Brahmavaivarta Purana · Chapter 2.12

nārada uvāca //
lakṣmīḥ sarasvatī gaṃgā tulasī lokapāvanī //
etā nārāyaṇasyaiva catasraśca priyā iti

gaṃgā jagāma vaikuṇṭhamidameva śrutaṃ mayā //
kathaṃ sā tasya patnī ca babhūva brūhi keśava

nārāyaṇa uvāca //
gaṃgā jagāma vaikuṇṭhaṃ tatpaścācca gato vidhiḥ //
gatvovāca tayā sārddhaṃ praṇamya jagadīśvaram

brahmovāca //
rādhākṛṣṇāgasaṃbhūtā yā devī dravarūpiṇī //
tadadhiṣṭhātṛdevīyaṃ rūpeṇāpratimā bhuvi

navayauvanasampannā suśīlā sundarī varā //
śuddhasattvasvarūpā ca krodhāhaṅkāravarjitā

yadaṅgasambhavā nānyaṃ vṛṇotīyaṃ ca taṃ vinā //
tatrāpi māninī rādhā mahātejasvinī varā

samudyatā pātumimāṃ bhīteyaṃ buddhipūrvakam //
viveśa caraṇāmbhoje kṛṣṇasya paramātmanaḥ

sarvaṃ viśuṣkaṃ golokaṃ dṛṣṭvā'hamagamaṃ tadā //
golākaṃ yatra kṛṣṇaśca sarvavṛttāntalabdhaye

sarvāntarātmā sarvaṃ no jñātvā'bhiprāyameva ca //
bahiścakāra gaṃgāṃ ca pādāṅguṣṭhanakhāgrataḥ

dattvā'syai rādhikāmantraṃ pūrayitvā ca golakam //
saṃpraṇamya ca rādheśaṃ gṛhītvā'trāgamaṃ vibho

gāndharveṇa vivāhena gṛhāṇemāṃ sureśvarīm //
sureśvarastvaṃ rasiko rasikāṃ rasabhāvanaḥ

puṃratnaṃ puṃsu deveṣu strīratnaṃ strīṣviyaṃ satī //
vidagdhāyā vidagdhena saṅgamo guṇavānbhavet

upasthitāṃ ca yaḥ kanyāṃ na gṛhṇāti madena ca //
taṃ vihāya mahālakṣī ruṣṭā yāti na saṃśayaḥ //

yo bhavetpaṇḍitaḥ so'pi prakṛtiṃ nāvamanyate //
sarve prākṛtikāḥ puṃsaḥ kāminyaḥ prakṛteḥ kalāḥ

tvameva bhagavā nādyo nirguṇaḥ prakṛteḥ paraḥ //
arddhāṃgo dvibhujaḥ kṛṣṇo'pyardhāṃgena caturbhujaḥ

kṛṣṇavāmāṃgasambhūtā paramā rādhikā purā //
dakṣiṇāṅgātsvayaṃ sā ca vāmāṅgātkamalā yathā

tena tvāṃ sā vṛṇotyeva yatastvaddehasambhavā //
strīpuṃsau vai tathaikāṅgau yathā prakṛtipūruṣau

ityevamuktvā dhātā ca tāṃ samarpya jagāma saḥ //
gāndharveṇa vivāhena tāṃ jagrāha hariḥ svayam

śayyāṃ ratikarīṃ kṛtvā puṣpacandanacarcitām //
reme ramāpatistatra gaṅgayā sahito mudā

gāṃ pṛthvīṃ ca gatā yasmātsvasthānaṃ punarāgatā //
nirgatā viṣṇupādācca gaṅgā viṣṇupadī smṛtā

mūrcchāṃ samprāpa sā devī navasaṅgamamātrataḥ //
rasikā sukhasambhogādrasikeśvarasaṃyutā

taddṛṣṭvā duḥkhitā vāṇī sāpatnyerṣyāvivarjitā //
nityamīrṣyati tāṃ vāṇī na ca gaṃgā sarasvatīm

gaṅgayā sahitasyaiva tisro bhāryā ramāpateḥ //
sārddhaṃ tulasyā paścācca catasro hyabhavanmune

iti śrībrahmavaivartte mahāpurāṇe dvitīye prakṛtikhaṇḍe nāradanārāyaṇasaṃvāde gaṅgopākhyānaṃ nāma dvādaśo'dhyāyaḥ