Brahma Purana · Chapter 151

nimnabhedam iti khyātaṃ sarvapāpapraṇāśanam
gaṅgāyā uttare pāre tīrthaṃ trailokyaviśrutam //

yasya saṃsmaraṇenāpi sarvapāpakṣayo bhavet
vedadvīpaś ca tatraiva darśanād vedavid bhavet //

urvaśīṃ cakame rājā ailaḥ paramadhārmikaḥ
ko na moham upāyāti vilokya madirekṣaṇām //

sā prāyād yatra rājāsau ghṛtaṃ stokaṃ samaśnute
ānagnadarśanāt kṛtvā tasyāḥ kālāvadhiṃ nṛpaḥ //

tāṃ svīcakāra lalanāṃ yūnāṃ ramyāṃ navāṃ navām
suptāyāṃ śayane tasyāṃ samuttasthau purūravāḥ //

vilokya taṃ vivasanaṃ tadaivāsau vinirgatā
vidyuccañcalacittānāṃ kva sthairyaṃ nanu yoṣitām //

īkṣāṃ cakre sa śarvaryāṃ vivastro vismito mahān
etasminn antare rājā yuddhāyāgād ripūn prati //

tāñ jitvā punar apy āgād devalokaṃ supūjitam
sa cāgatya mahārājo vasiṣṭhāc ca purodhasaḥ //

urvaśyā gamanaṃ śrutvā tato duḥkhasamanvitaḥ
na juhoti na cāśnāti na śṛṇoti na paśyati //

etasminn antare tatra mṛtāvasthaṃ nṛpottamam
bodhayām āsa vākyaiś ca hetubhūtaiḥ purohitaḥ //

sā mṛtādya mahārāja mā vyathasva mahāmate
evaṃ sthitaṃ tu mā tvāṃ vai aśivāḥ spṛśyur āśugāḥ //

na vai straiṇāni jānīṣe hṛdayāni mahāmate
śālāvṛkāṇāṃ yādṝṃśi tasmāt tvaṃ bhūpa mā śucaḥ //

ko nāma loke rājendra kāminībhir na vañcitaḥ
vañcakatvaṃ nṛśaṃsatvaṃ cañcalatvaṃ kuśīlatā //

iti svābhāvikaṃ yāsāṃ tāḥ kathaṃ sukhahetavaḥ
kālena ko na nihataḥ ko 'rthī gauravam āgataḥ //

śriyā na bhrāmitaḥ ko vā yoṣidbhiḥ ko na khaṇḍitaḥ
svapnamāyopamā rājan madaviplutacetasaḥ //

sukhāya yoṣitaḥ kasya jñātvaitad vijvaro bhava
vihāya śaṃkaraṃ viṣṇuṃ gautamīṃ vā mahāmate
duḥkhināṃ śaraṇaṃ nānyad vidyate bhuvanatraye //

etac chrutvā tato rājā duḥkhaṃ saṃhṛtya yatnataḥ
gautamyā madhyasaṃstho 'sāv ailaḥ paramadhārmikaḥ //

tatra cārādhayām āsa śivaṃ devaṃ janārdanam
brahmāṇaṃ bhāskaraṃ gaṅgāṃ devān anyāṃś ca yatnataḥ //

yo vipanno na tīrthāni devatāś ca na sevate
sa kālavaśago jantuḥ kāṃ daśām anuyāsyati //

tadīśvaraikaśaraṇo gautamīsevanotsukaḥ
parāṃ śraddhām upagataḥ saṃsārāsthāparāṅmukhaḥ //

īje yajñāṃś ca bahulān ṛtvigbhir bahudakṣiṇān
vedadvīpo 'bhavat tena yajñadvīpaḥ sa ucyate //

paurṇamāsyāṃ tu śarvaryāṃ tatrāyāti sadorvaśī
tasya dīpasya yaḥ kuryāt pradakṣiṇam atho naraḥ //

pradakṣiṇīkṛtā tena pṛthivī sāgarāmbarā
vedānāṃ smaraṇaṃ tatra yajñānāṃ smaraṇaṃ tathā //

sukṛtī tatra yaḥ kuryād vedayajñaphalaṃ labhet
ailatīrthaṃ tu taj jñeyaṃ tad eva ca purūravam //

vāsiṣṭhaṃ cāpi tat tu syān nimnabhedaṃ tad ucyate
aile rājñi na kiṃcit syān nimnaṃ sarveṣu karmasu //

yad etan nimnam urvaśyāṃ sarvabhāvena vartanam
tac cāpi bheditaṃ nimnaṃ vasiṣṭhena ca gaṅgayā //

nimnabhedam abhūt tena dṛṣṭādṛṣṭeṣṭasiddhidam
tatra sapta śatāny āhus tīrthāni guṇavanti ca //

teṣu snānaṃ ca dānaṃ ca sarvakratuphalapradam
snānaṃ kṛtvā nimnabhede yaḥ paśyati surān imān //

iha cāmutra vā nimnaṃ na kiṃcit tasya vidyate
sarvonnatim avāpyāsau modate divi śakravat //