Ganesha Purana · Chapter 2.41.45
adhyāya ४१ prāraṃbha :-
ka uvāca //
evaṃ praśaṃsito devyā devaśca sa vināyakaḥ /
uvāca pārvatīṃ prītyā praṇipatya mudā yutaḥ
gaṇeśa uvāca //
devānāṃ sarvalokānāṃ kartuṃ pālanamuttamam /
durāsadaṃ nihantuṃ ca hartuṃ bhūbhārameva ca
mātastvāṃ sevituṃ dharmaṃ kartuṃ karma ca vaidikam /
avatīrṇo'smi sarvajñe yadrṃvīmi karomi tat
evaṃ bruvati vighneśe surāḥ sarve tamūcire /
punaḥ stutvā ca natvā ca jagatkāraṇakāraṇam
rajāṃsi vimamedbhūmeruḍūni mihikā api /
jānīyātsa guṇāṃste yo vimametsāgare jalam
dhanyaṃ cakṣurhi devānāṃ yaddṛṣṭau caraṇau vibho /
idānīṃ no gataṃ duḥkhaṃ prāptaṃ ca svasvakaṃ padam/
durāsadaṃ harasvainaṃ bhūbhāraṃ cākhileśvara /
ka uvāca //
iti devavacaḥ śrutvā jahāsa sa vināyakaḥ
ūce sarvaṃ kariṣyāmi daśāyudhadharaḥ prabhuḥ /
evamuktvā surāndevo harṣagadgadayā girā
siṃhārūḍho yayau śīghraṃ purīṃ vārāṇasīṃ tadā /
tamanvayurdevagaṇā girijā giriśo'pi ca
jñātvā durāsado daityo vināyakamupāgatam /
devasenāyutaṃ vīro niryayau nagarādbahiḥ
dṛṣṭvā senāṃ tu daityasya sāmātyāṃ sāyudhāṃ dṛḍhām /
nānāvidhāyudhavatīṃ garjantīṃ ghanavanmuhuḥ
guhā vidārayansarvāḥ sa jagarja vināyakaḥ /
uvāca taṃ mahādaityaṃ bhrānto'syadyāpi re katham
tvayā balāddevagaṇā nirjitāśva mahībhujaḥ /
munayo dhikkṛtāḥ sarve tadā'haṃ nābhavaṃ khala
nirbhayena tvayā doṣā bahavaḥ saṃcitāḥ purā /
teṣāṃ phalamidānīṃ tvaṃ gaṇeśātprāptumarhasi
upadrutāstvayā lokāstrailokyavāsino'khilāḥ /
tadarthamavatīrṇo'hamuddhartuṃ tvāṃ bhuvo bharam
śaraṇaṃ yāhi re tyaktvā mānaṃ lajjāṃ sudustyajām /
yāsī saṅgrāmaśirasi cedidānīṃ mariṣyasi
śivaprāptavarātsarvaṃ trailokyaṃ pīḍitaṃ tvayā /
evamuktvā duṣṭabuddhiṃ gaṇeśo raṇasaṃbhramaḥ
paraśuṃ tolayāmāsa jvālāmālāsuśobhitam /
ācchādya bhāskaraṃ kṣobhātpralayānalasannibhaḥ
javena hṛdaye tasya tyaktvā śastraṃ kṛtāntavat /
paraśunā hatastasya romāpi na cacāla ha
krodhasaṃraktanayana udatiṣṭhadgrasanniva /
trailokyaṃ tamuvācātha devadevaṃ durāsadaḥ
na devā devarājo vā dikpālā vā na me paraḥ/
yātāstvaṃ tu kathaṃ yāto bālabhāvādr jādhunā
na bibhemyantakānmūḍha kimarthaṃ martumicchasi /
evamuktvā tataḥ kośānniṣkāśyāsiṃ mahojjvalam
kṣuradhāraṃ yadāghātādadrayaścūrṇatāṃ yayuḥ /
daityastenāhanaddevamaṅakuśena nyavārayat
so'siḥ paraśughātena śatadhā khaṇḍito'patat /
bhagnāsirmallayuddhāya yayau daityo mahābalaḥ
tyaktvāyudhāni devo'pi vavṛdhe tādṛśo balāt /
tato yuddhaṃ tayorāsīttumulaṃ romaharṣaṇam
bāhubhyāṃ kūrparābhyāṃ ca muṣṭibhyāṃ tau prajaghnatuḥ /
pādābhyāṃ jānujaṅaghābhyāṃ pṛṣṭhābhyāṃ ca nijaghnatuḥ
uḍḍīya petaturdehe paryāyeṇa mahāsvanau/
pārṣṇighātānprakurvantau ghātānkūrparayorapi
sakthnośca jānughātāṃstau skandhāghātānparasparam /
luluṇṭhaturdharaṇyāṃ tau dhūlidhūsaritau bhṛśam
parasparaṃ jayantau ca lapantau sādhu sādhviti /
evaṃ bahudinaṃ yuddhaṃ dṛṣṭvā devā visismire
cetasā bahu lajjantau jñātvā sāmarthyamasya ha/
tato vināyako muṣṭiṃ lalāṭe dṛḍhamāhanat
sphuṭitaṃ mukhamasyāśu dharaṇyāṃ patitasya ha /
dvimuhūrtaṃ nipatito vajrāhata ivācalaḥ
sa kathaṃcitprabuddho'bhūttyaktvā mūrchaum̐ cirāgatām /
tadātmānamaśaktaṃ sa manute sma bhṛśāturaḥ
āyayau sainyamadhye sa dinānte sa vināyakaḥ
ya idaṃ śṛṇuyādyuddhaṃ yuddhakāla upasthite /
sa jayaṃ prāpnuyānmartyo yathā devo vināyakaḥ
(१८४०)
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṇḍe bālacarite ekacatvāriṃśo'dhyāyaḥ
adhyāya ४२ prāraṃbha –
gṛtsamada uvāca /
jñātvā parākramaṃ tasya vakratuṇḍasya daityarāṭ /
āyayau dhairyamālambya yoddhumastrairgajānanam
śivaṃ smṛtvā ca mantraṃ ca vahnidevatamādarāt /
abhimantrya śaraṃ tena tatyāja sa vināyake
agnijvālābhayāddevā devapṛṣṭhamathāgaman /
tato vināyako'muṃcatparjanyāstraṃ hi sarvavit
kariśuṇḍāmitā dhārāḥ prādurāsaṃstataḥ kṣaṇāt /
śānto'bhūttatkṣaṇādvahnistato daityo ruṣānvitaḥ
mārutāstraṃ śīghrajavaṃ vṛṣṭimāraṇamāsṛjat /
cakampe dharaṇī vṛkṣā girayaḥ patitā bhuvi
tadastreṇa mahāmeghāḥ kṣayaṃ nītāḥ kṣaṇārddhataḥ /
parvatāstraṃ tato deva āviścakre manobalāt
sarvatra parvatā jātāḥ kuṇṭhatāmagamacca tat /
vilīne mārutāstre tu raudramastraṃ tato'sṛjat
tasminvimucyamāne tu vakratuṇḍo'pyavāsṛjat /
brahmāstraṃ tannivṛttyarthamagātsainyaṃ hi bhasmasāt
parasparamayuddhetāmastre te bahuvāsaram /
tayoḥ saṃghaṭṭanādvahnirnyapataddharaṇītale
tena dagdhāṃnjanāṃjñātvā keśābhyāṃ vārite śubhe /
amātyānabravīddaityo jñātvotkṛṣṭaṃ vināyakam
tenābhiyudhyatāṃ sarvairbhuktvā yāmi punā raṇam /
tato'mātyāḥ sarvasainyairvināyakamayodhayan
vināyako gataścintāmekākitvāttataḥ kṣaṇāt /
ṣaṭpaṃcāśanmitā mūrtīścakārāsau svatejasā
nānālaṃkārasaṃyuktā nānāmālāvibhūṣitāḥ /
sarve divyāṃgadāṃgāste sarve śaśivibhūṣaṇāḥ
keciccaturbhujāḥ kecitṣaḍbhujā daśahastakāḥ /
siṃhārūḍhā barhigatāḥ kecinmūṣakavāhanāḥ
sarve ca yuyudhustatra dārayanto'risainikān/
keṣāṃcittroṭitāḥ pādāḥ keṣāṃcinmastakā api
keṣāṃcidbāhavo bhinnā jānujaṃghodarāṇi ca /
huṃkāreṇaiva garjantaḥ kecicca śaraṇaṃ yayuḥ
kecitpalāyanaparā yayurjīvanahetave /
kecitprahāraṃ kurvanto mamruḥ saṃmukhameva ca
te tu svargaṃ gatā bhejurbhogānapsaraso'pi ca /
vājinaśca rathā nāgā vāmya uṣṭrānyanekaśaḥ
nānāśastrāhatāḥ petu khaṇḍadehā gatāsavaḥ /
asṛgnadyaḥ prādurāsankeśaśaivalaśobhitāḥ
ācchūrikāsimatsyebhanakraiḥ kheṭakakacchapaiḥ /
ruṇḍābjaiśca vasāphenairmedakardamasaṃcayai
cāpaśastrairasthibakaiścarmapeśīsudarduraiḥ/
bhallakādyaiḥ śuśubhire manasvihṛdayapriyāḥ
bhuktvāgatya dadarśātha sarvaṃ tadraṇamaṇḍalam /
sarvasminnihate sainye tato daityo'tiduḥkhitaḥ
sasmāra manasā vākyaṃ yaduktaṃ śūlapāṇinā/
varadānasya samaye jayaste śaktisaṃbhavāt
ayameva bhavetkiṃ nu bālakaḥ śaktisaṃbhavaḥ /
yadutkaṭaṃ balaṃ dṛṣṭamasmiṃstrailokyasārabhṛt
kālo'pi nainaṃ vijayettatra cānyasya kā kathā /
evaṃ manasi kṛtvā sa ekākitvāpapāla ca
vakratuṇḍo gataścintāṃ na hantavyo ripuḥ palan /
devebhyo na mṛtiścāsya yathā'yaṃ śaṃkaro'bravīt
tasmādyogātsamāsthāsye vairāṭaṃ rūpamuttamam /
tato vairāṭarūpeṇa sa dadhāra kareṇa tam
ekapādena tasthau sa kāśīṃ tāṃ rakṣituṃ balāt /
ekaṃ pādaṃ tu daityasya dadhāra mastake tataḥ
uvāca daitya re daitya varācchaivānna te mṛtiḥ/
ato'sminnagare tiṣṭha parvateva suniścalaḥ
dvārabhūtaḥ purasyāsya yataḥ pūrvaṃ dṛśistava /
duṣṭānāṃ pīḍako nityaṃ nityaṃ me sānnidhistava
daityo'pi parayā bhaktyā tameva varamarthayat /
daitya uvāca /
evameva sadā tiṣṭha sthāpya pādaṃ mayi sthiram
muniruvāca /
tatheti tamuvācātha sthitaḥ kāśyāṃ vināyakaḥ /
evaṃ durāsadaṃ jitvā cakāra pṛthivīṃ śivām
tasminkṛtvā puṣpavṛṣṭiṃ praṇamya saṃprapūjya ca /
svasvasthānaṃ gatā devā munayaḥ svāśramānapi
anye ye ye tamarcanti pūrṇakāmā bhavanti te /
evaṃ vināyakasyātha kāśyāṃ ṣaṭpaṃcamūrtayaḥ
tuṇḍanākhye pure cāpi ekapādavināyakaḥ /
saṃhṛtya ca virāṭrūpaṃ sarvakāmapradaḥ sthitaḥ
ya idaṃ varamākhyānaṃ śṛṇayādbhaktimānnaraḥ /
sarvāṃnkāmānavāpnoti gāṇeśaṃ padameti ca/
sarvatra jayamāpnoti puṣṭimārogyameva ca
(१८७६)
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bālacarite durāsadajayo nāma dvicatvāriṃśo'dhyāyaḥ
adhyāya ४३ prāraṃbha –
gṛtsamada uvāca /
vijite tu gaṇeśena daitye tasmindurāsade /
dikpālā munayaścaiva śaśī sūryo guruḥ kaviḥ
praśaśaṃturdevadevaṃ durāsadaripuṃ vibhum /
śrutismṛtikṛto mārgaḥ sthāpito nihito'suraḥ
sthāpanā ca kṛtā'smākamaśakttānāṃ durāsade /
tvameva sṛjase viśvaṃ tvameva phaladāyakaḥ
samaḥ sarveṣu bhūteṣu karmabhirna ca lipyase /
tvadāśrayā caturvarṇā jantavaśca tvadāśrayāḥ
gaveṣayaṃśca nānārthāstattatkarmaṇi yojayana /
gaveṣaṇe ḍhuṇḍhirayaṃ dhāturukto manīṣibhiḥ
sa āste ḍhuṇḍhirityeva saṃjñā rājottarā'stu ca/
tava yaddarśanaṃ pūjā dhyānaṃ smaraṇameva ca
dharmārthakāmamokṣāṇāṃ sādhanaṃ putrapautradam /
ityuktvā pupujuste'muṃ mandāraiśca śamīdalaiḥ
dūrvāṃkurairharidbhiśca śvetaiśca kusumairapi /
nānāpakvānnanaivedyaiḥ phalairbahuvidhairapi
ratnāṃnā nicayaivaprabhojanastamatoṣayan /
evaṃ te pūjitāḥ sarve saptāvaraṇarūpiṇaḥ
sthitā vārāṇasīṃ trātuṃ ṣaṭpaṃcāśadvināyakāḥ /
ekaḥ paṃcamukhastatra viśveśadvāri tiṣṭhati
anye ca bhinnanāmāno vyāpya vārāṇasīṃ sthitāḥ /
sthite viśveśvare tatra sarve tatraiva saṃsthitāḥ
ācandraṃ svādhikāreṣu brahmādyā munayo'khilāḥ/
akurvansarvakarmāṇi sarve lokā yathā purā
iti te sarvamākhyātaṃ kīrte pṛṣṭaṃ hi yattvayā /
ḍhuṇḍhirājasyāvatāro dharmakāmasukhapradaḥ
divodāsabahirbhāvaṃ kathayiṣye'dhunā tava
(१८९०)
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bālacarite ḍhuṇḍhirājākhyānaṃ nāma tricatvāriṃśo'dhyāyaḥ
adhyāya ४४ prāraṃbha :-
kīrtiruvāca /
ḍhuṇḍhirājāvatāro'yaṃ khyātaste śaktisaṃbhavaḥ /
durāsadavadhārthāya trilokīpālanāya ca
ekapādaḥ sthitastuṇḍanagare caikapādataḥ /
sthito daityaṃ samākrāntya vārāṇasyāmiti śrutam
ubhābhyāmapi pādābhyāmubhayatra sthitiḥ katham /
evaṃ me saṃśayaṃ brahmannuda tvaṃ sarvavidyataḥ
muniruvāca /
kimasādhyaṃ viśvarūpe viśvakartari viśvape/
viśvavyāpini viśveśe ḍhuṇḍhirāje ca śāsati
viśvāntaryāmiṇi pare viśvasaṃhārakāriṇi /
saptapātālacaraṇe svargavyā piśiroruhe
sarvataḥ pāṇicaraṇe sarvataḥ śrotracakṣuṣi /
manasaśca śrutīnāṃ ca brahmādīnāṃ ca yoginām
agamye tattvato vāyupṛthivījalarūpiṇi /
yasya romāṃcarandhreṣu brahmāṇḍānāṃ hi koṭayaḥ
bhramanti pavanodbhūtāḥ pataṃgā iva vyomani /
saṃśayo vā vitarko vā tasminmātarna vidyate
anekarūpiṇi vibhau prabhuḥ kartuṃ carācaram /
yadicchayā bhavedrājñi sudhā viṣasvarūpiṇī
amṛtaṃ viṣarūpaṃ ca tatra kiṃ kiṃ na saṃbhavet /
avatārasya devasya vicitrā gatirucyate
kiyanto hyavatārā vai kadā kutreti niścitum /
na śakyate suraiḥ sarvaiḥ saśeṣairapi sarvadā
atastyaktvā tu saṃdehaṃ kathāṃ śuṇu mayeritām /
yāṃ śrutvā sarvadharmajñe mucyate pāpasaṃcayāt
sūryavaṃśodbhavo rājā divodāso'bhavatpurā /
vadānyaśca mahāmānī mānyo bhūmaṇḍale'khile
vaktā bṛhaspatisamaḥ sarvajñaḥ sarvadā śivaḥ /
vedaśāstrapurāṇānāṃ jñānī vijñajanapriyaḥ
kāminīmohanatanurjitendriyatayā sthitaḥ /
upakāraparo nityaṃ paradrohaparāṃgmukhaḥ
nispṛhaḥ paravitteṣu sthūlalakṣyaḥ parākramī /
tapasā tasya tuṣṭena brahmaṇā rājyamuttamam
kāśyāṃ vṛṣṭivihīnāyāṃ dattaṃ lokopakāriṇā /
sarvadevabahiṣkārātso'pi jagrāha buddhimān
svayamevābhavatso'tha ravirindro hutāśanaḥ /
maruccandraśca dharmeṇa pālayāmāsa tāṃ purīm
tapasā tasya saṃjātā vṛṣṭirlokā itastataḥ /
avimuktaṃ samāyātāḥ praśaśaṃsurnṛpaṃ ca tam
tasya patnī suśīlā sā nāmnā nāma pativratā /
dharmaśīlā dānaparā pativākyaparāyaṇā
ācāraṃ vyavahāraṃ vā prāyaścittamasau nṛpaḥ /
paṇḍitaiḥ kārayāmāsa rājadaṇḍaṃ na cādade
śivena marutaḥ sarve mandāragirimanvayuḥ/
nāpamṛtyurna śoko vā naiva duḥkhaṃ hi kasyacit
utpātāstrividhā nāsaṃstasminrājya praśāsati /
hāhākāraḥ śamaṃ yāto nāvṛṣṭivihito mahāna
paśupakṣimanuṣyāṇāṃ sasyāni ca bahūnyapi /
yadā yattaṃ prāṇimātraṃ jātāni vṛṣṭiyogataḥ
svāhāsvadhāvaṣaṭkārāḥ sarva āsanyathā purā /
te ca devāḥ sukhaṃ prāptā ye prārthayannṛpaṃ purā
yaṃ tuṣṭuvuḥ surāḥ sarve brahmavākyapraṇoditāḥ /
so'pi nānāstutiṃ cakre devānāṃ darśanādbhṛśam
( १९१६ )
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bālacarite catuścatvāriṃśo'dhyāyaḥ
adhyāya ४५ prāraṃbha –
kīrtiruvāca /
kathaṃ mune sarvadevāḥ prayātā mandaraṃ girima /
śivena ca kathaṃ tyaktā ramyā vārāṇasī purī
etanme śaṃsa devarṣe saṃśayo'tra mahānmune /
muniruvāca /
dvādaśābdamanāvaṣṭau naṣṭe sthāvarajaṃgame
svāhāsvadhāvaṣaṭkāravihīne ca dharātale /
brahmavākyapraṇunnaistu devaiḥ saṃprāthirto haraḥ
mahādeva jagannātha karuṇālaya śaṃkara/
ādhāsya mandaragiriṃ marīcistu tapasyati
abdānāmayutaṃ deva varaṃ dātuṃ prayāhi tam /
muniruvāca /
evaṃ saṃprārthito devairmaheśaḥ karuṇālayaḥ
sarvaiḥ suragaṇaiḥ sārddhamagnicandrāryamādibhiḥ/
varaṃ dātuṃ sa saṃprāpta marīciṃ taṃ mahāmunim
asthimātrāvaśiṣṭaṃ ca dadarśa sa sadāśivaḥ /
tasminkṣaṇe nāgataścetsa tu prāṇānsamutsṛjet
tadutkaṭena tapasā prīto'sau girijāpatiḥ /
nijaṃ svarūpaṃ dattvā ca vimānena nijaṃ padam
prāpayāmāsa sahasā gaṇairvāditranisvanaiḥ /
sarvairdevagaṇaiḥ śambhustasthau girivare śubhe
divodāsasya nāpaśyatkiṃcidrandhraṃ sadāśivaḥ /
devānsaṃpreṣayāmāsa draṣṭuṃ tadrandhramādṛtaḥ
yo yo devo yāti kāśīṃ tasya randhraṃ na paśyati /
svanāmnā parisaṃsthāpya liṃgaṃ tatraiva tasthivān
divodāsasya rājye tu sarve varṇāḥ svadharmiṇaḥ /
āśramasthā dvijāḥ sarve yathoktācārasaṃyutāḥ
guruśuśruṣavaḥ śiṣyāḥ striya āsanpativratāḥ /
dharmaśīlā dānaparā vratopavāsatatparāḥ
yatayaśca triṣavaṇā vratino homamauninaḥ /
snānaṃ sandhyāṃ japaṃ homaṃ svādhyāyaṃ devatārcanam
ātithyaṃ vaiśvadevaṃ ca svayameva prakurvate /
gṛhasthāḥ sarva evāṣṭau karmāṇi bhaktito'naghāḥ
ato vivardhate dharmo vṛṣṭiścānuttamā'bhavat /
svarge devā mumudire pitaraśca svadhābhujaḥ
na vandhyā na ca vā'puṣpā vidhavā vā mṛtaprajā /
nāvṛṣṭirnātivṛṣṭiśca svacakraṃ na paraṃ tayā
śukāśca śalabhā nāsanmūṣakā vā kadācana /
evaṃ ca sarvasasyānāṃ niṣpattiḥ samapadyata
viśveśvaraṃ mādhavaṃ ca ḍhuṇḍhiṃ bhairavameva ca/
daṇḍapāṇiṃ guhaṃ gaṃgāmadṛṣṭvā vā nimajjya vā
maṇikarṇīṃ bhavānīṃ vā yo bhuṃkte daṇḍya eva saḥ /
iti ḍiṇḍīravaṃ nityamakaronnṛpasattamaḥ
na pāpaleśastatrāsīdevaṃ nṛpavare sthite /
vinā randhaṃ na tadrājyaṃ jighrakṣati sadāśivaḥ
vārāṇasīviyogena paritaptastato'bhavat /
preṣayāmāsa vighnāya tato'ṣṭāvapi bhairavān
uvāca tānkārayantu rājye'syāṇītu kilbiṣam /
ādāsye tata etasmātkāśīrājyaṃ na saṃśayaḥ
jagmuste tvarayā bhadre ājñāṃ prāpya sadāśivāt /
dṛṣṭvā vārāṇasīṃ te tu viśrāntāḥ snānakarmaṇā
adṛṣṭvā tasya duritaṃ kāśīvāsaṃ pracakrire/
śivaścintāparaścāsīdanāgacchatsu teṣu tat
tato'preṣayadādityānrandhaṃ draṣṭuṃ nṛpasya ha /
te'pi tatpuṇyamālokya sthitāḥ kāśyāṃ mudānvitā
na kāryaṃ ca harasyāpi na tyājyeyaṃ purīti ca/
tataścatuḥṣaṣṭimitā apreṣayata yoginīḥ
aṇumātramadṛṣṭvaino divodāsasya tā api/
sthitā vārāṇasīṃ prāpyaṃ yajantyaḥ śivamavyayam
tataḥ saṃpreṣayāmāsa durgāṃ duḥkhavināśinīm /
adṛṣṭvā tadaghaṃ sā'pi tasthau grāmādbahiḥ kila
dhyānenātoṣayaddevaṃ sarvakāmaiśca mānavān /
dikpālānatha śambhuśca preṣayāmāsa satvaram
gatā vārāṇasīṃ te tu nekṣeraṃstadaghaṃ laghu /
svasvanāmnā pratiṣṭhāpya liṃgāni nyavasanmudā
ṛṣayaḥ preṣitaḥ paścādutsukena śivena ha /
gatāste tvarayā hraṣṭāḥ śivenāpi praṇoditāḥ
gatvā tīrthavidhiṃ kṛtvā sthitvā vārāṇasīmanu /
āśīrvādāya gacchantaḥ paśyantastasya ceṣṭitam
bhaktyā tānpūjayāmāsa sarvānsa dhanavastrakaiḥ /
nānvagṛhṇaṃstaddhanaṃ te naino'pi dadṛśurlaghu
svasvanāmnā paristhāpya tepuste paramaṃ tapaḥ /
tataḥ sarve'marāstena preṣitāḥ kāryasiddhaye
te'pi no dadṛśustasya duṣkarmaṃ dharmacāriṇaḥ /
nāyāti ko'pi kāśyāstu yo yaḥ saṃpreṣyate mayā
tataścintāparo rudro niścayaṃ nādhyagacchata /
manasā cintayāmāsa kadā drakṣye ca tāṃ purīm
divodāsasya rājye ca yadā pāpaṃ bhaviṣyati /
tadaiva prāpyā kāśī ca nānyathā ca mayā kvacit
vinā ḍhuṇḍhiṃ mādhavaṃ ca sarve devā nirarthakāḥ/
nāyānti ca sthitāstatra kāśyāṃ dhyānaparāyaṇāḥ
( १९५५ )
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bālacarite divodāsopākhyāne paṃcacatvāriṃśo'dhyāyaḥ
Original text: gaṇeśapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0