Devi Bhagavata Purana · Chapter 7.21

etasminnantare prāpto viśvāmitro mahātapāḥ /
antakena samaḥ kruddho dhanaṃ svaṃ yācituṃ hṛdā

tamālokya hariścandraḥ papāta bhuvi mūrcchitaḥ /
sa vāriṇā tamabhyukṣya rājānamidamabravīt

uttiṣṭhottiṣṭha rājendra svāṃ dadasveṣṭadakṣiṇām /
ṛṇaṃ dhārayatāṃ duḥkhamahanyahani vardhate

āpyāyamānaḥ sa tadā himaśītena vāriṇā /
avāpya cetanāṃ rājā viśvāmitramavekṣya ca

punarmohaṃ samāpede hyatha krodhaṃ yayau muniḥ
samāśvāsya ca rājānaṃ vākyamāha dvijottamaḥ

viśvāmitra uvāca -
dīyatāṃ dakṣiṇā sā me yadi dhairyamavekṣase /
satyenārkaḥ pratapati satye tiṣṭhati medinī

satye proktaḥ paro dharmaḥ svargaḥ satye pratiṣṭhitaḥ /
aśvamedhasahasraṃ tu satyaṃ ca tulayā dhṛtam

aśvamedhasahasrāddhi satyamekaṃ viśiṣyate /
athavā kiṃ mamaitena proktenāsti prayojanam

madīyāṃ dakṣiṇāṃ rājanna dāsyati bhavānyadi /
astācalagate hyarke śapsyāmi tvāmato dhruvam

ityuktvā sa yayau vipro rājā cāsīd‌bhayāturaḥ /
duḥkhībhūto'vanau niḥsvo nṛśaṃsamuninārditaḥ

sūta uvāca -
etasminnantare tatra brāhmaṇo vedapāragaḥ /
brāhmaṇairbahubhiḥ sārdhaṃ niryayau svagṛhād‌ bahiḥ

tato rājñī tu taṃ dṛṣṭvā āyāntaṃ tāpasaṃ sthitam /
uvāca vākyaṃ rājānaṃ dharmārthasahitaṃ tadā

trayāṇāmapi varṇānāṃ pitā brāhmaṇa ucyate /
pitṛdravyaṃ hi putreṇa grahītavyaṃ na saṃśayaḥ

tasmādayaṃ prārthanīyo dhanārthamiti me matiḥ /
rājovāca -
nāhaṃ pratigrahaṃ kāṅkṣe kṣatriyo'haṃ sumadhyame

yācanaṃ khalu viprāṇāṃ kṣatriyāṇāṃ na vidyate /
gururhi vipro varṇānāṃ pūjanīyo'sti sarvadā

tasmād‌ gururna yācyaḥ syātkṣatriyāṇāṃ viśeṣataḥ /
yajanādhyayanaṃ dānaṃ kṣatriyasya vidhīyate

śaraṇāgatānāmabhayaṃ prajānāṃ pratipālanam /
na cāpyevaṃ tu vaktavyaṃ dehīti kṛpaṇaṃ vacaḥ

dadāmītyeva me devi hṛdaye nihitaṃ vacaḥ /
arjitaṃ kutracid‌ dravyaṃ brāhmaṇāya dadāmyaham

pat‍nyuvāca -
kālaḥ samaviṣamakaraḥ paribhavasammānamānadaḥ kālaḥ /
kālaḥ karoti puruṣaṃ dātāraṃ yācitāraṃ ca

vipreṇa viduṣā rājā kruddhenātibalīyasā /
rājyānnirastaḥ saukhyācca paśya kālasya ceṣṭitam

rājovāca -
asinā tīkṣṇadhāreṇa varaṃ jihvā dvidhā kṛtā /
na tu mānaṃ parityajya dehi dehīti bhāṣitam

kṣatriyo'haṃ mahābhāge na yāce kiñcidapyaham /
dadāmi vāhaṃ nityaṃ hi bhujavīryārjitaṃ dhanam

pat‍nyuvāca -
yadi te hi mahārāja yācituṃ na kṣamaṃ manaḥ /
ahaṃ tu nyāyato dattā devairapi savāsavaiḥ

ahaṃ śāsyā ca patyā ca rakṣyā caiva mahādyute /
manmaulyaṃ saṃgṛhītvātha gurvarthaṃ sampradīyatām

etadvākyamupaśrutya hariścandro mahīpatiḥ /
kaṣṭaṃ kaṣṭamiti procya vilalāpātiduḥkhitaḥ

bhāryā ca bhūyaḥ prāhedaṃ kriyatāṃ vacanaṃ mama /
vipraśāpāgnidagdhatvānnīcatvamupayāsyasi

na dyutahetorna ca madyaheto-
rna rājyahetorna ca bhogahetoḥ /
dadasva gurvarthamato mayā tvaṃ
satyavratatvaṃ saphalaṃ kuruṣva

iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ
saptamaskandhe hariścandropākhyānavarṇanaṃ nāma ekaviṃśo'dhyāyaḥ