Atharva Veda · Chapter 20.127

idaṃ janā upa śruta narāśaṃsa staviṣyate /
ṣaṣṭiṃ sahasrā navatiṃ ca kaurama ā ruśameṣu dadmahe

uṣṭrā yasya pravāhaṇo vadhūmanto dvirdaśa /
varṣmā rathasya ni jihīḍate diva īṣamāṇā upaspṛśaḥ

eṣa iṣāya māmahe śataṃ niṣkān daśa srajaḥ /
trīṇi śatānyarvatāṃ sahasrā daśa gonām

vacyasva rebha vacyasva vṛkṣe na pakve śakunaḥ /
naṣṭe jihvā carcarīti kṣuro na bhurijoriva

pra rebhāso manīṣā vṛṣā gāva iverate /
amotaputrakā eṣāmamota gā ivāsate

pra rebha dhīṃ bharasva govidaṃ vasuvidam /
devatremāṃ vācaṃ srīṇīhīṣurnāvīrastāram

rājño viśvajanīnasya yo devomartyāmati /
vaiśvānarasya suṣṭutimā sunotā parikṣitaḥ

parichinnaḥ kṣemamakarottama āsanamācaran /
kulāyan kṛṇvan kauravyaḥ patirvadati jāyayā

kataratta ā harāṇi dadhi manthāṃ pari śrutam /
jāyāḥ patiṃ vi pṛcchati rāṣṭre rājñaḥ parikṣitaḥ

abhīvasvaḥ pra jihīte yavaḥ pakvaḥ patho bilam /
janaḥ sa bhadramedhati rāṣṭre rājñaḥ parikṣitaḥ

indraḥ kārumabūbudhaduttiṣṭha vi carā janam /
mamedugrasya carkṛdhi sarva itte pṛṇādariḥ

iha gāvaḥ pra jāyadhvamihāśvā iha pūruṣāḥ /
iho sahasradakṣiṇopi pūṣā ni ṣīdati

nemā indra gāvo riṣan mo āsāṃ gopa rīriṣat/
māsāmamitrayurjana indra mā stena īśata

upa no na ramasi sūktena vacasā vayaṃ bhadreṇa vacasā vayam /
vanādadhidhvano giro na riṣyema kadā cana