Devi Bhagavata Purana · Chapter 4.12

jayantyā śukrasahavāsavarṇanam
vyāsa uvāca
taṃ dṛṣṭvā tu vadhaṃ ghoraṃ cukrodha bhagavānbhṛguḥ /
vepamāno'tiduḥkhārtaḥ provāca madhusūdanam

bhṛguruvāca
akṛtyaṃ te kṛtaṃ viṣṇo jānanpāpaṃ mahāmate /
vadho'yaṃ viprajātāyā manasā kartumakṣamaḥ

ākhyātastvaṃ sattvaguṇaḥ smṛto brahmā ca rājasaḥ /
tathāsau tāmasaḥ śambhurviparītaṃ kathaṃ smṛtam

tāmasastvaṃ kathaṃ jātaḥ kṛtaṃ karmātininditam /
avadhyā strī tvayā viṣṇo hatā kasmānnirāgasā

śapāmi tvāṃ durācāraṃ kimanyatprakaromi te /
vidhuro'haṃ kṛtaḥ pāpa tvayāhaṃ śakrakāraṇāt

na śape'haṃ tathā śakraṃ śape tvāṃ madhusūdana /
sadā chalaparo'si tvaṃ kīṭayonirdurāśayaḥ

ye ca tvāṃ sāttvikaṃ prāhuste mūrkhā munayaḥ kila /
tāmasastvaṃ durācāraḥ pratyakṣaṃ me janārdana

avatārā mṛtyuloke santu macchāpasambhavāḥ /
prāyo garbhabhavaṃ duḥkhaṃ bhuṃkṣva pāpājjanārdana

vyāsa uvāca
tatastenātha śāpena naṣṭe dharme punaḥ punaḥ /
lokasya ca hitārthāya jāyate mānuṣeṣviha

rājovāca
bhūgubhāryā hatā tatra cakreṇāmitatejasā /
gārhasthyañca punastasya kathaṃ jātaṃ mahātmanaḥ

vyāsa uvāca
iti śaptvā hariṃ roṣāttadādāya śirastvaran /
kāye saṃyojya tarasā bhṛguḥ provāca kāryavit

adya tvāṃ viṣṇunā devi hatāṃ sañjīvayāmyaham /
yadi kṛtsno mayā dharmo jñāyate carito'pi vā

tena satyena jīveta yadi satyaṃ bravīmyaham /
paśyantu devatāḥ sarvā mama tejobalaṃ mahat

ad‌bhistvāṃ prokṣya śītābhirjīvayāmi tapobalāt /
satyaṃ śaucaṃ tathā vedā yadi me tapaso balam

vyāsa uvāca
ad‌bhiḥ samprokṣitā devī sadyaḥ sañjīvitā tadā /
utthitā paramaprītā bhṛgorbhāryā śucismitā

tatastāṃ sarvabhūtāni dṛṣṭvā suptotthitāmiva /
sādhu sādhviti taṃ tāṃ tu tuṣṭuvuḥ sarvato diśam

evaṃ sañcīvitā tena bhṛguṇā varavarṇinī /
vismayaṃ paramaṃ jagmurdevāḥ sendrā vilokya tat

indraḥ surānathovāca muninā jīvitā satī /
kāvyastaptvā tapo ghoraṃ kiṃ kariṣyati mantravit

vyāsa uvāca
gatā nidrā surendrasya dehe'kṣemamabhūnnṛpa /
smṛtvā kāvyasya vṛttāntaṃ mantrārthamatidāruṇam

vimṛśya manasā śakro jayantīṃ svasutāṃ tadā /
uvāca kanyāṃ cārvaṅgīṃ smitapūrvamidaṃ vacaḥ

gaccha putri mayā dattā kāvyāya tvaṃ tapasvine /
samārādhaya tanvaṅ‌gi matkṛte taṃ vaśaṃ kuru

upacārairmuniṃ taistaiḥ samārādhya manaḥpriyaiḥ /
bhayaṃ me tarasā gatvā hara tatra varāśrame // २२ /
sā piturvacanaṃ śrutvā tatrāgacchanmanoramā /
tamapaśyadviśālākṣī pibantaṃ dhūmamāśrame

tasya dehaṃ samālokya smṛtvā vākyaṃ pitustadā /
kadalīdalamādāya vījayāmāsa taṃ munim

nirmalaṃ śītalaṃ vāri samānīya suvāsitam /
pānāya kalpayāmāsa bhaktyā paramayā laghu

chāyāṃ vastrātapatreṇa bhāskare madhyage sati /
racayāmāsa tanvaṅgī svayaṃ dharme sthitā satī

phalānyānīya divyāni pakvāni madhurāṇi ca /
mumocāgre munestasya bhakṣārthaṃ vihitāni ca

kuśāḥ prādeśamātrā hi haritāḥ śukasannibhāḥ /
dadhārāgre'tha puṣpāṇi nityakarmasamṛddhaye

nidrārthaṃ kalpayāmāsa saṃstaraṃ pallavānvitam /
tasminmunau cādarasthā cakāra vyajanaṃ śanaiḥ

hāvabhāvādikaṃ kiñcidvikārajananaṃ ca tat /
na cakāra jayantī sā śāpabhītā munestadā

stutiṃ cakāra tanvaṅgī gīrbhistasya mahātmanaḥ /
subhāṣiṇyanukūlābhiḥ prītikartrībhirapyuta

prabuddhe jalamādāya dadhārācamanāya ca /
mano'nukūlaṃ satataṃ kurvantī vyacarattadā

indro'pi sevakāṃstatra preṣayāmāsa cāturaḥ /
pravṛttiṃ jñātukāmo vai munestasya jitātmanaḥ

evaṃ bahūni varṣāṇi paricaryāparābhavat /
nirvikārā jitakrodhā brahmacaryaparā satī

pūrṇe varṣasahasre tu parituṣṭo maheśvaraḥ /
vareṇa chandayāmāsa kāvyaṃ prītamanā haraḥ

īśvara uvāca
yacca kiñcidapi brahmanvidyate bhṛgunandana /
pratipaśyasi yatsarvaṃ yacca vācyaṃ na kasyacit

sarvābhibhāvakatvena bhaviṣyasi na saṃśayaḥ /
avadhyaḥ sarvabhūtānāṃ prajeśaśca dvijottamaḥ

vyāsa uvāca
evaṃ dattvā varāñchambhustatraivāntaradhīyata /
kāvyastāmatha saṃvīkṣya jayantīṃ vākyamabravīt

kāsi kasyāsi suśroṇi brūhi kiṃ te cikīrṣitam /
kimarthamiha samprāptā kāryaṃ vada varoru me

kiṃ vāñchasi karomyadya duṣkaraṃ cetsulocane /
prīto'smi tvatkṛtenādya varaṃ varaya suvrate

tataḥ sā tu muniṃ prāha jayantī muditānanā /
cikīrṣitaṃ me bhagavaṃstapasā jñātumarhasi

śukra uvāca
jñātaṃ mayā tathāpi tvaṃ brūhi yanmanasepsitam /
karomi sarvathā bhadraṃ prīto'smi paricaryayā

jayantyuvāca
śakrasyāhaṃ sutā brahman pitrā tubhyaṃ samarpitā /
jayantī nāmataścāhaṃ jayantāvarajā mune

sakāmāsmi tvayi vibho vāñchitaṃ kuru me'dhunā /
raṃsye tvayā mahābhāga dharmataḥ prītipūrvakam

śukra uvāca
mayā saha tvaṃ suśroṇi daśavarṣāṇi bhāmini /
sarvairbhūtairadṛśyā ca ramasveha yadṛcchayā

vyāsa uvāca
evamuktvā gṛhaṃ gatvā jayantyāḥ pāṇimudvahan /
tayā sahāvasaddevyā daśavarṣāṇi bhārgavaḥ

adṛśyaḥ sarvabhūtānāṃ māyayā saṃvṛtaḥ prabhuḥ /
daityāstamāgataṃ śrutvā kṛtārthaṃ mantrasaṃyutam

abhijagmurgṛhe tasya muditāste didṛkṣavaḥ /
nāpaśyan ramamāṇaṃ te jayantyā saha saṃyutam

tadā vimanasaḥ sarve jātā bhagnodyamāśca te /
cintāparātidīnāśca vīkṣamāṇāḥ punaḥ punaḥ

adṛṣṭvā taṃ tu saṃvṛttaṃ pratijagmuryathāgatam /
svagṛhāndaityavaryāste cintāviṣṭā bhayāturāḥ

ramamāṇaṃ tathā jñātvā śakraḥ provāca taṃ gurum /
bṛhaspatiṃ mahābhāga kiṃ kartavyamitaḥ param

gacchādya dānavānbrahmanmāyayā tvaṃ pralobhaya /
asmākaṃ kuru kāryaṃ tvaṃ buddhyā sañcintya mānada

tacchrutvā vacanaṃ kāvyaṃ ramamāṇaṃ susaṃvṛtam /
jñātvā tad‌rūpamāsthāya daityānmati yayau guruḥ

gatvā tatrātibhaktyāsau dānavānsamupāhvayat /
āgatāste'surāḥ sarve dadṛśuḥ kāvyamagrataḥ

praṇamya saṃsthitāḥ sarve kāvyaṃ matvātimohitāḥ /
na viduste gurormāyāṃ kāvyarūpavibhāvinīm

tānuvāca guruḥ kāvyarūpaḥ pracchannamāyayā /
svāgataṃ mama yājyānāṃ prāpto'haṃ vo hitāya vai

ahaṃ vo bodhayiṣyāmi vidyāṃ prāptāmamāyayā /
tapasā toṣitaḥ śambhuryuṣmatkalyāṇahetave

tacchrutvā prītamanaso jātāste dānavottamāḥ /
kṛtakāryaṃ guruṃ matvā jahṛṣuste vimohitāḥ

praṇemuste mudā yuktā nirātaṅkā gatavyathāḥ /
devebhyaśca bhayaṃ tyaktvā tasthuḥ sarve nirāmayāḥ

iti śrīmaddevībhāgavate mahāpurāṇe'ṣṭādaśasāhasryāṃ saṃhitāyāṃ
caturthaskandhe jayantyā śukrasahavāsavarṇanaṃ nāma dvādaśo'dhyāyaḥ