Devi Gita · Chapter 6
iti devīgītāyāṃ pañcamo 'dhyāyaḥ -
iti śrīdevībhāgavate mahāpurāṇe saptamaskandhe devīgītāyāṃ pañcatriṃśo 'dhyāyaḥ
atha ṣaṣṭho 'dhyāyaḥ -
saptamaḥ skandhaḥ
atha ṣaṭtriṃśo 'dhyāyaḥ
devyuvāca
ityādiyogayuktātmā dhyāyenmāṃ brahmarūpiṇīm /
bhaktyā nirvyājayā rājannāsane samupasthitaḥ
āviḥ sannihitaṃ guhācaraṃ nāma mahatpadam /
atraitat sarvam arpitam ejat prāṇannimiṣacca yat
etajjānatha sadasadvareṇyaṃ paraṃ vijñānādyadvariṣṭhaṃ prajānām /
yadarcimadyadaṇubhyo 'ṇu ca yasmiṃllokā nihitā lokinaśca
tadetadakṣaraṃ brahma sa prāṇastadu vāṅmanaḥ /
tadetat satyam amṛtaṃ tadveddhavyaṃ saumya viddhi
dhanurgṛhītvaupaniṣadaṃ mahāstraṃ śaraṃ hyupāsāniśitaṃ sandhayīta /
āyamya tadbhāvagatena cetasā lakṣyaṃ tadevākṣaraṃ saumya viddhi
praṇavo dhanuḥ śaro hyātmā brahma tallakṣyam ucyate /
apramattena veddhavyaṃ śaravattanmayo bhavet
yasmin dyauśca pṛthivī cāntarikṣam otaṃ manaḥ saha prāṇaiśca sarvaiḥ /
tam evaikaṃ jānathātmānam anyā vāco vimuñcathāmṛtasyaiṣa setuḥ
arā iva rathanābhau saṃhatā yatra nāḍyaḥ /
sa eṣo 'ntaścarate bahudhā jāyamānaḥ
Omityevaṃ dhyāyathātmānaṃ svasti vaḥ pārāya tamasaḥ parastāt /
divye brahmapure vyomni ātmā sampratiṣṭhitaḥ
manomayaḥ prāṇaśarīranetā pratiṣṭhito 'nne hṛdayaṃ sannidhāya /
tadvijñānena paripaśyanti dhīrā ānandarūpam amṛtaṃ yadvibhāti
bhidyate hṛdayagranthiśchidyante sarvasaṃśayāḥ /
kṣīyante cāsya karmāṇi tasmin dṛṣṭe parāvare
hiraṇmaye pare kośe virājaṃ brahma niṣkalam /
tacchubhraṃ jyotiṣāṃ jyotis tadyadātmavido viduḥ
na tatra sūryo bhāti na candratārakaṃ nemā vidyuto bhānti kuto 'yam agniḥ /
tameva bhāntam anubhāti sarvaṃ tasya bhāsā sarvam idaṃ vibhāti
brahmaivedam amṛtaṃ purastādbrahma paścādbrahma dakṣiṇataścottareṇa /
adhaścordhvaṃ ca prasṛtaṃ brahmaivedaṃ viśvaṃ variṣṭham
etādṛganubhavo yasya sa kṛtārtho narottamaḥ /
brahmabhūtaḥ prasannātmā na śocati na kāṅkṣati
dvitīyādvai bhayaṃ rājaṃstadabhāvādbibheti na /
na tadviyogo me 'pyasti madviyogo 'pi tasya na
aham eva sa so 'haṃ vai niścitaṃ viddhi parvata /
maddarśanaṃ tu tatra syādyatra jñānī sthito mama
nāhaṃ tīrthe na kailāse vaikuṇṭhe vā na karhicit /
vasāmi kintu majjñānihṛdayāmbhojamadhyame
matpūjākoṭiphaladaṃ sakṛnmajjñānino 'rcanam /
kulaṃ pavitraṃ tasyāsti jananī kṛtakṛtyakā
viśvambharā puṇyavatī cillayo yasya cetasaḥ /
brahmajñānaṃ tu yatpṛṣṭaṃ tvayā parvata sattama
kathitaṃ tanmayā sarvaṃ nāto vaktavyam asti hi /
idaṃ jyeṣṭhāya putrāya bhaktiyuktāya śīline
śiṣyāya ca yathoktāya vaktavyaṃ nānyathā kvacit /
yasya deve parā bhaktiryathā deve tathā gurau
tasyaite kathitā hyarthāḥ prakāśante mahātmanaḥ /
yenopadiṣṭāvidyeyaṃ sa eva parameśvaraḥ
yasyāyaṃ sukṛtaṃ kartum asamarthastato ṛṇī /
pitrorapyadhikaḥ prokto brahmajanmapradāyakaḥ
pitṛjātaṃ janma naṣṭaṃ netthaṃ jātaṃ kadācana /
tasmai na druhyedityādi nigamo 'pyavadannaga
tasmācchāstrasya siddhānto brahmadātā guruḥ paraḥ /
śive ruṣṭe gurustrātā gurau ruṣṭe na śaṅkaraḥ
tasmāt sarvaprayatnena śrīguruṃ toṣayennaga /
kāyena manasā vācā sarvadā tatparo bhavet
anyathā tu kṛtaghnaḥ syāt kṛtaghne nāsti niṣkṛtiḥ /
indreṇātharvaṇāyoktā śiraścheda pratijñayā
aśvibhyāṃ kathane tasya śiraśchinnaṃ ca vajriṇā /
aśvīyaṃ tacchiro naṣṭaṃ dṛṣṭvā vaidyau surottamau
punaḥ saṃyojitaṃ svīyaṃ tābhyāṃ muniśirastadā /
iti saṅkaṭasampādyā brahmavidyā nagādhipa
Original text: Devīgītā (= Devībhāgavata-Purāṇa 7,31-40) · Data entry Ursula Honegger · GRETIL (Göttingen) · CC BY-NC-SA 4.0