અથર્વવેદ · અધ્યાય 20.127

ઇદં જના ઉપ શ્રુત નરાશંસ સ્તવિષ્યતે ।
ષષ્ટિં સહસ્રા નવતિં ચ કૌરમ આ રુશમેષુ દદ્મહે

ઉષ્ટ્રા યસ્ય પ્રવાહણો વધૂમન્તો દ્વિર્દશ ।
વર્ષ્મા રથસ્ય નિ જિહીડતે દિવ ઈષમાણા ઉપસ્પૃશઃ

એષ ઇષાય મામહે શતં નિષ્કાન્ દશ સ્રજઃ ।
ત્રીણિ શતાન્યર્વતાં સહસ્રા દશ ગોનામ્

વચ્યસ્વ રેભ વચ્યસ્વ વૃક્ષે ન પક્વે શકુનઃ ।
નષ્ટે જિહ્વા ચર્ચરીતિ ક્ષુરો ન ભુરિજોરિવ

પ્ર રેભાસો મનીષા વૃષા ગાવ ઇવેરતે ।
અમોતપુત્રકા એષામમોત ગા ઇવાસતે

પ્ર રેભ ધીં ભરસ્વ ગોવિદં વસુવિદમ્ ।
દેવત્રેમાં વાચં સ્રીણીહીષુર્નાવીરસ્તારમ્

રાજ્ઞો વિશ્વજનીનસ્ય યો દેવોમર્ત્યામતિ ।
વૈશ્વાનરસ્ય સુષ્ટુતિમા સુનોતા પરિક્ષિતઃ

પરિછિન્નઃ ક્ષેમમકરોત્તમ આસનમાચરન્ ।
કુલાયન્ કૃણ્વન્ કૌરવ્યઃ પતિર્વદતિ જાયયા

કતરત્ત આ હરાણિ દધિ મન્થાં પરિ શ્રુતમ્ ।
જાયાઃ પતિં વિ પૃચ્છતિ રાષ્ટ્રે રાજ્ઞઃ પરિક્ષિતઃ

અભીવસ્વઃ પ્ર જિહીતે યવઃ પક્વઃ પથો બિલમ્ ।
જનઃ સ ભદ્રમેધતિ રાષ્ટ્રે રાજ્ઞઃ પરિક્ષિતઃ

ઇન્દ્રઃ કારુમબૂબુધદુત્તિષ્ઠ વિ ચરા જનમ્ ।
મમેદુગ્રસ્ય ચર્કૃધિ સર્વ ઇત્તે પૃણાદરિઃ

ઇહ ગાવઃ પ્ર જાયધ્વમિહાશ્વા ઇહ પૂરુષાઃ ।
ઇહો સહસ્રદક્ષિણોપિ પૂષા નિ ષીદતિ

નેમા ઇન્દ્ર ગાવો રિષન્ મો આસાં ગોપ રીરિષત્।
માસામમિત્રયુર્જન ઇન્દ્ર મા સ્તેન ઈશત

ઉપ નો ન રમસિ સૂક્તેન વચસા વયં ભદ્રેણ વચસા વયમ્ ।
વનાદધિધ્વનો ગિરો ન રિષ્યેમ કદા ચન