane sthāpya natvā svagṛhamāyayau

śrutvāgataṃ śrīvasudevanaṃdanaṃ trailokyalāvaṇyanidhiṃ pareśvaram //
āgatyanetrāṃjalibhiḥ puraukasaḥ papuḥ paraṃtanmukhapaṃkajāmṛtam

asyaiva bhāryā bhavituṃ hi rukmiṇī yogyāsti nānyetya vadanpuraukasaḥ //
dattvā svapuṇyāni vivāhahetave śrī- kṛṣṇalāvaṇyakalānibaṃdhakāḥ

kadāpi sākṣācchvaśurasya maṃdiraṃ saṃprāgataṃ caivamaho vayaṃ janāḥ //
drakṣyāma ārātkṛtakṛtyatāṃ tadā vrajema loke bahujīvitena kima

vadatsu lokeṣu ca bhīṣmakanyakādrikanyakāpūjanahetave nṛpa //
aṃtaḥpurātsarvasakhīsamanvitā viniryayau kṛṣṇagṛhītamānasā

bherīmṛdaṃgairbahuduṃdubhisvanaiḥ sugāyakairbaṃdijanaiśca māgadhaiḥ /
vārāṃganānṛtyamanojñabhāvairjayetyabhūnmaṃgalaśabdauccakaiḥ

koṭīṃdubiṃbadyutimādadhānāṃ bālārkatāṭaṃkadharāṃ śriyaṃ tām//
sītātapatravyajanaiḥ sphuradbhiḥ sucāmaraiḥ pārśvagaṇaḥ siṣeve

kośādviniṣkṛṣya sitāsilakṣaṃ padātayo vīrajanā itastataḥ //
tathāśvagobhī rathino gajasthitāḥ samudyatāstrā jugupurvidūrataḥ // १९ /
devīmaṭhaṃ prāpya sucatvare sthitā śāṃtā śucirdhautakarāṃghripaṃkajā//
gatvā samīpaṃ yatavākkṛtāṃjalirbheje bhavānīṃ bhavabhīti hāriṇīm

durge svasaṃtānayute śive śubhe namāmi tubhyaṃ satataṃ bhavāni te //
bhūyātpatirme bhagavānpareśvaraḥ śrīkṛṣṇacandraḥ prakṛteḥ paraḥ svayam

evaṃ śubhe mā vada kṛṣṇanāma caidyaṃ samuddiśya varaṃ gṛhāṇa //
itthaṃ vadaṃtīṣu sakhīṣu bhaiṣmī bhūyo bhavānī bhavane jagāda

ajānatīyaṃ tava cāṃbabālā tathā vadaṃtīṣu sakhīṣu bhaiṣmī //
gaṃdhākṣatairdhūpavibhūṣaṇādyaiḥ sraṅmālya- dīpāvalibhogavastraiḥ

apūpatāṃbūlaphalekṣubhiśca bheje bhavānīṃ parayā ca bhaktyā //
natvātha tāṃ vā bahubhūṣaṇādyaiḥ saṃpūjya saubhāgyavatīrnanāma

sarvāḥ striyastāḥ pradadurvarāṇi sumaṃgalāśīrvacanāni tasyai //
rūpaṃ sadā te śatarūpayāsamaṃ śīlaṃ sadā śailasutāsamaṃ prabho

śuśrūṣaṇaṃ bhartturaruṃdhatīsamaṃ kṣamā hi bhūyājjanakātmajāsamā //
saubhāgyamevaṃ tava dakṣiṇāsamaṃ suvaibhavaṃ bhīṣmasute śacīsamam //
sarasvatī te ca sarasvatīsamā bhaktiḥ patau syācca satāṃ harau yathā

iti śrīmadgargasaṃhitāyāṃ śrīdvārakākhaṇḍe nāradabahulāśvasaṃvāde rukmiṇīnirgamanaṃnāma paṃcamo'dhyāyaḥ