સાર્ધત્રિશતિકાલોત્તરાગમ · અધ્યાય 22

પ્રાસાદઃ કીદૃશો જ્ઞેયો વ્યાપ્તિસ્તસ્ય ચ કીદૃશી
શરીરં કીદૃશં તસ્ય કથયસ્વ મહેશ્વર ॥

પ્રાસાદં યો ન જાનાતિ પઞ્ચમન્ત્રમહાતનુમ્
અષ્ટત્રિંશત્કલોપેતં નાસાવાચાર્ય ઉચ્યતે ॥

પ્રાસાદં સમ્યગજ્ઞાત્વા યો દીક્ષાં કુરુતે ગુરુઃ
અધસ્તાચ્છિષ્યમાત્માનં નયત્યત્ર ન સંશયઃ ॥

પ્રાસાદાબ્જશિખાન્તસ્થો યસ્તુ દીક્ષાં કરોતિ સઃ
આચાર્યઃ સહ શિષ્યેણ શિવસાયુજ્યમાપ્નુયાત્ ॥

બ્રહ્મા વિષ્ણુશ્ચ રુદ્રશ્ચ ઇન્દ્રશ્ચન્દ્રો બૃહસ્પતિઃ
પ્રજાપતિસ્તથાદિત્યઃ શુક્રઃ સ્કન્દો ભૃગુસ્તથા ॥

યે ચાન્યે પ્રાણિનો દેવાઃ સર્વે પ્રોક્તાઃ પ્રસાદજાઃ
એતે ચાન્યે ચ બહવો મુનયઃ સંશિતવ્રતાઃ ॥

ધ્યાયન્તિ પરમં હંસં પ્રાસાદં નામરૂપતઃ
વિભાગં ચાસ્ય વક્ષ્યામિ યં ધ્યાત્વામૃતમશ્નુતે ॥

સદ્યઃ કલાષ્ટસંયુક્તમ્ અકારાક્ષરજં વિદુઃ
વિદ્યાદુકારજં વામમ્ અઘોરં ચ મકારજમ્ ॥

બિન્દુજઃ પુરુષો જ્ઞેય ઈશાનસ્તુ શિખાત્મજઃ
એવં મન્ત્રાસ્તુ પઞ્ચૈતે પ્રાસાદાત્સમ્ભવન્તિ યે ॥

દશકોટિઃ સહસ્રાણાં મન્ત્રાણામમિતૌજસામ્
ઇષ્ટેન તુ પ્રસાદેન સર્વ ઇષ્ટા ન સંશયઃ ॥

મારુતા નવ શક્ત્યાદ્યા યે મન્ત્રાઃ પરિકીર્તિતાઃ
પ્રાસાદાબ્જસમુત્પન્નાઃ સર્વે ચામોઘશક્તયઃ ॥

સદ્યસ્તુ પૃથિવી જ્ઞેયો વામો હ્યાપઃ પ્રકીર્તિતઃ
અઘોરસ્તેજ ઇત્યુક્તો વાયુસ્તત્પુરુષઃ સ્મૃતઃ ॥

આકાશસ્તુ ભવેદીશઃ સ્વયં દેવો મહેશ્વરઃ
સદ્યોજાતસ્તુ ઋગ્વેદો વામદેવો યજુઃ સ્મૃતઃ ॥

અઘોરઃ સામવેદઃ સ્યાદ્ અથર્વઃ પુરુષઃ સ્મૃતઃ
પઞ્ચમસ્તુ પરઃ સૂક્ષ્મો વ્યોમવ્યાપી સદાશિવઃ ॥

સદ્યોજાતસ્તુ વૈ બ્રહ્મા વામો વિષ્ણુઃ પ્રકીર્તિતઃ
અઘોરો રુદ્રદૈવત્ય ઈશ્વરઃ પુરુષઃ સ્મૃતઃ ॥

ઈશાનઃ શિવદૈવત્યો હૃદયાદાવવસ્થિતઃ
ષષ્ઠં તુ યત્પરં તત્ત્વમ્ અસાદૃશ્યગુણૈઃ સ્થિતમ્ ॥

તસ્ય દેહો ન વક્તવ્યઃ પ્રાકૃતૈર્ગુણસમ્ભવૈઃ
જ્ઞાત્વા પરમનિઃશ્રેણીં પઞ્ચસંસ્થાનગામિનીમ્ ॥

જ્ઞાતમેવ સકૃદ્યેન વિસ્તૃતં તુ તદેવ તત્
તત્કાલ એવ મુક્તો ઽસૌ યદા જ્ઞાતં હિ તત્પદમ્ ॥