Ganesha Purana · Chapter 1.10

// atha daśamo'dhyāyaḥ //
bhṛguruvāca //
nārāyaṇāṃśa saṃbhūtaḥ pārāśaryomahāmuniḥ /
atītānāgata jñānī vedaśāstrārthatatvavit

kṛtvā vedaṃ caturbhāgaṃ tadartha jñānasiddhaye /
svavidyāmadagarveṇaṃ purāṇaṃ kartumārabhat

samāpti sādhanaṃ naiva kṛtavān maṅgalaṃ purā /
gaṇeśasya natiṃ vāpi stutiṃ vā tasya vā kvacit

tatovighnābhibhūtaḥ sannarthaṃ kaṃcananāsmarat /
bhrāntirevā bhavattasya laukike'laukikepathi

nityanaimittikekāmyeśrautesmārte ca karmaṇi /
vyākhyāturvedaśāstrāṇāṃ sarvajñasya sa tepi ca

auṣadhībhiśca mantraiśca bhagnavīryaivāhirāṭ /
tastaṃ bhesvātmanibhṛśaṃ taddhetuṃ nābhyagacchata

tatogacchatsatyalokaṃ dhātāraṃ praṣṭumādarāt /
vismayākrāntahṛdayo hrīṇaḥ pārāśaro muniḥ

namaskṛtvā devagaṇāndevarṣīn kamalāsanam /
pūjito brahmaṇādatte niṣasādāsane śubhe

pāṇinācāspṛśatpādau pārāśaryo mahāmuniḥ /
praṇayāvanato bhūtvā brahmāṇaṃ praṣṭumārabhat

vyāsa uvāca //
brahmannadbhuta me taddhi kiṃ me daivādupasthitam /
vedārthāni purāṇāni kartuṃ me buddhirādṛtā

āvīkṣatokhilām̐llokān jñānācāra vivarjitān /
kalaukarmajaḍāṃstabdhān nāstikān vedanindakān

vidhiṃ caiva niṣedhaṃ ca jñāsyanti mama vākyataḥ /
mamaivatugataṃ jñānaṃ bhrāntaḥ kṣībaivābhavam

nahetuṃ tatra paśyāmi sphūrtiḥ kāpi na jāyate /
taddhetuṃ sphūrtihetuṃ ca praṣṭuṃ tvāmahamāgataḥ

anyaṃ kaṃ śaraṇaṃ yāmi vinā tvāṃ caturānana /
sarvajñaḥ sarvakartā tvaṃ mama bhrāntiṃ nivāraya

vadahetuṃ mama bhrānternārāyaṇasvarūpiṇaḥ /
nityācāravatobrahman sarvajñasya satopi ca

sūta uvāca //
evamākarṇya tadvākyaṃ vicārya kamalāsanaḥ /
praṇataṃ munimabhyāha prahasan vismayanniva

brahmovāca //
haṃta te kathayiṣyāmi gatiṃ sūkṣmāṃ hi karmaṇām /
vicārya myakkartavyaṃ karmasādhvitaraccayat

anyathā kurvataḥ puṃsaḥ kṛtaṃ bhavati cānyathā /
buddhyāyuktyārjavenāpi gurūṇi ca laghūni ca

kāryāṇi sādhayeddhīmān na garvān na ca matsarāt /
vāhana tvaṃ samāpanno garveṇa tu khageśvaraḥ

matsarān nāśitaṃ sarvaṃ ābikeya sutena ca /
matsarādeva rāmeṇa kṣatramutsāditaṃ purā

yonādi nidhanodevo jagatkartā jaganmayaḥ /
jagaddhātā jagaddhartā sadasadvyaktamavyayam

yo kartumanyathākartuṃ śaktaḥ kartuṃ ca sarvadā /
yasyājñā vaśagā nityaṃ devā indrapurogamāḥ

ahaṃ viṣṇuśca rudraśca sūryāgnivaruṇādayaḥ /
yo vighnahartā bhaktānāṃ vighnakartetarasya ca

tasmiṃstvaṃ kṛtavān garvaṃ svavidyābalasaṃśrayāt /
sarvajñatābhimānena na kṛtaṃ pūjanaṃ tvayā

smaraṇaṃ vā gaṇeśasya prārambhenyasya vā tathā /
na kṛtaṃ ca tvayā vyāsa tena bhrāntistavānagha

ārambhe sarvakāryāṇāṃ praveśe vāpi nirgame /
śrautesmārttelaukikeyosmṛtovighnaṃ karoti ca

yamāhuḥ paramānandaṃ yamāhuḥ paramāṃ gatim /
yamāhuḥ paramaṃ brahma vedaśāstrārthadarśinaḥ //
taṃ gaccha śaraṇaṃ vatsa dviradānanamādarāt

sa cetprasanne bhagavān vāñchitaṃ te kariṣyati /
nocedvarṣasahasreṇa na svavāñchāmavāpsyati

vyāsa uvāca //
ko sau gaṇeśaḥ kiṃ cāsya rūpaṃ vedyaṃ kathaṃ ca tat /
kasya vāyaṃ prasannobhūtpūrvaṃ hi caturānana

kativāhyavatārāśca kiṃ kiṃ kāryaṃ ca vai kṛtam /
pūrvaṃ ca pūjitaḥ kena kasmin kāle smṛtopi ca

mama vikṣipta cittasya pṛcchataḥ prapitāmaha /
etatsarvaṃ suvistārya brūhi me karuṇānidhe

// iti śrīgaṇeśapurāṇe upāsanākhaṇḍe vyāsapraśnavarṇanaṃ nāma daśamo'dhyāyaḥ