सार्धत्रिशतिकालोत्तरागम · अध्याय 22

प्रासादः कीदृशो ज्ञेयो व्याप्तिस्तस्य च कीदृशी
शरीरं कीदृशं तस्य कथयस्व महेश्वर ॥

प्रासादं यो न जानाति पञ्चमन्त्रमहातनुम्
अष्टत्रिंशत्कलोपेतं नासावाचार्य उच्यते ॥

प्रासादं सम्यगज्ञात्वा यो दीक्षां कुरुते गुरुः
अधस्ताच्छिष्यमात्मानं नयत्यत्र न संशयः ॥

प्रासादाब्जशिखान्तस्थो यस्तु दीक्षां करोति सः
आचार्यः सह शिष्येण शिवसायुज्यमाप्नुयात् ॥

ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च इन्द्रश्चन्द्रो बृहस्पतिः
प्रजापतिस्तथादित्यः शुक्रः स्कन्दो भृगुस्तथा ॥

ये चान्ये प्राणिनो देवाः सर्वे प्रोक्ताः प्रसादजाः
एते चान्ये च बहवो मुनयः संशितव्रताः ॥

ध्यायन्ति परमं हंसं प्रासादं नामरूपतः
विभागं चास्य वक्ष्यामि यं ध्यात्वामृतमश्नुते ॥

सद्यः कलाष्टसंयुक्तम् अकाराक्षरजं विदुः
विद्यादुकारजं वामम् अघोरं च मकारजम् ॥

बिन्दुजः पुरुषो ज्ञेय ईशानस्तु शिखात्मजः
एवं मन्त्रास्तु पञ्चैते प्रासादात्सम्भवन्ति ये ॥

दशकोटिः सहस्राणां मन्त्राणाममितौजसाम्
इष्टेन तु प्रसादेन सर्व इष्टा न संशयः ॥

मारुता नव शक्त्याद्या ये मन्त्राः परिकीर्तिताः
प्रासादाब्जसमुत्पन्नाः सर्वे चामोघशक्तयः ॥

सद्यस्तु पृथिवी ज्ञेयो वामो ह्यापः प्रकीर्तितः
अघोरस्तेज इत्युक्तो वायुस्तत्पुरुषः स्मृतः ॥

आकाशस्तु भवेदीशः स्वयं देवो महेश्वरः
सद्योजातस्तु ऋग्वेदो वामदेवो यजुः स्मृतः ॥

अघोरः सामवेदः स्याद् अथर्वः पुरुषः स्मृतः
पञ्चमस्तु परः सूक्ष्मो व्योमव्यापी सदाशिवः ॥

सद्योजातस्तु वै ब्रह्मा वामो विष्णुः प्रकीर्तितः
अघोरो रुद्रदैवत्य ईश्वरः पुरुषः स्मृतः ॥

ईशानः शिवदैवत्यो हृदयादाववस्थितः
षष्ठं तु यत्परं तत्त्वम् असादृश्यगुणैः स्थितम् ॥

तस्य देहो न वक्तव्यः प्राकृतैर्गुणसम्भवैः
ज्ञात्वा परमनिःश्रेणीं पञ्चसंस्थानगामिनीम् ॥

ज्ञातमेव सकृद्येन विस्तृतं तु तदेव तत्
तत्काल एव मुक्तो ऽसौ यदा ज्ञातं हि तत्पदम् ॥