Devi Bhagavata Purana · Chapter 9.14

gaṅ‌gāyāḥ kṛṣṇapat‍nītvavarṇanam
nārada uvāca
lakṣmīḥ sarasvatī gaṅ‌gā tulasī viśvapāvanī /
etā nārāyaṇasyaiva catasraśca priyā iti

gaṅ‌gā jagāma vaikuṇṭhamidameva śrutaṃ mayā /
kathaṃ sā tasya pat‍nī ca babhūveti ca na śrutam

śrīnārāyaṇa uvāca
gaṅ‌gā jagāma vaikuṇṭhaṃ tatpaścājjagatāṃ vidhiḥ /
gatvovāca tayā sārdhaṃ praṇamya jagadīśvaram

brahmovāca
rādhākṛṣṇāṅ‌gasambhūtā yā devī dravarūpiṇī /
navayauvanasampannā suśīlā sundarī varā

śuddhasattvasvarūpā ca krodhāhaṅ‌kāravarjitā /
tadaṅ‌gasambhavā nānyaṃ vṛṇotīyaṃ ca taṃ vinā

tatrātimāninī rādhā sā ca tejasvinī varā /
samudyuktā pātumimāṃ bhīteyaṃ buddhipūrvakam

viveśa caraṇāmbhoje kṛṣṇasya paramātmanaḥ /
sarvatra golakaṃ śuṣkaṃ dṛṣṭvāhamagamaṃ tadā

goloke yatra kṛṣṇaśca sarvavṛttāntaprāptaye /
sarvāntarātmā sarveṣāṃ jñātvābhiprāyameva ca

bahiścakāra gaṅ‌gā ca pādāṅ‌guṣṭhanakhāgrataḥ /
dattvāsyai rādhikāmantraṃ pūrayitvā ca golakam

praṇamya tāṃ ca rādheśaṃ gṛhītvātrāgamaṃ prabho /
gāndharveṇa vivāhena gṛhāṇemāṃ sureśvarīm

sureśvareṣu rasiko rasikeyaṃ samāgatā /
tvaṃ rat‍naṃ puṃsu deveśa strīrat‍naṃ strīṣviyaṃ satī

vidagdhayā vidagdhena saṅ‌gamo guṇavān bhavet /
upasthitāṃ svayaṃ kanyāṃ na gṛhṇātīha yaḥ pumān

taṃ vihāya mahālakṣmī ruṣṭā yāti na saṃśayaḥ /
yo bhavetpaṇḍitaḥ so 'pi prakṛtiṃ nāvamanyate

sarve prākṛtikāḥ puṃsaḥ kāminyaḥ prakṛteḥ kalāḥ /
tvameva bhagavānnātho nirguṇaḥ prakṛteḥ paraḥ

ardhāṅ‌gaṃ dvibhujaḥ kṛṣṇo yo'rdhāṅ‌gena caturbhujaḥ /
kṛṣṇavāmāṅ‌gasambhūtā babhūva rādhikā purā

dakṣiṇāṃśaḥ svayaṃ sā ca vāmāṃśaḥ kamalā tathā /
teneyaṃ tvāṃ vṛṇotyeva yatastvaddehasambhavā

ekāṅ‌gaṃ caiva strīpuṃsoryathā prakṛtipūruṣau /
ityevamuktvā dhātā tāṃ taṃ samarpya jagāma saḥ

gāndharveṇa vivāhena tāṃ jagrāha hariḥ svayam /
nārāyaṇaḥ karaṃ dhṛtvā puṣpacandanacarcitam

reme ramāpatistatra gaṅ‌gayā sahito mudā /
gaṅ‌gā pṛthvīṃ gatā yā sā svasthānaṃ punarāgatā

nirgatā viṣṇupādābjāttena viṣṇupadīti ca /
mūrcchāṃ samprāpa sā devī navasaṅ‌gamalīlayā

rasikā sukhasambhogād‌rasikeśvarasaṃyutā /
tāṃ dṛṣṭvā duḥkhitā vāṇī padmayā varjitāpi ca

nityamīrṣyati tāṃ vāṇī na ca gaṅ‌gā sarasvatīm /
gaṅ‌gā śaśāpa kopena bhārate ca haripriyā

gaṅ‌gayā saha tasyaiva tisro bhāryā ramāpateḥ /
sārdhaṃ tulasyā paścācca catasraścābhavanmune

iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ
navamaskandhe gaṅ‌gāyāḥ kṛṣṇapat‍nītvavarṇanaṃ nāma caturdaśo'dhyāyaḥ