Dvāviṃśatyavadānakathā · Chapter 24
iti //
tato rājā asyā gāthāyāḥ sahaśravaṇāt prahlāditamanāḥ prītisaumanasyendriyajāto yakṣam uvāca // idaṃ guhyaka me śarīraṃ yatheṣṭaṃ kriyatām iti // tataḥ śakro devendro rājānaṃ meruvad akampya m anuttarāyāṃ samyaksaṃbodhau viditvā yakṣarūpam antardhāpya svarūpeṇa sthitvā prasādavikasitābhyāṃ nayanābhyām ekena pāṇinā putraṃ gṛhītvā dvitīyena ca bhāryāṃ rājānam abhyutsāhayann uvāca // sādhu sādhu satpuruṣa dṛḍhasaṃnāhas tvaṃ nacirād anena vyavasāyena anuttarā ṃ samyaksaṃbodhim abhisaṃbhotsyase / ayaṃ ca te iṣṭa jana samāgama iti //
tato rājā śakraṃ devendram idam avocat // sādhu sādhu kauśika kṛto 'smākaṃ dharmābhiprāyapūritaś ceti //
bhagavān āha // kiṃ manyadhve bhikṣavo yo ' sau tena kālena tena samayena surūpo nāma rājā babhūvāhaṃ saḥ / sundarakumāra ānandaḥ / sundarakā eṣaiva yaśodharā / tadāpi me bhikṣavo dharmahetor iṣṭabandhuparityāgaḥ svajīvitaparityāgaś ca kṛtaḥ prāg evedānīm / tasmāt tarhi bhikṣava evaṃ śikṣitavyam / yad dharmaṃ satkariṣyāmo gurukariṣyāmo mānayiṣyāmaḥ pūjayiṣyāmo ( Dak: 237 ) dharmaṃ satkṛtya gurukṛtya mānayitvā pūjayitvopaniśritya vihariṣyāma ity evaṃ vo bhikṣavaḥ śikṣitavyam iti //
iti dvāviṃśatikāvadānakathāyāṃ dānakathā //
[XXIV.] puṇyotsāhāvadānasūtra
atha śrībhagavān buddhaḥ sarvajñas tān sabhāśritān sarvāṃl lokān samālokya punaḥ saddharmam ādiśat //
śṛṇvantu kulaputrā yat saṃbodhijñānasādhanam /
saddharmaṃ tan mayākhyātaṃ sattvānāṃ bhadrakāranaṃ
prathamaṃ bodhisattvena saṃbodhijñānasiddhaye /
saṃbodhipraṇidhiṃ kṛtvā kartavyaṃ dānam īpsitam
tato viramya pāpebhyo daśabhyo 'pi samādarāt /
śuddhaśīlaṃ samādhāya caritavyaṃ susaṃvaram
tataḥ kleśān vinirjitya caturbrahmavihāriṇaḥ /
kṣāntivrataṃ sadā dhṛtvā caitavyaṃ jagaddhitam
tato dharmamahotsāhaṃ dhṛtvā sattvārthasādhane /
pāpamitraratiṃ tyaktvā sādhanīyaṃ mahadguṇam
tata iṣṭāśayaṃ tyaktvā kāmabhogavirāgiṇaḥ /
sudhīracittam ādhāya dhyātavyaṃ trijagaddhitam
tato 'mitrasaṃrāgaṃ tyaktvā saṃbodhirāgiṇā /
prajñābdhau bodhisadratnaṃ sādhanīyaṃ jagacchubhe
etāḥ pāramitāḥ ṣaḍḍhā ḥ pūrayitvā yathākramam /
sarvān māragaṇāñ jitvā saṃbodhijñānam āpsyate
tata evaṃ mahābhijñaḥ śrīsaṃpadvīryasadguṇaiḥ /
sarvasattvahitaṃ kṛtvā saṃbuddhapadam āpsyate
evaṃ yūyaṃ parijñāya saṃbuddhatvaṃ yadīcchatha /
evaṃ pāramitāḥ sarvāḥ pūrayedhvaṃ yathākramam
saṃbodhipraṇidhiṃ dhṛtvā caturbrahmavihāriṇaḥ /
triratnabhajanaṃ kṛtvā saṃcaradhvaṃ jagaddhite
etatpuṇyānubhāvena sarve yūyaṃ jitendriyāḥ /
arhantaḥ prāpya saṃbodhiṃ saṃbuddhapadam āpsyatha
ity ādiṣṭaṃ munīndreṇa śrutvā sarve 'pi bhikṣavaḥ /
evam asty iti prābhāṣya prābhyanandan prabodhitāḥ
sabhā sarvāvatī sā 'pi śrutvaitat saṃprasāditāḥ /
tatheti prativanditvā prābhyanandat prabodhitāḥ
Original text: Dvāviṃśatyavadānakathā · Edition: Mamiko Okada: Dvāviṃśatyavadānakathā. Ein mittelalterlicher buddhistische Text zur Spendenfrömmigkeit (Indica et Tibetica 24). Bonn : 1993 · Data entry Klaus Wille · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0