Ganesha Purana · Chapter 1.8

//athāṣṭamo'dhyāyaḥ //
bhṛguruvāca //
iti tenoditaṃ vākyaṃ muhurglāniṃ prakurvataḥ /
karuṇāyutamākarṇya nodbhinnaṃ hṛdayaṃ tava

vajrātsārataraṃ kiṃ nu brahmaṇā tyayi nirmitam /
hiṃsanād bahujantūnāṃ manuṣyāṇāṃ sahasraśaḥ

atiniṣṭhuratāṃ prāptaṃ kṛtaghnasyeva mānasam /
avocastvaṃ tatastantu kṛtānta iva niṣṭhuraḥ

cora uvāca //
kiṃ te vākyacayairvipraḥ vṛthāmayi niyojataiḥ /
aśrocaritapāṇḍityaṃ nyubje kumbhe yathā jalam

kveyaṃ mama matirmūḍha kvopadeśastavāpyayam /
tattva cinteva madhupe sāmprataṃ me na rocate

arthāsaktaya na kvāpi pitṛbandhuvicāraṇā /
yathā kāmāturasyāpi na bhītirhṛśca vidyate

śuddhiḥ kāke dyūtakāre satyaṃdhairyaṃ napuṃsake /
kāmaśānti striyāṃ sarpe kṣamā dṛṣṭvā tvayā nu kim

antike tvaṃ nisṛṣṭosi vyāpārarahitasya me /
vidhātrā daivayogena na tvāṃ muñcāmi karhicit

bhṛguruvāca //
ityuktvā śitiṃ khaḍgaṃ hastaādāya dakṣiṇe /
cakartātha śirastasya biḍāla iva mauṣakam

evaṃ te bahmahatyānāṃ saṃkhyāṃ kartuṃ na śakyate /
strībālavṛddhajantūnāṃ hatyānāṃ ca viśeṣataḥ

saṃkhyātāparapāpānāṃ vibhāgī jāyate yataḥ /
tato bahutithe kāle gate kāmaṃdate jarā

agatā kaphoglāniḥ svedehohikkāthavepathuḥ /
abhūttandrīcopaviṣṭe prasuptena ca sā bhavat

anādaraṃ ca cakruste putrā dāsyothasevakāḥ /
suhṛdaśca sutāścāpi naptārothāpi mitrakāḥ

eka evābhavattatra dṛṣṭaāpto rahasyakṛt /
anivārya gatirvipraḥ sa cāpi preṣitastvayā

ākārayituṃ sarvāṃstān munīn kānanavāsinaḥ /
te cāpi tvadbhayādeva dvijavākyātsamāgatāḥ

abravīstānnamaskṛtya matto dānāni gṛhyatām /
te bruvanna ca gṛhṇīmo dānāni patitasya te

yajanādhyāpanādyaunātsambandhādbhāṣaṇādapi /
paraṃ sañcarate pāpaṃ sahayānāsanāśanāt

iti te bhāṣaṇāstvāṃ gatvā ca nijamāśramam /
sasnuḥ sacailasarvepi pāvamānīstato japan

tatonutāpo manasi jātaḥ kāmaṃdate bhṛśam /
āmayātsvajanaistyāgādbrāhmaṇaiḥ parivarjanāt

jīrṇadevālayoddhāre bhavatte matirūrjitā /
dhanaṃ svaṃ vipulaṃ vīkṣya kupyaratnādi saṃyutam

tatonādiḥ parāmūrtirgaṇeśasya vane śubhā /
jīrṇa devālaye kṣudre sthitā te kathitā dvijaiḥ

tato'ti vistṛtaṃ dīrghaṃ catustoraṇasaṃyutam /
caturdvāraṃ suruciraṃ catuḥśikhara śobhitam

nānāstambhabhitaṃ nānā vedibhiḥ parivāritam /
muktāpravālaratnādyaiḥ racitaṃ rucirāṅgaṇam

nānāpuṣpadrumayutāṃ nānāphaladrumaiścitam /
caturdikṣucāruvārimayavāpī virājitam

prāsādaṃ nirmitavatastaddravyaṃ te vyayaṃ gatam /
kiñcitstriyā ca putraiśca suhṛdbhirbandhubhirhṛtam

tato nāti cirekāle pañcatvaṃ ca gato bhavān /
yāmyadūtaiḥ kaśāghātairbaddhaḥ santāḍito bhṛśam

kaṇṭakairviddhasarvāṅgaḥ śilāyāṃ pothitopi ca /
majjito narake ghore pūyaśoṇitakardame

evaṃ nītastutairdūtaiścitraguptayamāntike /
yamena pṛṣṭaḥ kiṃ puṇyamutabhokṣyasi pātakam

tvamavocaḥ puṇyamahaṃ pūrvaṃ bhokṣyāmi sūryaja /
tataḥ saurāṣṭradeśe tvaṃ rājatvena vinirmitaḥ

iti te kathitaṃ pūrvajanma pāpakaraṃ mayā /
śaraṇāgata kāruṇyāttapobala samāśrayāt

kānta prāsādakaraṇātsomakānto'bhavonṛpaḥ /
kāntayā kāntatarayā bhāsikāntyā śaśī yathā

sūta uvāca //
bhṛguṇābhihitaṃ śrutvā somakānto nṛpādhamaḥ /
tadvākye saṃśayāpanna āsīdaśmeva niṣkriyaḥ

vedaśāstrārthaviduṣo bhūtabhāvibhavadvidaḥ /
tapasvino bhṛgorvākye yataḥ sa saṃśayaṃ dadhau

niragankṣaṇamātreṇa tasyāṅgātpakṣiṇo bhṛśam /
nānāvarṇākṛtidharā babhakṣurnṛpatiṃ tadā

uḍīyoḍḍīyacañcograirdadaṃśurnṛpaśuṃ dṛḍhaiḥ /
utkṛtyotkṛtya māṃsāni nijakṣuste munisannidhau

tatotiduḥkhita tanuḥ śaraṇaṃ punarāgataḥ /
avadaddīnayā vācā bhṛguṃ jñānataponidhim

rājovāca //
tvadvane jātivairāṇāṃ paraspara bhayaṃ na hi /
tvatsamakṣaṃ kathamime mṛtaṃ māṃ mārayanti ca

tvatpāda pravaṇaṃ dīnaṃ sakuṣṭhaṃ śaraṇāgatam /
idānīṃ mocaya mune sarvasatvā bhayaṅkara

sūta uvāca //
ityuktaḥ punarapyāha bhṛgustaṃ dīnavatsalaḥ /
madvākyasaṃśayāditthamanubhūtaṃ nṛpatyayā

pratīkāraṃ vadiṣyāmi svastho bhava kṣaṇaṃ nṛpa /
mama huṃkāra mātreṇa gamiṣyanti dvijā ime

sūta uvāca //
dvijasya huṃkṛtiṃ śrutvā dvijāścāntarhitāstadā /
tutoṣa nṛpatiścāpi patnyamātyasamanvitā

// iti śrīgaṇeśapurāṇe upāsanākhaṇḍe nānāpakṣinivāraṇaṃ nāmāṣṭamo'dhyāyaḥ