Ganesha Purana · Chapter 2.26.30
adhyāya २६ prāraṃbha –
muniruvāca /
kiṃ karma kṛtavān vyādhaḥ kathaṃ patraṃ samarpitam /
kiṃ nāmāsa kathaṃ prāptaḥ sālokyaṃ tadvadasva me
ka uvāca /
vidarbhadeśe nagara mahiṣākhyaṃ babhūva ha /
vikhyātaṃ triṣu lokeṣu kubera nagaropamam
bhīmo nāmābhavad vyādho nagare māṃsavikrayī/
pareṣāṃ doṣakathane doṣo yadyapi vartate
praśne kṛte tu vaktavyo yāthātathyānna matsarāt /
sa bhīmo doṣabahulo bāṇakodaṃḍavānvane
śarapūrṇeṣudhī khaḍgī cāpaṃ bibhracca śastrikām /
avadhīt prāṇino nityaṃ kuṭumbabharaṇe rataḥ
pathikānbrāhmaṇāṃścāpi nirdayo nirjane vane/
kadācinnagare tasmin samārabdho mahotsavaḥ
prātareva vanaṃ yāto bahumāṃsajighṛkṣayā /
vikrayecchurdravyalubdho kuṭumbasyāpi poṣakaḥ
jaghāna mṛgayūthāstānmāṃsabhārayutaḥ puram /
yāvatpraviśate tāvadāgato rākṣaso mahān
manuṣyagandhahṛṣṭo'sau yayau tasyāntikaṃ kṣaṇāt /
piṃgākṣo nāmataḥ piṃganetraḥ sarvabhayaṃkaraḥ
manuṣyaśvāpadāśī sa duṣpūra iva havyabhuk /
cakampe sa ca taṃ dṛṣṭvā vyādho bhūmāvathāpatat
patitāni ca śastrāṇi netre'pyācchādite balāt /
unmīlya nayane'paśyacchamīvṛkṣaṃ samīpataḥ
āruroha ca bhīmastaṃ rākṣaso'pi samāruhat /
tāvaccikṣepa śākhāṃ sa tattpatraṃ vāyuneritam
papāta gaṇanāthasya vāmanāsthāpitasya ha/
mastake tena tuṣṭo'sāvubhābhyāṃ pūjitaḥ sphuṭam
vāmanāya varāndātuṃ sphuṭo yobhūd gajānanaḥ /
baliṃ vijetukāmāya kaśyapasyātmajāya saḥ
atyantaṃ tuṣyate devo dūrvayā ca śamīdalaiḥ/
ratnakāṃcanasaṃyuktā divyavastrasamanvitā
dūrvāṃkuravinā pūjā niṣphalā jāyate nṛṇām /
śamīpatreṇa vā sā syātsaphalā nānyathā kvacit
yajñadānavratairanyaistapobhirniyamairapi /
tathā na prīyate devaḥ kāṃcanai ratnasaṃcayaiḥ
dūrvābhiśca śamīpatrairyathā suprīyate vibhuḥ /
tayostuṣṭo devadevaḥ preṣayadyānamuttamam
svarūpadhāribhiryuktaṃ kiṃkarairnijalokataḥ/
teṣāṃ nirīkṣaṇānnaṣṭāḥ pāpaparvatarāśayaḥ
kṛpayā ca gaṇeśasya tayo rākṣasabhīmayoḥ /
yathāgnikaṇasamparkānnaśyante tṛṇaparvatāḥ
vyaktvā deho divyadehau gṛhītvā yānamāsthitau /
dūtaiḥ sampūjitau nānāvastrabhūṣāvilepanaiḥ
nānāvāditra nirghoṣaiḥ strīgandharvaiyutaṃ mahat/
nītau tau devanikaṭe nematustau vināyakam
aśeṣa pāpa nirmuktau prāpatustau sarūpatām /
ākalpaṃ sthāpitau tena gaṇeśena nijasthale
evaṃ bhāvapriyo devaḥ prīyate bhaktibhāvataḥ /
tathaiva muṣṭimātrānnātsantuṣṭo'yaṃ dvijasya saḥ/
śuklasya pradadau divyamalakāsadṛśaṃ gṛham
tasmāddūrvā śamīpatrairvinā pūjā vṛthā bhavet /
na mahatyā dāmbhikayā pūjayā prīyate tathā
bhaktibhāvena kṛtayā svalpayā'sau gajānanaḥ
(११९८)
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bhīmarākṣasamokṣaṇaṃ nāma ṣaḍviṃśatitamo'dhyāyaḥ
vyāsa uvāca /
pūrvajanmani vyādho'sau ka āsīdrākṣasoḥpi saḥ /
kiṃ śīlaṃ kiṃsamācāra stanma- mācakṣva nābhija
anuṣṭhānaṃ kṛtaṃ tena vāmanena kathaṃ prabho/
kathaṃ tasmai varo datto gajānanasvarupiṇā
loko gaṇeśasya kathaṃ pṛthaganyatra tiṣṭhati /
kathaṃ śamī priyā tasya sarvametadvadāśu me
ka uvāca /
śṛṇu vakṣyāmi te sarvaṃ yadyatpṛṣṭaṃ tvayā mune /
rājā'sītpūrvajanuṣi sa vyādho vedapāragaḥ
sarva śāstrapravaktā ca sarvalakṣaṇalakṣitaḥ /
yajvā vinīto hrīmāṃśca devatātithipūjakaḥ //५/ /
gajāśvarathapattīnāṃ saṃkhyā yasya na vidyate /
dātā śuraśca medhāvī samṛddho maghavāniva
dhvajaśca śatrujidyasya pradhānau buddhimattarau /
yato'dharīkṛtaḥ kāvyo girāṃ patirapi sphuṭam
yau tau kṣititale jetuṃ samarthau śastratejasā /
patnī sulakṣaṇāsyāsīnnāmnā ca madanāvatī
pativratā dharmaśīlā sumukhī sarvavedinī /
na tayā sadṛśī kācittriṣu lokeṣu kāminī
dīnānāthavṛddhajane kṛpāluratithiṣvapi /
yajatordadatoreva ratayoḥ pūjane satām // 2.27.१ ०//
tayorvṛttena tutuṣuḥ paurā jānapadā janāḥ /
amitrā api gṛhṇanti ṣaḍguṇān sādhusaṃmatān
evaṃ sa puṣyakīrtiḥ saṃśaśāsa pṛthivīmimām /
bahusaṃvatsaraṃ daivātkāladharmamupeyivān // १ २//
mariṣyamāṇaścakre'sau gosahasraṃ yathāvidhi /
mahādānānyapi dadau daśāṣṭau ceta- rāṇi ca // १ ३//
mṛte'sminnagarī sarvā śuśoca nṛpatiṃ tadā /
aputratvātsahaivāsya patnī sahagatiṃ yayau
mantriṇau sarva saṃskārānkārayāmāsaturdvijaiḥ /
ekādaśāhe dadadurnānā dānāni bhaktitaḥ
gate māse mattrayato rājyāhaṃ kulajaṃ naram /
dhīmantaṃ satvasampannaṃ śūraṃ satyaparākramam // १ ६//
durdharṣasya sutaṃ tasya dāyādasya mahābalam /
kṣetrajaṃ sāmyanāmānaṃ rājñāśiṣṭaṃ ca tāvubhau
amātyau niścayaṃ kṛtvā rājyaṃ dātuṃ tu tasya ha /
paurajānapadān sarvān brāhmaṇān paripṛccha ca
śubhe muhūrte lagne ca nānā sambhāra saṃcayaiḥ /
kārayāmāsaturubhāvabhiṣekaṃ dvijaiḥ saha // १ ९//
muniruvāca /
kathaṃ kṣetrāt samutpannaḥ kiṃjātīyaḥ pitāmaha /
sa sāmbastanmamācakṣva savaṃjño'si kṛpānidhe //2.27.२ ०//
ka uvāca /
durdharṣeṇa kṛtā yatnāḥ putrārthaṃ bahudhā mune /
na ca jātaḥ suputro'sya duṣṭadaivayutasya ha //२ १ //
tasya patnyā pramadayā kaivartāsakta cittayā /
janitaḥ sumuhūrte sa na jñāto jārajastviti
yāvanti rājacihnāni tāvanti dadatuśca tau /
nivedya kośasahitaṃ sarvaṃ rājyaṃ sarāṣṭrakam
amātya padaniṣṭau tau jātāvāstāṃ yathā purā /
sa rājyaṃ prāpya durddharṣasuto mattaḥ śriyā'bhavat
strīmāṃsamadirāsakto matto gaja ivālasaḥ /
durācārarato nityaṃ nayamārga parāṅamukhaḥ
ādāya dhanināṃ sarva dhanaṃ tānniravāsayat /
apamānaṃ cakārāśu brāhmaṇānāṃ satāmapi //२ ६//
bahiścakāra tān sarvān vṛttimācchidya sāntatim /
śiṣṭaḥ sma prakṛtī nītiṃ na tadvākyaṃ samādade
vāraṃvāraṃ yadā tau taṃ śiṣṭa' sma karuṇāyutau /
amātyau sa babandhāśu nigaḍābhyāṃ ruṣānvitaḥ
śikṣāpayantau pitarau tasya taṃ durhṛdaṃ sutam /
yat prasādāt tvayā prāptaṃ rājyaṃ nihatakaṃṭakam //२ ९//
vinigrahaṃ kathaṃ sādhyostayostvaṃ kuruṣe khala /
anādṛtya tu tadvākyaṃ pīyūṣamiva pāmara
śṛṃkhalābhyāṃ nibaddhau tau kārāgāre'dhyavāsayat /
atiduṣṭo duṣṭabuddhināmā'bhūttat sakhā'niśam //३ १//
tameva sacivaṃ cakre dattvā'śvaṃ kāṃcanaṃ gajam /
ratnāni divyavāsāṃsi rāṃkvāstaraṇāni ca
dāsī dāsān asaṃkhyātān pānānyannaṃ ca nārikama /
na karotyasya vākyaṃ yastasya chetsye śiro balāt
ityuktvā sarvalokeṣu sāmbo'ntaḥpuramāyayau
(१२३२)
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bālacarite saptaviṃśatitamo'dhyāyaḥ
adhyāya २८ prāraṃbha –
ka uvāca /
sa rājakāryaṃ kurute svayaṃ bhuṃkte varastriyaḥ /
rāṣṭre śṛṇoti rāmāṃso'pati vā sapatiṃ tathā
balādānayate bhoktuṃ krandatāṃ rudanāmapi /
na vā gaṇayate jñātibhedaṃ viṣayalampaṭaḥ
yā connatakucā nārī tasya dṛṣṭipathaṃ gatā /
tāmāliṃgyatyasau kāmī cumbatīmāṃyamatyapi
paradravyāṇi gṛhṇāti striyo'pi sa balāt punaḥ /
so'pi tādṛgguṇo mantrī duṣṭabuddhipathe rata
evaṃ durācāraratau na kanyāṃ na ca mātaram /
na varjayantaḥ sambhoge bhaginīmapi nirghṛṇo
na brahmahatyāṃ manuto na strībālavadhaṃ tathā /
evaṃ pāpasamācārau pāmasya parvatāviva
āstāmubho duṣṭabuddhī rājāmātyau suduḥsahau /
na brāhmaṇo yatirvāpi tadgṛhe yāti bhikṣitum
na rāṣṭre nāma tasyāpi gṛhṇāti prakṛterapi /
ekadā mṛgayārthaṃ tau yātaḥ sma gahanaṃ vanam
ghnataḥ sma mṛgayūthāni pakṣiyūthānyanekaśaḥ /
tāni prāpayya nagaramaśvārūḍho svayaṃ punaḥ
vaināyakaṃ mahāsthānaṃ pathi tau paśyataḥ sma ha /
yasmin virājite mūrtirjīṇā vaināyakī śubhā // 2.28.१ ०//
sthāpitā rāmapitrā sā putrārthaṃ kurvatā tapaḥ /
bhaktyā sākṣātkaro yatra devadevo vināyakaḥ //१ १//
daśākṣareṇa mantreṇa dhyāyatā bahu vāsaram /
dattvā tasmai varān devo vidhate vāṃchitānapi /१२//
tato vasiṣṭhahastena teneyaṃ sthāpitā dṛḍhā /
varadeti ca nāmāsyā vasiṣṭhena kṛtaṃ tataḥ/
asya darśanato nṛṇāṃ purūṣārthāścaturvidhaḥ /
smaraṇāt pūjanādvāpi setsyate nātra saṃśayaḥ
evaṃ vasiṣṭhavākyena sthānaṃ tadbhuvi paprathe /
gaṇeśabhajanenāsya smaraṇenārcanena ca
rāmalakṣmaṇabharataḥ śatrughnasahitāḥ sutāḥ /
jātā lokeṣu vikhyātāḥ sarvajñāḥ śūrasaṃmataḥ
evaṃ dṛṣṭvā mahāramyaṃ prāsādaṃ rājanirmitam /
uttare turaśvapṛṣṭādrājāmātyau pupūjatuḥ
patraiḥ puṣpairnematustaṃ sarvapāpāharaṃ vibhum /
pradakṣiṇī kṛtya vibhumīyatuḥ kṣaṇamātrataḥ
etadeva paraṃ puṇyaṃ daivājjātaṃ tayostadā /
evaṃ pāpasamācārau rājyaṃ kṛtvā'tha mamṛtuḥ
badhvā pāśairyāmyadūtairnītau tau śamanāntikam /
citraguptaṃ samāhūya papraccha sa śubhāśubham
tenoktaṃ na tayorasti puṇyaleśo raveḥ suta /
pāpānāṃ gaṇanā nāsti dūtāṃścaivedamabravīt //2.28.२ ०//
badhyatāṃ badhyatāmetau lohadaṃḍena pātyatām /
kuṃḍe vīcimaye paṃkti sahasraparivatsarān
ekaṃ- kasmin krameṇaitau kuṃḍe bhuktvā'ghasaṃcayān /
kṣipyatāṃ mṛtyuloke ca nīcayoni gatāvubhau
anayoḥ puṇyaleśo'sti dūtāḥ śṛṇuta tatkṛtim /
prasaṃgādarcito dṛṣṭo deva ābhyāṃ gajānanaḥ
tena puṇyena so'pyetā vuddhariṣyatī tatra vai /
evamākarṇya tadvākyaṃ dūtairbaddhau hatau dṛḍham
kumbhīpāke śoṇitode niraye raurave'pi tau /
nikṣiptau kālakūṭe ca kramaśaḥ śatavatsarān
tāmisre cāndhatāmisre pūyaśoṇita kardame /
kaṃṭake tu kṣatāṃgau tau saṃtaptā taptavāluke
vikṣatau kṛmibhistatra bhṛśaṃ sūcīmukhairubhau /
asipatravane ghore tato nītāvubhāvapi
yatra śastrābhi ghātena varṣma bhidyati tāpinām /
tatastaptaśilāyāṃ tau niṣpiṣṭau ghanaghātataḥ
bhuṃjaṃtau narakānekaviṃśatiṃ bahuvāsaram /
na duḥkhaṃ śakyate vaktuṃ śeṣeṇāśeṣatastayoḥ
evaṃ kṛti sahastrāṇi bhuktvā bhogānanekaśaḥ /
nistīrṇabhogau tau pāpaśeṣeṇa bhuvamāgatau //2.28.३ ०//
eko jātaḥ kākayonau kauśiko'bhūtparo'pi ca /
tata eko darduro'bhūdaparaḥ saraṭo'bhavat //३ १//
tata eko viṣadharo'paro'bhūd vṛściko'pi ca /
tatrāpi kurvataḥ pāpaṃ nānālokānvidaṃśataḥ
śvamārjārayoryonau jātau nakula sūkarau /
vṛkajambūkayoryonau jātau ghoṭakagardabhau
tata uṣṭra gajau jātau tato nakra mahājhaṣau /
tato vyāghramṛgau jātau tato vṛṣabha māhiṣau
evaṃ nānāyonigatau jātau cāṃḍālakīṭakau /
rākṣasībhillayoryonau tataścānte samīyatuḥ
piṃgākṣo durbuddhiriti nāmnā khyātau ca bhūtale /
ājanmakṛtapāpasya kathyate bahudoṣatā
yadā tau rājaprakṛtī āstāṃ pāparato purā /
ekaṃ puṇyaṃ tayorāsīn mṛgayāyāṃ prasarpatoḥ
vināyakasya namanaṃ darśanaṃ ca pradakṣiṇā /
arcanaṃ phalapuṣpādyaistuṣṭa āsīd gajānanaḥ
agādhaṃ tattayoḥ puṇyamāsīttajjanma saṃcitam /
yadā purā rākṣaso'sau bhīmaṃ bhakṣitumāgataḥ
sa ārūḍhaḥ śamīvṛkṣaṃ tatpatrāṇi ca mastake /
patitāni gaṇeśasya tuṣṭo'bhūtsa dvayorapi
divyadehaṃ tayordattvā svarlokaṃ prāprayadvibhuḥ /
etatte kathitaṃ pūrva janmakarma mayā tayoḥ
śamīpatrārcanādeva tuṣṭo'bhūtsa gajānanaḥ /
yathā'yaṃ sthāpitastena vāmanena tadapyaham
kathayāmi mune sarvaṃ tadanuṣṭhānameva ca /
yathā ca gaṇanātho'sya prasanno varado bhavat
( १२७५)
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bālacarite bhīmarākṣasayorjanmavarṇanaṃ nāmāṣṭāviṃśatitamo'dhyāyaḥ
adhyāya २९ prāraṃbha :-
ka uvāca //
mayājñaptaḥ kaśyapo'sau sṛṣṭiṃ nānāvidhāṃ kuru /
savinīto mahājñānī bhūtabhaviṣyavit
ativaiśvānararavitejāḥ sutapasāṃ nidhiḥ /
sṛṣṭisāmarthyasaṃprāptau tatāpa sumahattapaḥ
ṣaḍakṣareṇa mantreṇa dhyātvā devaṃ gajānanam /
divyavarṣasahasrānte sa devo varado'bhavat
īpsitānasya sarvānsa dadau nānāvarāñśubhān /
tato'sau manasā yadyadakalpayata lāghavāt
tattadagre paśyati sma varadānaprabhāvataḥ /
caturdaśasu patnīṣu ṛtudānādanekadhā
cakāra tejasā sarvaṃ jagatsthāvarajaṅgamam /
tāsu śreṣṭhe ca dve patnyau dityaditīti nāmataḥ
adityā'pi tapastaptaṃ viṣṇuprīṇanahetave /
saṃvatsarāṇāmayutaṃ tatastuṣṭo janārdanaḥ
jagatyāḥ pālanāyāsau dharmasaṃsthāpanāya ca /
śakrāditatsutānāṃ ca duṣṭānāṃ nigrahāya ca
putratāmagamattasyāstayā pūrvaṃ prasāditaḥ /
atha sā svāminaṃ prāha ditirhomāya sādaram
ṛtuṃ me dehi bhagavanbādhate madanānalaḥ /
ityākarṇya vacastasyā munistāṃ prāha sādaram
ayaṃ kālo ghorarūpo homakāla upasthitaḥ/
kṣaṇamācara dhairyaṃ tvaṃ paścādraṃsye tvayā saha
asminkāle bhavedduṣṭamapatyaṃ devadharmadhruk /
iti svāmivacaḥ śrutvā haste dhṛtvā nanāma tam
uvāca raktanayanā dagdhukāmā jagattrayam /
idānīmeva me vāñchā na kṛtā cettvayā mune
dehatyāgaṃ kariṣyāmi vihvalā madanāgninā //
yathā tathāsthāṃ daivānme apatyaṃ devadharmadhruk
iti tadvacanaṃ śrutvā śaraṇāgatavatsalaḥ/
dadāvṛtuṃ tadā tasya homaṃ snātvā cakāra ha
tataścāsyāḥ suto jajñe hiraṇyākṣo mahābalaḥ /
hiraṇyakaśipuścobhau ceratustapa utkaṭam
pañcākṣaraṃ mahāmaṃtraṃ pitustau bahuvatsaram /
ekāṅguṣṭhasthitau vāyumātrabhakṣau savalmikau
athāyayau mahādevo varaṃ dātuṃ kṛpānidhi/
tuṣṭuvatustatastaṃ tau bhaktyā devaṃ trilocanam
kṛtāñjalipuṭau cobhau praṇipātapuraḥsaram /
yathāśakti yathājñānaṃ taddarśanasphuranmatī
yo devo vṛṣavāhano daśabhujaścandrārddhanāgānvito
nānārūpagaṇairgirīndratanayāyukto jagatkāraṇam /
yo vyāghrājinakṛttimāṃstrinayano
yaḥ śūladhṛkvāmahā bhaktecchāparipūraṇaikanilayo dharmārthamokṣapradaḥ
iti stutvā mahādevaṃ sarvavyāpinamīśvaram /
namaścacakraturdevaṃ bhaktavāñchāsuradrumam
tāvuvāca tatastuṣṭo vṛṇutaṃ varamityasau /
vṛṇutastau varāndevādamṛtiṃ yakṣarakṣasaḥ
kinnarairmānuṣaśreṣṭhaḥ piśācaiścāraṇādibhiḥ /
na śastrairnārdraśuṣkaiśca jantubhirjalajairapi
sthāvarairjaṅmairanyairna divā na niśāsu ca /
na pṛthivyāṃ na cākāśe nāntarāle tathoṣasi
tatheti tāvuvāceśastathā cāntardadhe haraḥ /
tadaiva tāvajayatāṃ rodasī ca rasātalam
devasthānāni sarvāṇi balādākramya tau sthitau /
hiraṇyakaśiporjātaḥ prahlādo nāma nāmataḥ
tanayo viṣṇubhakteṣu garīyānvaṃśakaṇṭakaḥ/
japannārāyaṇaṃ devaṃ pitrā saṃtāḍito bhṛśam
anekayātanāyāṃ sa rakṣito'nekadhā'munā /
jale sthale viṣādagnerviṣṇunā karuṇāvatā
hiraṇyakaśipuḥ sāyaṃ sarvalokabhayaṃkaraḥ /
nārasiṃhena vapuṣā nakharaiḥ sa vidāritaḥ
vārāheṇa hataḥ pūrvo daṃṣṭrayā vasudhāhṛtā /
virocanaḥ sutastasya balistasyābhavatsutaḥ
virocanaḥ sūryabhakto mukuṭaṃ prāptavāṃstataḥ /
ūcivāṃstaṃ ca saptāśvaḥ parahasto yadā spṛśyet
mukuṭasya tadā dhvaṃso bhavitā nātra saṃśayaḥ /
sa sūryavaradānena cakre tribhuvanaṃ vaśe
cyutasthānāstato devā acyutaṃ śaraṇaṃ yayuḥ /
sa cintāṃ mahatīṃ kṛtvā niścayaṃ nādhyagacchata
tatastena dhṛtaṃ rūpaṃ sarvayoṣidvaraṃ striyaḥ /
tena taṃ ramayāmāsa bahukālaṃ virocanam
tataḥ sa surataṃ kartumudyato'bhūtkubuddhimān /
tatastaṃ sudatī prāha mamaikā vāsanā'sti bhoḥ
abhyaṃgaṃ kuru pūrvaṃ tvaṃ tato hi raṃsyase mayā /
iti śrutvā sa tadvākyaṃ kāmāsakto'nvamodata
uttārya mukuṭaṃ sātha mūrdhni tailaṃ vyamardayat /
sa tadā śatacūrṇo'bhūttatsārūpyaṃ sa āptavān
(१३१२)
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bālacarite virocanavadho nāmaikonatriṃśo'dhyāyaḥ
adhyāya ३० prāraṃbha :-
ka uvāca /
balistu haribhaktatvānna kiñcidanvatapyata /
vedavedāṅgavitprājñaḥ sarvaśāstraviśāradaḥ
paranindāparadravyaparadrohaparāṅmukhaḥ/
dātā yajvā mānayitā mānyānāṃ paramādarāt
gacchanvadansvapanbhuñjaṃstiṣṭhannapi japanpiban /
dhyāyati sma hariṃ nityaṃ bhaktyā saṃsthiracetasā
ekadā śukramāhūya paripūjya yathāvidhi /
papraccha taṃ balirnītiṃ śakro bhuṅktte'marāvatīm
kathaṃ ca bhāgo nāsmākaṃ bhrātṛtve satataṃ sthite /
iti me saṃśayaṃ prājña chettumarhasyaśeṣataḥ
śukra uvāca /
tava pūrvairetadarthaṃ kṛtaṃ vairaṃ nirantaram /
suraiḥ sārddhaṃ mahābhāga te sarve nāśamāpitāḥ
devairviṣṇusahāyaistu nānāmāyābalāśrayāt /
tyaktvā vairaṃ bhavānsādhu yajatāṃ śatasaṃkhyayā
tatpuṇyasya balādaindraṃ padaṃ pūrṇamavāpsyasi/
baliruvāca /
samyagukttaṃ tvayā brahmannītiśāstraviśārada
sāmno dānavidherbhedājjaghanyo nigraho mataḥ /
so'pi puṇyabalātsidhyettasmātpuṇyaṃ dṛḍhaṃ matam
ka uvāca /
evaṃ sa niścayaṃ kṛtvā vasiṣṭhādīnsamāhṛyat /
bhṛgvārdīśca munīnpūjya sumuhūrte samārabhat
yajñaṃ mahāsamārambhaṃ sarvānandakaraṃ param /
sarve te yajñakuṇḍāni prācīsādhanapūrvakam
cakruśca kārayāmāsuryajñasambhārasaṃcayān /
vedikāmaṇḍapādīṃśca bhūmiśodhanapūrvakam
kṛtvā'bhyudayikaṃ śrāddhaṃ svastivācanapūrvakam /
mātṝṇāṃ pūjanaṃ kṛtvā sthāpayāmāsurādarāt /
mantrairnānāvidhairviprāḥ sarvā maṇḍapadevatāḥ
rejāte dampatī tatra śvetavastrāvalaḍ.kṛtau /
amātyarājasuhṛdāṃ paurāṇāṃ ca gaṇairvṛtau
sammānitāḥ striyo'paśyangavākṣastaṃ mahotsavam /
anvārabdhā brāhmaṇāste pūrvāgḍa.āni nyavartayan
ālabhanta paśuṃ vedakalpavākyānusārataḥ /
tattaddevāya tanmantrairjuhṛti sma vidhānataḥ १६
yajñavāṭe caturdvāraṃ sarveṣāmanivārite/
āyānti yānti sarve'pi pūjitāstrividhā janāḥ
vivadante mahāvādairekato viduṣāṃ janāḥ /
nṛtyantyapsaraso'nyatra paṭhante vaidikāḥ kṛtaḥ
gāyanti vaiṣṇavāḥ śaivā mṛdaṅagatālavādanaiḥ /
bhuṃjate brāhmaṇāḥ svecchā bhojanaṃ ṣaḍrasaiḥ kvacit
kathayanti kathā nānākathāḥ śṛṇvanti modakāḥ/
evaṃ suvitate yajñe vasiṣṭhādyā maharṣayaḥ
vasordhārāṃ sumahatīṃ pātayāmāsuragniṣu /
uttarāṃṅgāni saṃpādya rathe tau sthāpya dampatī
kartuṃ cāvabhṛthasnānaṃ sarve lokā viniryayuḥ /
nānāvāditra nirghoṣairvarabandīravairapi
vedaghoṣairbahuvidhaiḥ sāmagānairharipriyaiḥ /
snātvā''gatya hariṃ so'tha toṣayāmāsa tāndvijāna
anekaratnanicayairdhanairvastrairanekaśaḥ /
gobhiraśvairgajairgandhairicchāviṣayapūraṇaiḥ
ekonaśatamevaṃ te tasya yajñānapārayan /
śate yajñe samārabdhe śakraścintāṃ parāṃ yayau
kanīyāṃsaṃ sa śaraṇaṃ svapadabhraṃśaśaṅakayā/
kṣīrasāgaramadhyasthaṃ śeṣaśāyinamīśvarama
mayā saṃvāhitapadaṃ sevyamānaṃ surairapi/
gīyamānaṃ nāradena vīṇāhastena sādarama
tumburupramukhairanyairapsarogaṇakinnaraiḥ
astaudasau harirdṛṣṭvā taṃ hariṃ sveṣṭasiddhaye/
praṇamya sampuṭaṃ kṛtvā pāṇyorbhāvena sādaram
śakra uvāca /
namo'nantaśakte namo viśvayone namo viśvabhartre namo viśvakartre /
namo daityahantre namo'nekarūpa namaḥ saktacittārthadāyāstu nityam
ka uvāca /
evaṃ stutvā'bravīdenaṃ vāsavo baliceṣṭitam /
balirvirocanasuto vikhyāto bhuvanatraye
grahīṣyati mama padaṃ makhācchataguṇādayam /
yāvatasya bhavedvāṇī sarvaṃ jñātaṃ tu viṣṇunā
tata ūce sa bhagavānindraṃ saṃkaṭacintayā /
mama bhakto baliḥ śakra tapasvī vijitendriyaḥ
tapasaḥ phalametena bhoktavyaṃ śrutivākyataḥ/
na jāyate vṛthā karma śubhaṃ vā yadi vā'śubham
sādhayiṣye bhavatkāryaṃ sthirī kuru mano hare /
tataḥ sa garbhatāṃ pede adityā jaṭhare vibhuḥ
suṣūve navame māsi sā'ditistanayaṃ śubham/
prabhayā tasya te dīpā niṣprabhatvamupāgatan
snātvā śītajalenāśu jātakarmaṃ yathāvidhi /
cakāra kaśyapo dhīmānsvastivācanapūrvakam
kṛtvā pitramahāyajñaṃ mātṛpūjanapūrvakam /
dadarśa bālakaṃ paścātprāśayitvā ghṛtaṃ madhu
hrasvaṃ pṛthulamūrdhānaṃ laghupādaṃ bṛhattanum /
divyajñānasamāyuktaṃ divyaṃ dehaṃ caturbhujam
nānālaṃkārasaṃyuktaṃ jñātvā viṣṇumathānamat /
uvāca ca prasannātmā tapo vaṃśo'dya cakṣuṣī
jñānaṃ tathā''śramo dhanyo dharā svargo rasātalam /
dhanyastaddarśanādete saccidānandarūpiṇaḥ
ka uvāca /
evamākarṇya tadvākyamuvāca jagadīśvaraḥ/
adityāstapasā tuṣṭaḥ putratvamahamāgataḥ
hartuṃ bhūbhāramatulaṃ jyeṣṭhakāryaṃ ca sādhitum/
ityuktvā prākṛto bhūtvā'rudatstanyaṃ papāvatha
nāmaniṣkramaṇaṃ karma cakre'nnaprāśanaṃ muniḥ /
tṛtīye caulamabde sa paṃcame vratabandhanam
(१३५५)
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṃḍe bālacarite vāmanāvatārakathanaṃ nāma triṃśo'dhyāyaḥ
Original text: gaṇeśapurāṇam · Sanskrit Wikisource contributors · Sanskrit Wikisource · CC BY-SA 4.0