विष्णु पुराण · अध्याय 4.14

इति श्रीविष्णुमहापुराणे चतुर्थांशे त्रयोदशो ऽध्यायः (13)
श्रीपराशर उवाच
अनमित्रस्य पुत्रः शिनिर्नामाभवत्

तस्यापि सत्यकः सत्यकात्सात्यकिर्युयुधानापरनामा

तस्मादपि संजयः तत्पुत्रश् च कुणिः कुणेर्युगन्धरः

इत्येते शैनेयाः

अनमित्रस्यान्वये वृष्णिः तस्मात् श्चफल्कः तत्प्रभावः काथेन एव

श्वफल्कस्यान्यः कनीयांश्चित्रकोनाम भ्राता

श्वफल्कादक्रूरो गान्दिन्यामभवत्

तथोपमद्गः

उपमद्गोर्मृदामृदविश्वारिमेजयगिरिक्षत्रोपक्षत्रशतघ्नारिमर्दनधर्मदृग्दृष्टधर्मगन्धमोजवाहप्रतिवाहाख्याः पुत्राःसुताराख्या कन्या च

देववानुपदेवश्चाक्रूरपुत्रौ

पृथुविवृथुप्रमुखाश्चित्रकस्य पुत्रा बहवो बभूवुः

कुकुरभजमानशुचिकंबलबर्हिषाख्यास्तथान्धकस्य चत्वारः पुत्राः

कुकुराद्धृष्टः तस्माच्च कपोतरोमा ततश् च विलोमा तस्मादपि तुंबुरसखो ऽभवदनुसंज्ञश् च

अनोरानकदुन्दभिः ततश्चा भिजित् अभिजितः पुनर्वसुः

तस्याप्याहुकः आहुकी च कन्या

आहुकस्य देवकोग्रसेनौ द्वौ पुत्रौ

देववानुपदेवः सहदेवो देवरक्षिता च देवकस्य चत्वारः पुत्राः

तेषां वृकदेवोपदेवा देवरक्षिता श्रीदेवा शान्तिदेवा सहदेवा देवकी च सप्तभगिन्यः

ताश् च सर्वा वसुदेव उपयेमे

उग्रसेनस्यापि कंसन्यग्रोधसुनामानकाह्वशङ्कुसुभूमिराष्ट्रपालयुद्धतुष्टिसुतुष्टिंमत्संज्ञाः पुत्रा बभूवुः

कंसाकंसवतीसुतनूराष्ट्रपलिकाह्वाश्चोग्रसेनस्य तनूजाः कन्याः

भजमानाच्च विदूरथः पुत्रो ऽभवत्

विदूरथाच्छूरः शुराच्छमी शमिनः प्रतिक्षत्रः तस्मात्स्वयंभोजः ततश् च हृदिकः

तस्यापि कृतवर्मशतधनुर्दवार्हदेवगर्भाद्याः पुत्रा बभूवुः

देवगर्भस्यापि शुरः

शुरस्यापि मारीषा नाम पत्न्यभवत्

तस्यां चासौ दशपुत्रानजनयद्वसुदेवरूर्वान्

वसुदेवस्य जातमात्रस्यैव तद्गृहे भगवदंशावतारमव्याहतदृष्ट्या पश्यद्भिर् देवैर् दिव्यानकदुन्दुभयो वादिताः

ततश्चसावानकदुन्दुभिसंज्ञामवाप

तस्य च देवभागदेवश्रवाष्टकककुच्चक्रवत्सधारकसृंजयश्यामशमिकगञ्जूषसंज्ञा नव भ्रतरो ऽभवन्

पृथा श्रुतदेवा श्रुत कीर्तिः श्रुतश्रवा राजाधिदेवी च वसुदेदादीनां पञ्च भगिन्यो ऽभवन्

शुरस्य कुन्तिर्नाम सखाभवत्

तस्मै चापुत्राय पृथामात्मजां विधिना शुरो दत्तवान्

तां च पाण्डुरुवाह

तस्यां च धर्मानिलेन्द्रैर् युधिष्ठरभीमसेनार्जुनाख्यास्त्रयः पुत्राःसमुत्पादिताः

पूर्वमेवानूढायाश् च भगवता भास्वता कानीनः कर्णो नाम पुत्रो ऽजन्यत

तस्याश् च सपत्नी माद्री नामाभूत्

तस्यां च नासत्यदस्त्राभ्यां नकुलसहदेवौ पाण्डोः पुत्रौ जनितौ

श्रुतदेवां तु वृद्धधर्मा नाम कारूश उवयेमे

तस्याञ्च च दन्तवक्रो नाम महासुरो जज्ञे

श्रुतकीर्तिमपि केकयराजा उपयेमे

तस्यां च संतर्दनादयः कैकेयाः पञ्च पुत्रा बभूवुः

राजाधिदेव्यमावन्त्यौ विन्दानुविन्दौ जज्ञाते

श्रुतश्रवसमपि चेदिराजो दमघोषनामोपयेमे

तस्यां च शिशुपालमुत्पादयामास

स वा पूर्वमप्युदारविक्रमो दैत्यानामादिपुरुषो हिरण्यकशिपुरभवत्

यश् च भगवता सकललोकगुरुणा नारसिंहेन घातितः

पुनरपि अक्षयवीर्यशौर्यसंपत्पराक्रमगुणःसमाक्रान्तसकलत्रैलोकेश्वरप्रभावो दशाननो नामाभूत्

बहुकालोपभुक्तभगवत्सकाशावाप्तशरीरपातोद्भवपुण्यफलो भगवता राघवरूपिणा सो ऽपि निधनमुपपादितः

पुनश्चेदिराजस्य दमघोषस्यात्मजः शिशु पालनामाभवत्

शिशुपालत्वेपि भगवतो भूभारावतारणायावतीर्णांशस्य पुण्डरीकनयनाख्यस्योपरि द्वेषानुबन्धमतितराञ्चकार

भगवता च स निधनमुपानीतस्तत्रैव परमात्मभूते मनस एकाग्रतया सायुज्यमवाप

भगवान् यदि प्रसन्नो यथाभिलषितं ददाति तथा अग्रसन्नोपि निघ्नन् दिव्यमनुपमं स्थानं प्रयच्छति